మాటలు లేవు చంద్రుడుకి భూమికి
ఇక ఆకాశ మధ్యవర్తిత్వమే ఫలించాలి
నదిని తోడుతున్నాడు జాలరి
పడవందుకే అతన్నే చేరదీసింది
ద్రవ పుష్పాలు హృదయంలో
పైకి వస్తే తెంపరూ
వెదుర పూల వయసొచ్చినా
ఇంకా అప్రయోజకుడ్నే
నదిలో మునకలేస్తూ
వేసవి చంద్రుడు
దూరమొచ్చానా దూరమయ్యానా
అని అశ్రు సంశయం
దిక్కుతోచని మేఘాలు
కొండెక్కి కలవరపడుతున్నాయి
సన్యసించే దుఃఖం లేదు
పరివ్రాజకుడా జీవించు
Wednesday, March 31, 2010
Thursday, March 11, 2010
ఒక చైత్ర సాయంత్రం
ఒకప్పటి జ్ఞాపకమేదీ లేని ఆకాశం
నవ్వుల మబ్బులతో పిచ్చిగా వెళ్ళలేక
ఒకప్పటి మబ్బుల ఈకలు లేని ఆకాశం
జ్ఞాపకాల నవ్వులతో పిచ్చిగా పోలేక
నేలపై అవి చూసిన రోజుల్ని
రోజుల్ని మరిచిన నేలని
ఇప్పుడు నేనూ మరిచిపోయాను
ఒకానొక ఊరి ఊడల తాడులోంచి
వేలాడే జారిపోయాను
అయినా బతికున్నానని
బతకలేదు ఊరిని దాటేంత వరకు
ఇదిగో బయలు దేరాను
ఒకప్పుడు ఎగిరిన ఆకాశంలోకి
నవ్వుల మబ్బులతో పిచ్చిగా వెళ్ళలేక
ఒకప్పటి మబ్బుల ఈకలు లేని ఆకాశం
జ్ఞాపకాల నవ్వులతో పిచ్చిగా పోలేక
నేలపై అవి చూసిన రోజుల్ని
రోజుల్ని మరిచిన నేలని
ఇప్పుడు నేనూ మరిచిపోయాను
ఒకానొక ఊరి ఊడల తాడులోంచి
వేలాడే జారిపోయాను
అయినా బతికున్నానని
బతకలేదు ఊరిని దాటేంత వరకు
ఇదిగో బయలు దేరాను
ఒకప్పుడు ఎగిరిన ఆకాశంలోకి
Tuesday, March 09, 2010
ఒక అబద్ధం
ఒప్పందాలు లేవు
కలలకి, కళ్లకి.
దృశ్యాలన్నీ
నీవీ, నావే
మురిసిపోయి
చూశాం, పలకరించాం
వేర్వేరు దారుల్ని కలిపే స్నేహం
విరబూసే నిద్రదే.
రాత్రే
ఆకాశంలో ఉండదు
ఎదురు పడవు
కలలు, కళ్లు
అదృశ్యాలయ్యే
చిత్ర ఛాయల్నే నమ్మాలి.
ప్రవహించే హైరానా జాగృత జగత్తులో
అన్నింటికీ జరామరణాల శాపాలే.
అవి ఎవరి కలలు
ఎవరి కానుకలు
కలల కబుర్లు చెప్పే
ఆ మాయావిని పారిపోకుండా పట్టుకోవాలని
ఎన్నో స్వప్న ముద్రలు
అడ్డుపడే జీవితమొక్కటే
అనువదించినా, అన్వయించినా
అంతరార్థాల చిక్కుముడుల్ని విప్పేదెవరు
ఒదిలొచ్చిన కళ్లలో
కలల కన్నీళ్లే
కలలకి, కళ్లకి.
దృశ్యాలన్నీ
నీవీ, నావే
మురిసిపోయి
చూశాం, పలకరించాం
వేర్వేరు దారుల్ని కలిపే స్నేహం
విరబూసే నిద్రదే.
రాత్రే
ఆకాశంలో ఉండదు
ఎదురు పడవు
కలలు, కళ్లు
అదృశ్యాలయ్యే
చిత్ర ఛాయల్నే నమ్మాలి.
ప్రవహించే హైరానా జాగృత జగత్తులో
అన్నింటికీ జరామరణాల శాపాలే.
