స్థలంకై స్తనంకై

స్వప్న సర్కస్లో
పైకీ కిందకే కాదు
లోపలికీ బైటకే కాదు
ఎటూ ఏదీ కానీ స్థలంకై స్తనంకై సమాధికై

సూర్యనాడి చంద్రనాడి
ఏనాడో ఓనాడు ద్యోవీధిలో

మాటి మాటికీ
మాట మాటకీ
ముఖవచనమే

విరజలో మునిగి
అద్దాల్ని వదిలి
వీడ్కోలు చెప్పాలి మనస్కారముతో

ఒకోసారి పాదాలు వక్షోజాలే
పదాలే ఎగరని ఎండిన ఆకులు

నిద్రలోకో దిగంతంలోకో
నన్నేను విసిరేసుకుంటాను

ఇంకా పడిపోలేదు
నా కళ్లపై

చీకటి ఊపిరి

అంత పరిచయం లేదు కానీ
ప్రేమే మళ్లీ మళ్లీ మాట్లాడని సముద్రమై

పదాల్ని దేహాన్నీ
దాచుకోవటం ఏ నీటికి ఎప్పటికి తెలుస్తుంది

చిన్న చిన్న సువాసనలు
మరణంతో మరణానికై తేలుతూ

ఏ బాధాలేని రంగుతో
అలల వీధుల్లోకి

మళ్లీ మళ్లీ అంతా పరిచయమే
చీకటి ఊపిరి

పట్టుకోకు

అసంపూర్ణ పదాల్తో
అనుభవాల్ని అనుభవించేది మరెవరో

శబ్ధించే ఆలోచనల్తోనే వివరణ వర్ణాలు
అపాయ శాంతికై శోధనాకృతులు

ఇష్టంతో సంసిద్ధమైతేనే అయిష్టత రూపం
ఏ అయిష్టతైనా ఓ స్థిరాలోచనే

ద్వితీయానుభవాలే సంపూర్ణ
తిరోగమన ప్రశ్నలు

పదాల్తోనే అజ్ఞాపకాల మైమరుపుల మోహరింపులు
ప్రతి అక్షరం మరో వృక్ష విభజనే

ఏ చిత్ర నిశ్శబ్దమో
బులుగు కేకలతో ఎగుర్తోంది

దాటిపోతోంది

చెట్లు తిరుగుతున్న ఆకాశాన్ని వొదిలి రావాలి
తెలియని గాలి పేగుల్లోకి కొట్టుకుపోవాలి

ఏ రాత్రినో కొంచెం నమిలి
నన్ను కొంచెం నములుకుని

కిటికీలోకి
మరణం తొంగిచూసింది

ఏ అడ్డమో అద్దం లోపల
చేతులడ్డం పెట్టకు

చీమలతో మాట్లాడి
నిన్నటిని వెతకాలి

కలలో ఖాళీ గోడలు పెరుగుతున్నాయి 
ఖాళీ చెట్లు గోడల్ని నరుకుతున్నాయి

గాలిలోకి బైల్దేరే నిశ్శబ్దం
నన్ను దాటిపోతోంది

దారేది

చినుకులు రంగుల్ని వెతికాయి
పూల మధ్య పడుతుంటే

రంగుల్లేని చినుకులకై
పూల నిరీక్షణ 

నీరీక్షణ రంగులోకి
దారి ఏది 

ఎవరు చూపెడతారు