ఊపిరి గది

పదాల్లో జ్ఞాపకాల్ని దాస్తాను

నేనో పగలని అండాన్ని

చేరే దృశ్యం మరో మాట 

చేరని నేత్రం మరో ఆట 

గాయాలపై గాలిని చూడాలి 

రంగులీనే మనసు వూపిరై 

కోరుకో 

కనుపాపలో పెరిగే ఆఖరి శ్వాసని 

చేతలుండవు 

ఆలోచించే అవలోకనంలో 

వినలేను 

వినే దుఃఖశ్వాస 

కాస్త సైగ చేసే ఊహ 

ఏ నీడో 

తృప్తిలేని చీకటి 

తూరుపులో 

గడియతీయ్ 

గది మూయటానికి 

శ్వాస

నీడల నిదుర  వెదురు గాలిలో 

ఉన్నపళంగా తోవ దొరక్క

తెలియని బోసి పెదాలు 

నమ్మని అద్దాలు 

నిష్కపట కృతాంతుడా

నీ గది బైట నిలబడింది నువ్వేనా 

ఊరడించే అపరాధాలే ఆధారం 

లోహవాయువు ఆరాధనలో 

లోభీ!

కళ్లపై కలల కనికట్టు అట్టిపెట్టు 

ఒంటె పాదాల నేత్రాలతో 

నాలోకి రా 

ముసుగు తెలుపు

ఎదురు చూస్తాను

చూడాలనుకునే ఎదురు చూపు ఎక్కడ

తీరం తలుపుల మధ్య నలిగిపోయాను
శ్వాసించని నక్షత్రంతో

మలుపు తెలియని అక్షరమే
ఓ దేహం

నీ నేత్రం నాది
నాది కాని నేత్రం నాలో

తెలుపు ముసుగు
ఆత్మాక్షర దహనం

అందిన అక్షరాల ఆకారం
అంధ మౌన మోసం

నగ్న శాంతి
నమ్మకం లేకే విశ్రాంతి

తప్పుకు తిరుగు

http://magazine.saarangabooks.com/2015/09/17/%E0%B0%AE%E0%B1%81%E0%B0%B8%E0%B1%81%E0%B0%97%E0%B1%81-%E0%B0%A4%E0%B1%86%E0%B0%B2%E0%B1%81%E0%B0%AA%E0%B1%81/