అవి ఎవరి కలలు
ఎవరి కానుకలు
కలల కబుర్లు చెప్పే
ఆ మాయావిని పారిపోకుండా పట్టుకోవాలని
ఎన్నో స్వప్న ముద్రలు
అడ్డుపడే జీవితమొక్కటే
అనువదించినా, అన్వయించినా
అంతరార్థాల చిక్కుముడుల్ని విప్పేదెవరు
ఒదిలొచ్చిన కళ్లలో
కలల కన్నీళ్లే
జీవితం
కొనలేనివి ఎన్నున్నా
ఆమె అడిగింది కొన్ని పూలనే
అవి ఎక్కడుంటాయో
అసలు దొరుకుతాయో లేదో
ఈ క్షణంలో
పూల వాసన గుర్తుకు రావట్లేదు
కాలశిల్పం దగ్గర
లభించేది ఏదీ లేదు
ఇక చివరి చీకటి
అంచులపై ప్రయాణించాలి
ఆతృత లేదు
ఆదుర్దా అంతకన్నా లేదు
పూల అవసరం దేనికి?
ఆనంద భంధనాలకా
దుఃఖ నిర్భంధనాలకా
ఆవేదనల విముక్తికా
కడసారి కన్నీల్లకా
ఎందుకైతేనేం
కొన్ని పూలున్న చోటికి వెళ్ళాలి
ఓడిపోతావా...
ఓడిపో అని జీవితం ఎప్పుడూ చెప్పదు
దినదిన గండమే ప్రతి కృషీ విఫలమైతే
మార్పు కోరే ఎండమావులే అంతటా
అన్నింటా
ఇది విజయం అని మనసు ఎప్పటికీ చెప్పదే
రెక్కల చీకటి లేదు
గాలి కన్నులూ లేవు
తారీఖులు లేని రోజు ఒకటైనా ఉంటే
కనీసం విజయం ఇచ్చే సువాసనైనా అనుభవిస్తా
ఎప్పటి ఓటమైనా
ఆక్టోపస్ కౌగిలిలోనే
ఓడినవారికి
సమాధి లేదు
దినదిన గండమే ప్రతి కృషీ విఫలమైతే
మార్పు కోరే ఎండమావులే అంతటా
అన్నింటా
ఇది విజయం అని మనసు ఎప్పటికీ చెప్పదే
రెక్కల చీకటి లేదు
గాలి కన్నులూ లేవు
తారీఖులు లేని రోజు ఒకటైనా ఉంటే
కనీసం విజయం ఇచ్చే సువాసనైనా అనుభవిస్తా
ఎప్పటి ఓటమైనా
ఆక్టోపస్ కౌగిలిలోనే
ఓడినవారికి
సమాధి లేదు
Thursday, March 04, 2010
విధి వీధి
ద్రోహ స్వప్నాల్లో స్నేహితులు
శత్రువులు బతికే ఉంటారు
దిగులు హస్తాలతో
అక్షరాల హింసే కురూపి
మనసులో చర్మ వ్యాధులు
కీటకాల పాదాల కింద
వృత్త వివక్షలు
నివృత్త విషాదాలు
విశాల విలయాలు
వాయుగర్భ దహనంలో
ప్రారబ్ధ పునరుక్తి సంతోషాలు
ప్రాప్త దుఃఖాలు
వీడ్కోలు చెప్పే విధి వీధి
ఎక్కడుందో కొంచెం చెప్పరూ !
శత్రువులు బతికే ఉంటారు
దిగులు హస్తాలతో
అక్షరాల హింసే కురూపి
మనసులో చర్మ వ్యాధులు
కీటకాల పాదాల కింద
వృత్త వివక్షలు
నివృత్త విషాదాలు
విశాల విలయాలు
వాయుగర్భ దహనంలో
ప్రారబ్ధ పునరుక్తి సంతోషాలు
ప్రాప్త దుఃఖాలు
వీడ్కోలు చెప్పే విధి వీధి
ఎక్కడుందో కొంచెం చెప్పరూ !
Friday, February 12, 2010
వస్తావా!
అతుకుల ఆకలే, అంటుకట్టే ఆసరా దొరకదు
ఆత్మీయ అంతరిక్షంకేస, ఆనందాలన్నీ
అవహేలనా అహంకారంకింద, అణిగిమణిగి
అనంత అంతరంగానిక, అవధి ఏది
అలంకృత అన్ధత్వంలో, అశ్రువులు ఎవరివి
అంతటా అంతుచిక్కని చల్లటి వెలుతురు
సాగిలపడిన వెచ్చని చీకటి
శరీరాంతంలో చప్పటి చేదు నిశ్శబ్దం
చంపబడుతున్న ద్వేష శాంతి
చతికిలపడిన ఉమ్మనీటి బుడగ
ఇంకుతుండే మరణ స్వప్నం
కన్నీటి పోగుల అంచుల నుంచే ఆహ్వానం
వస్తావా!
Tuesday, February 02, 2010
ఓ ఆఖరి చేపనైనా...
చేపల ఇంటికి
సరిహద్దుల్ని పెట్టాను.
అలుపు లేకుండా
తలుపులులేని మలుపులుతో
సంసారించుకుంటుంటే,
వాటి ఇంటికి చిల్లు పెట్టాను.
నీటి పూతరేకులు కదా
నా ప్రాణాన్ని లుంగలు లుంగలుగా చుట్టిపడేశాయి.
ఈ చేప కళ్ళలోని అక్షరాలు
నా చివరి ఊపిర్ని తూర్పారపెడుతున్నాయి.
ఏ ఒక్క సరిహద్దూ లేనిచోట
ఓ ఆఖరి చేపనైనా వొదిలి పెట్టవూ!
సరిహద్దుల్ని పెట్టాను.
అలుపు లేకుండా
తలుపులులేని మలుపులుతో
సంసారించుకుంటుంటే,
వాటి ఇంటికి చిల్లు పెట్టాను.
నీటి పూతరేకులు కదా
నా ప్రాణాన్ని లుంగలు లుంగలుగా చుట్టిపడేశాయి.
ఈ చేప కళ్ళలోని అక్షరాలు
నా చివరి ఊపిర్ని తూర్పారపెడుతున్నాయి.
ఏ ఒక్క సరిహద్దూ లేనిచోట
ఓ ఆఖరి చేపనైనా వొదిలి పెట్టవూ!
Saturday, January 30, 2010
నీ కోసం
ఏ హృదయాన్నైనా చీల్చి సంభాషిస్తావు
నువ్వే రూపుదిద్దిన విష లాలనతో.
ఏ భ్రమకైనా విశాల స్తన్యానిస్తావు
నువ్వే విమోహించే అపరిశుబ్ర ద్వేషంతో.
ఏ క్రూర నిషా శబ్దానైనా నుసి చేస్తావు
నువ్వే కౌగిలించుకున్న ఆలోచనలతో.
ఏ కాలాన్నైనా తృణీకరిస్తావు
నువ్వే ఆహ్వానించే మరణ కక్షలో.
ఏ రోదనైన మరుగుజ్జౌతుంది
నువ్వే పురుడుపోసిన దుఃఖంతో.
అపుడు,
ఏ నీ మౌనమూ లేదు నాకు.
అప్పుడే,
ఏ నీ స్పర్శా లేదు నాకు.
నువ్వే రూపుదిద్దిన విష లాలనతో.
ఏ భ్రమకైనా విశాల స్తన్యానిస్తావు
నువ్వే విమోహించే అపరిశుబ్ర ద్వేషంతో.
ఏ క్రూర నిషా శబ్దానైనా నుసి చేస్తావు
నువ్వే కౌగిలించుకున్న ఆలోచనలతో.
ఏ కాలాన్నైనా తృణీకరిస్తావు
నువ్వే ఆహ్వానించే మరణ కక్షలో.
ఏ రోదనైన మరుగుజ్జౌతుంది
నువ్వే పురుడుపోసిన దుఃఖంతో.
అపుడు,
ఏ నీ మౌనమూ లేదు నాకు.
అప్పుడే,
ఏ నీ స్పర్శా లేదు నాకు.
Tuesday, January 05, 2010
అటు రావాలి
తిరగేసిన నీడల
పాదాల్ని రమ్మని ...
...అంతలో
కల వొంట్లో కలయతిరుగుతుంటే
నక్షత్ర కీటకాలు
పాదాల్ని రమ్మని ...
...అంతలో
కల వొంట్లో కలయతిరుగుతుంటే
నక్షత్ర కీటకాలు
నలుదిక్కులూ నిల్చొని
పడవ పువ్వుల్ని ఎత్తుకుపోతుంటే
అద్దం లోపలి చీకటినీ
ఎదురుబొదురు ఎగిరే సమయాల్నీ
మాటలు లేని జ్ఞాపకాల్నీ
ముగింపులేని నా శబ్దాల్నీ
అలల్ని ఆపే సూర్యచంద్రుల్నీ
కొయ్య కళ్ళ కలల్నీ
ఇక రావద్దన్నాను
ఎప్పటికైనా
తిరిగిరాని కన్నీళ్ళతో
నేత్రముద్రలు లేని నిద్రలో ఉండాలి
పడవ పువ్వుల్ని ఎత్తుకుపోతుంటే
అద్దం లోపలి చీకటినీ
ఎదురుబొదురు ఎగిరే సమయాల్నీ
మాటలు లేని జ్ఞాపకాల్నీ
ముగింపులేని నా శబ్దాల్నీ
అలల్ని ఆపే సూర్యచంద్రుల్నీ
కొయ్య కళ్ళ కలల్నీ
ఇక రావద్దన్నాను
ఎప్పటికైనా
తిరిగిరాని కన్నీళ్ళతో
నేత్రముద్రలు లేని నిద్రలో ఉండాలి
Sunday, January 03, 2010
మగ దీపం*
ఒక చెట్టు, మధ్యాన్నం తార్రోడ్డుపై సముద్రపు గాలినో, నదిలో కలిసే సముద్రపు నీటి గాలినో వెంటబెట్టుకొని నవ్వుతో కూర్చుంది. ముడతలు లేని కొమ్మలపై వాలని నక్షత్రాలని, సూర్యుణ్ణి నిద్ర పొమ్మంది. ఇంతలో, ఎక్కడికీ చేరలేని గడియారపు సాలిగూడులోన్చి ప్రయాణిస్తుంటే, ఇల్లు ముక్కలైంది. మునుపటి మొక్కలూనూ. కీటకాలూనూ. ఎవరి కుబుసమో తోడుకుంటున్న ఇల్లుకాని ఇల్లిది. దారిలేని చీకటి బిందువులు అభయమివ్వవు. భయపెట్టే అవిభాగ కపట పదాలే ఆత్మీయులు. నిద్ర ఒద్దులే. లిప్ స్టిక్ లిపిలో దాగున్న ప్రేమలు తుడుసుకుంటున్నా, కొన్ని మరకలు అరమరికలు లేకుండా నవ్వుతాయి. కాగి ఎగిరే వయసే, వికృత హస్తాలతో ఆహ్వానిస్తోంది. అందుకునే కలల పాదాలపైన ఉరితాళ్ళు. అంతరించని పగటి ప్రగతి పులివేషాలు. స్మరనార్ధుల సమాధుల్లో ఉండకే, అంత్యక్రియలు లేవు వాటికి. చీలిన కంటిపాపల్లో బొడ్డులేని కన్నీళ్ళు. నర్తించు మూస మనుగడలో అని చెట్టు లోపలి రాత్రి ఒక మధ్యాన్నపు గాలిని ఎగరగొట్టింది.
* పొద్దు.నెట్లో ప్రచురించారు.
* పొద్దు.నెట్లో ప్రచురించారు.
Saturday, December 26, 2009
వాక్య హీనుడా ...
చీకటి బిందువులతో వాక్యాల్ని చెరిపేయగలవు
పదాల మధ్య బొంగురుగా మొరుగుతున్నా
అంతటా శునక నిశబ్దమే
దేవుడా!
నాకో తొంబై లక్షల నాలుకలివ్వు
అర నాలుకేనా ఇంకెప్పటకీ
పోనీ,
అరిగిపోని, ఆవిరవ్వని, అంటురోగమవ్వని
ప్రాంతీయ భక్తైనా
నా నాలుకపై రాయబ్బా
నీయబ్బ
ఈ నత్తి నెత్తుటి నాలుక నేలమీద
నీ నీడుండదు
ఇంకెప్పటికీ
పదాల మధ్య బొంగురుగా మొరుగుతున్నా
అంతటా శునక నిశబ్దమే
దేవుడా!
నాకో తొంబై లక్షల నాలుకలివ్వు
అర నాలుకేనా ఇంకెప్పటకీ
పోనీ,
అరిగిపోని, ఆవిరవ్వని, అంటురోగమవ్వని
ప్రాంతీయ భక్తైనా
నా నాలుకపై రాయబ్బా
నీయబ్బ
ఈ నత్తి నెత్తుటి నాలుక నేలమీద
నీ నీడుండదు
ఇంకెప్పటికీ
Thursday, December 24, 2009
వాగ్విశ్రాంతి
సమీప శబ్దాలతో
పదాల వాక్యాల్ని సంధించాలని అతడూ ఉవ్విళ్ళూరాడు
అందుబాటులో ఉన్నవన్నీ దరిచేరాయి
లేనివి నిరాకరించాయి
అక్షరచుంచువు చుట్టూ పరిభ్రమించే నిరాకార భ్రమలు
సంకేత శోధనలో మృగ్యమౌతున్నదుఃఖం
ముద్రారాక్షశాల్లో సర్పవలయాలు
అపరిష్కారమౌతున్న స్పష్టాస్పష్ట నిరుక్త ధ్వనులు
ఉచ్చరించే మౌనమేదో అతన్ని ఆక్రమించింది
ప్రాణప్రదమైన ఆలోచనలూ లేవు గాలివిసురు జ్ఞాపకాల్లో
ఏదీ కోరని అక్షరాకాశానికి నక్షత్ర ఖచితమొనర్చాడు
అంతర్ధానమయ్యే అనుభవాల్లో
నిబిడాన్ధకార శబ్దస్పర్శలు...
యాదృచ్చిక భవిష్యత్తులో వాక్యసామీప్యాలు లేవతనికి
అతడి మాటలకి అక్షరాలూ లేవు
అతడొక వాక్య విస్మృతి
అతడొక వాగ్విశ్రాంతి
పదాల వాక్యాల్ని సంధించాలని అతడూ ఉవ్విళ్ళూరాడు
అందుబాటులో ఉన్నవన్నీ దరిచేరాయి
లేనివి నిరాకరించాయి
అక్షరచుంచువు చుట్టూ పరిభ్రమించే నిరాకార భ్రమలు
సంకేత శోధనలో మృగ్యమౌతున్నదుఃఖం
ముద్రారాక్షశాల్లో సర్పవలయాలు
అపరిష్కారమౌతున్న స్పష్టాస్పష్ట నిరుక్త ధ్వనులు
ఉచ్చరించే మౌనమేదో అతన్ని ఆక్రమించింది
ప్రాణప్రదమైన ఆలోచనలూ లేవు గాలివిసురు జ్ఞాపకాల్లో
ఏదీ కోరని అక్షరాకాశానికి నక్షత్ర ఖచితమొనర్చాడు
అంతర్ధానమయ్యే అనుభవాల్లో
నిబిడాన్ధకార శబ్దస్పర్శలు...
యాదృచ్చిక భవిష్యత్తులో వాక్యసామీప్యాలు లేవతనికి
అతడి మాటలకి అక్షరాలూ లేవు
అతడొక వాక్య విస్మృతి
అతడొక వాగ్విశ్రాంతి
Monday, December 21, 2009
స్వప్న రేణువులు
చీకటి కొమ్మలపై
చంద్రుడి గాలిపటం
చిరక్కుండా
- -
పారిపోయొచ్చిన హరివిల్లుని
ఇంటికి తీసుకెళ్ళింది తూనీగ
- -
నిదుర పలకని
కలల్తో బరికాను
ఇక తుడిచేదెవరో
- -
పథికుల కోసం
నిద్ర చీకటిలో
దీపాల్ని వెలిగిస్తోంది కల
- -
ఏ దీనురాలి బిడ్డలో
మెరుపు పిల్లలు
దారి తప్పారు
- -
గాలి వాసన
చడీచప్పుడు లేకుండా
అద్దంలో
- -
దిండు కింద కల
నక్కిన పేనులా నిద్ర
- -
లేలేత రెక్కలతో
తిరుగుతోంది
నా కల కొండ
- -
నా పడక నేలమీదే
కలలకే దుమ్మంతా
- -
నిద్ర చెరువులో
నీటి కుక్కను
తోకాడిస్తూ కలలు
- -
స్వప్న రహదారిలో
అడ్డంగా సూర్యుడు
- -
మట్టి పడవలు ఎక్కుతున్న
కల ఒకటి
నిద్ర తీరాన్ని చేరేదేప్పుడో!
చంద్రుడి గాలిపటం
చిరక్కుండా
- -
పారిపోయొచ్చిన హరివిల్లుని
ఇంటికి తీసుకెళ్ళింది తూనీగ
- -
నిదుర పలకని
కలల్తో బరికాను
ఇక తుడిచేదెవరో
- -
పథికుల కోసం
నిద్ర చీకటిలో
దీపాల్ని వెలిగిస్తోంది కల
- -
ఏ దీనురాలి బిడ్డలో
మెరుపు పిల్లలు
దారి తప్పారు
- -
గాలి వాసన
చడీచప్పుడు లేకుండా
అద్దంలో
- -
దిండు కింద కల
నక్కిన పేనులా నిద్ర
- -
లేలేత రెక్కలతో
తిరుగుతోంది
నా కల కొండ
- -
నా పడక నేలమీదే
కలలకే దుమ్మంతా
- -
నిద్ర చెరువులో
నీటి కుక్కను
తోకాడిస్తూ కలలు
- -
స్వప్న రహదారిలో
అడ్డంగా సూర్యుడు
- -
మట్టి పడవలు ఎక్కుతున్న
కల ఒకటి
నిద్ర తీరాన్ని చేరేదేప్పుడో!
Friday, December 04, 2009
స్వభావం
గదిలోపల దీపం ఊపిరి
తగ్గుతోందన్న వణుకు
కళ్లు తెరిచి అన్నింటినీ
చివరిగా పరికిస్తోంది
హత్తుకోగల్గిన
రూపమేదీ లేదు
పవిత్ర ఆనందం
క్షీణిస్తోంది
స్వాధీన
స్పర్సలు లేవు
నాట్యముద్రల చాయలన్నీ
ఆహార్యాల ముడులిప్పుకుంటున్నాయి
తనలో తానూ
తలవంచుకుంటోంది దీపం
నిశ్శబ్దాన్ని ద్వేషిస్తూ
తగ్గుతోందన్న వణుకు
కళ్లు తెరిచి అన్నింటినీ
చివరిగా పరికిస్తోంది
హత్తుకోగల్గిన
రూపమేదీ లేదు
పవిత్ర ఆనందం
క్షీణిస్తోంది
స్వాధీన
స్పర్సలు లేవు
నాట్యముద్రల చాయలన్నీ
ఆహార్యాల ముడులిప్పుకుంటున్నాయి
తనలో తానూ
తలవంచుకుంటోంది దీపం
నిశ్శబ్దాన్ని ద్వేషిస్తూ
Saturday, October 31, 2009
రా ... వద్దు
ఇష్టం లేని వాక్యమే
ఈ సమాధి. అంతమవ్వని ఇష్టం.
తెగని గ్రీన్ గ్రీఫ్
శవపేటిక శ్వాసిస్తోంది మూడు ముళ్ళ బొడ్డుతో.
ఏ చిత్రం కిందో
అలుక్కుపోయిన అలలు.
ఆలోచించి చెప్పకు
కన్నీళ్ళు ఏమంటున్నాయో.
నేత్రంలో లేని అక్షరాల్తో
వస్తావా? రాకే.
రా ... వద్దు
పూర్ణాంతర శూన్యంలోకి.
ఈ సమాధి. అంతమవ్వని ఇష్టం.
తెగని గ్రీన్ గ్రీఫ్
శవపేటిక శ్వాసిస్తోంది మూడు ముళ్ళ బొడ్డుతో.
ఏ చిత్రం కిందో
అలుక్కుపోయిన అలలు.
ఆలోచించి చెప్పకు
కన్నీళ్ళు ఏమంటున్నాయో.
నేత్రంలో లేని అక్షరాల్తో
వస్తావా? రాకే.
రా ... వద్దు
పూర్ణాంతర శూన్యంలోకి.
Monday, October 26, 2009
అపూర్ణ
ఇప్పటిది కాదులే
శరీర వాసన
జ్వలించి, జల్లించి, జాతరించి
పేనిన మమైకాన్ని తోడు
తోడు రాని
తోడ ...తొడ
శహన రాగపు రంగేది?
ఒడలిన ఒదిలిన
వయో స్వప్నాల్లో నువ్వెవరు?
ముకుళించే
రూపనాదాలన్నీ అలిఖితాలేనా?
కృశించే జన్మ క్రియలన్నీ
అలభ్య అజ్ఞాతాలేనా?
ఇప్పటిది కాదులే
వాక్య వ్యళీకం
శరీర వాసన
జ్వలించి, జల్లించి, జాతరించి
పేనిన మమైకాన్ని తోడు
తోడు రాని
తోడ ...తొడ
శహన రాగపు రంగేది?
ఒడలిన ఒదిలిన
వయో స్వప్నాల్లో నువ్వెవరు?
ముకుళించే
రూపనాదాలన్నీ అలిఖితాలేనా?
కృశించే జన్మ క్రియలన్నీ
అలభ్య అజ్ఞాతాలేనా?
ఇప్పటిది కాదులే
వాక్య వ్యళీకం
నువ్వు నన్ను ...
పాతిపెట్టిన విత్తనంలోని చిగురాకూ నిద్రలో ఉంది
ఎందుకు నన్నీ వాక్యంముందు లేని అద్దంలో ఉంచుతావ్
తిరిగి చూడని అర్థాల్తో కాలం నల్లబడింది
ప్రేమే మరొక నలుపు కుంచె
నిస్తేజమైన వస్తువులన్నీ కదులుతున్నాయ్
నా నిరీక్షనే ప్రయాణించట్లేదు
ఏ వెలితీలేని అక్షరాలమధ్య
మళ్ళీ అక్షరం రాయటమే దుఃఖం
నువ్వు నన్ను సమాధిచేసుకునే నిశ్శబ్దానివి
ఎందుకు నన్నీ వాక్యంముందు లేని అద్దంలో ఉంచుతావ్
తిరిగి చూడని అర్థాల్తో కాలం నల్లబడింది
ప్రేమే మరొక నలుపు కుంచె
నిస్తేజమైన వస్తువులన్నీ కదులుతున్నాయ్
నా నిరీక్షనే ప్రయాణించట్లేదు
ఏ వెలితీలేని అక్షరాలమధ్య
మళ్ళీ అక్షరం రాయటమే దుఃఖం
నువ్వు నన్ను సమాధిచేసుకునే నిశ్శబ్దానివి
Sunday, October 25, 2009
ఒక్కోసారి బతికుండం
ఇదే చివరి కాయితం
ఇప్పటి రాత్రి చివరిదీనూ
కొనసాగే మాటల్లోని మాటలు
నేత్రగర్భాల్లోని నిశ్శబ్ద వైరుధ్యాలు
ఎవరెంతసేపో చూస్తున్న చిత్రాలన్నీ
ఖాళీ ధ్వనుల్లోనే శిలాజాలై
ఇంతకీ మనకొక కౌగిలిలేని స్వేచ్చ
ఎంతకీ తరగని మౌన తమస్సు
తుప్పర తుప్పర దేహాశ్రువులు
ఎవరెవరివో, చూడకే
ఒక్కోసారి బతికుండం
మరోసారి బతికుండాలనుకుంటాం
ఇదే చివరాఖరి శిల్పనేత్రం
బయలుదేరిన చూపులోనే శిల్పాశ్రువు
ఇప్పటి రాత్రి చివరిదీనూ
కొనసాగే మాటల్లోని మాటలు
నేత్రగర్భాల్లోని నిశ్శబ్ద వైరుధ్యాలు
ఎవరెంతసేపో చూస్తున్న చిత్రాలన్నీ
ఖాళీ ధ్వనుల్లోనే శిలాజాలై
ఇంతకీ మనకొక కౌగిలిలేని స్వేచ్చ
ఎంతకీ తరగని మౌన తమస్సు
తుప్పర తుప్పర దేహాశ్రువులు
ఎవరెవరివో, చూడకే
ఒక్కోసారి బతికుండం
మరోసారి బతికుండాలనుకుంటాం
ఇదే చివరాఖరి శిల్పనేత్రం
బయలుదేరిన చూపులోనే శిల్పాశ్రువు
Sunday, October 11, 2009
The Empty Leaf
పెరుగుతున్న ఆకులో
ఆలోచిస్తున్న మరణం అందదు
తీరం దాటిన ఆకులు
హృదయం దాటని ఆకులు
నిరాధార జ్ఞాపకాల్లో
మన్ను పెదాలు, ఎముకలు
మసి నిద్రలో
నువ్వే బంధించిన జ్ఞాపకం నా శ్వాస
మైకంలా
వ్యర్థమయ్యే సమయం
వెన్నెల కడుపులో
దర్పణ శోకాలు
జీవ నిక్షేపాలు
తొలి ప్రతిమల సమాధులు
తడి తడి గాలి నీడ
నేత్ర ఆయువై
చెదిరిపోతున్న చూపుల్లోంచి
నిలకడలేని మాటల్లోంచి
వొస్తున్న ఒంటరి నిశ్శబ్దం
జారిపోవాలని నిద్రపోతాను
ఎల్లలు దాటే స్పర్సలు ఎక్కడ
మమతల మైకంలో ఎవరున్నారు
భాగాహారమౌతున్న భావాల్లో భారాలెన్నో
ముంచుతున్న సొంత ఏకాంత కౌగిలి కథలు
శ్వాస వీధిలో వెలిగే నింగి పరిమళాలు ఎక్కడ
మనసు దాహాన్ని తీర్చే ఆకృతులు లేవు
కమ్ముకొచ్చే ధ్యానశోకం ఏకాకి కదూ
ఉంటూ ఉండే మసక కలలో
కలల మసకో తోడుంటూ
అనుభూతుల ఉయ్యాలనూగుతుంటే
అటే ఎగిరిపోతుంది ఉయ్యాల
ఆకుటుయ్యాలలో చంద్రుడు
నీటి ఉయ్యాలలో సూర్యుడు
ఆకాశమొక ఆకు
తెగిపడి, ఎగిరెగిరిపోయింది
కంట్లోని ఆకుల కింద
కన్నీటి గుడ్లు
అటూ ఇటూ తిరుగుతూ
చీమ ఒకటి
ఆలోచిస్తున్న మరణం అందదు
తీరం దాటిన ఆకులు
హృదయం దాటని ఆకులు
నిరాధార జ్ఞాపకాల్లో
మన్ను పెదాలు, ఎముకలు
మసి నిద్రలో
నువ్వే బంధించిన జ్ఞాపకం నా శ్వాస
మైకంలా
వ్యర్థమయ్యే సమయం
వెన్నెల కడుపులో
దర్పణ శోకాలు
జీవ నిక్షేపాలు
తొలి ప్రతిమల సమాధులు
తడి తడి గాలి నీడ
నేత్ర ఆయువై
చెదిరిపోతున్న చూపుల్లోంచి
నిలకడలేని మాటల్లోంచి
వొస్తున్న ఒంటరి నిశ్శబ్దం
జారిపోవాలని నిద్రపోతాను
ఎల్లలు దాటే స్పర్సలు ఎక్కడ
మమతల మైకంలో ఎవరున్నారు
భాగాహారమౌతున్న భావాల్లో భారాలెన్నో
ముంచుతున్న సొంత ఏకాంత కౌగిలి కథలు
శ్వాస వీధిలో వెలిగే నింగి పరిమళాలు ఎక్కడ
మనసు దాహాన్ని తీర్చే ఆకృతులు లేవు
కమ్ముకొచ్చే ధ్యానశోకం ఏకాకి కదూ
ఉంటూ ఉండే మసక కలలో
కలల మసకో తోడుంటూ
అనుభూతుల ఉయ్యాలనూగుతుంటే
అటే ఎగిరిపోతుంది ఉయ్యాల
ఆకుటుయ్యాలలో చంద్రుడు
నీటి ఉయ్యాలలో సూర్యుడు
ఆకాశమొక ఆకు
తెగిపడి, ఎగిరెగిరిపోయింది
కంట్లోని ఆకుల కింద
కన్నీటి గుడ్లు
అటూ ఇటూ తిరుగుతూ
చీమ ఒకటి
Subscribe to:
Posts (Atom)