నిద్ర ఎక్కడ

పదాల్లో ఏముందో
ఎవరికి తెలిసింది

వ్యాకరణవ్యంగవ్యాకులత
విలాసవిశేషవిషం
విడవలనివినమ్రవికృతప్రేమ

అసలే లేదు
అక్షరాల్లోపల

నేత్రాలు
స్వప్నసుగంధాలు
ఎవరి వాసనో

అక్షరాల
అతిశయం
ఎవరి నరమో

తడిచిన వెలుగు ఏది
అసలు మిగిలిన నీడ ఎక్కడ

అసలు
మౌనం, అవమానం, శృంగారం
ఉన్నాయా

అవని
అవనికి
అడ్డం అద్దం ఎక్కడ

అసలు
నిద్ర

అసలు
కల

ఎక్కడ

తిరిగిరాని తర్వాత

తలదాచుకునే అక్షరంలేక
తలనరుక్కోలేను

తలపోతలేక పోతపదాల
తలమీసాల ముఖంలేక

తలకిందులయ్యే తాత్పర్యాల
తలం

తాడోపేడో
తీరిక గతం రాదు

త్యాగ అంగం
తలలో

తూరుపే
తడిలేని తడిక

తాకకు మాటల సువాసనలని

తప్పుడు సంకేతాల సంబరం
తొక్కకు తోకల నీడల్ని

తోడు
తిరిగిరాని తర్వాత

వొదిలి

నేలపై కొన్ని ఊపిరులు తిరిగాయి
కంటిపై కొన్ని కలలు మెరిసాయి

నీతో ఉండని జ్ఞాపకాలే
దయతో నాతో తోడుగా

దూరమవ్వని కన్నీళ్ళు
కనిపించే ఆకాశం

స్వచ్ఛమైన సంతోషం
నీతో తీసుకెల్లావ్

ప్రశ్నలే మిగిలాయి వడలి
జవాబులే పలకవు వొదిలి

తీరం వృధా

ఒంటరినే

మహిమేదో 
చెంతగా

అల్లాడే
మనసే మాటల్లో లేదు

ప్రయాణించని నేత్రం
స్వప్న ఛాయ

కాస్త పిచ్చితో మరో శ్వాసలో
కాలం వాకిలే లేక

పాషాణ ఆషాడం చిలిపి సిగ్గుతో
యెదలో నీటి పుట్టుమచ్చ

చేరే జీవితం, చూడలేను
విరిగే నీడే, హత్తుకోలేను

రంగుల్లో నిలవని నీడలు
పెదవుల పడవుల్లో తేలక

కనువిడిచిన తీరం
ప్రేమ తాకదు

వాక్య నేత్రం

తెలియని దీపం
తెరవని దీపం

మెడలొంచుకునే తీరం
నీటి కన్నుతో

జారని నిప్పులో
ఓ ఇంద్రధనుస్సు

చెలిమి లేదు
చిగురాకు చివర

చింతన అసలే మసలదు
చివుక్కుమనే అశ్రువే వదలదు

హృదయం ఓ దయలేని
వాక్య నేత్రం

చేరనీ
చరించే స్పృహల సమాధిలో

శ్వాసద్వార స్వప్నాల్నే

ఆత్మా అమ్మా

తెరుచుకోలేను తెరవని తాత్పర్యాల్ని
తెరిచే తప్పుల్ని

అదో పురుష ప్రశ్న
ప్రశ్నే స్త్రీ దేహం

తగ్గిన చినుకు
విరగని ఎండ

దాపరికాల పరిచయాలు
స్నేహం ఓ మూస ద్వేషం

విత్తనాలు లేవు

గుడిలేదు
గడిలేదు
గురుతులేదు

గర్భరేఖ సుఖం
స్పర్శలోకి రాదు

నీదో ముఖం
పరాయి దుఃఖం

ఆత్మ కురూపీ
అమ్మలో అమ్మతో మాట్లాడలేను

ఆత్మా అమ్మా
శరీరాన్ని వొదులు

తండ్రీ 

నువ్వో తీరికలేని శత్రువు

తడవని కన్నీరే

తెరవని ఖాలీ కాగితం
అక్కడెక్కడో కొంత జీవితం

చూడని నేత్రాలే
నేత్రాలే చూడవు

వెళ్ళవు శ్వాస సువాసానలో
నిర్గమ మృతపదాలు

శాంతి రహస్యం
చంద్రుడికే సూర్యుడికే

గాలే కలలో రాక
మనసే శూన్య పుష్పవిక్రాంతి

అడగొద్దు
నేనో దొంగనని

కలవని గాలే
దాయకు

దేహం ఓ జాడలేని శిల్పం
నిద్రే దూరమ్

ఫలించని స్వప్నాలే
సూర్యప్రాణం

తడవని కన్నీరే
ఎల్లప్పుడూ

నాచు నిద్ర

యిదేదో సమయించు సమయం 

అనివాస పుష్పయంత్రం

నల్లటి సిగ్గుతో పర్వతాల్లో
ప్రవేశించే నాచు నిద్ర రక్తం

మూయాలి మోయాలి
అదృశ్య నిరీక్షణై

యెక్కడికి తిరిగొచ్చిందో
నేత్రానికి యెప్పటికి తెలియు

కాస్త కానిస్పర్శ కన్నీటిలో మిగిలి మెదిలి
పొడి పొడి అద్దాల్లో కరిగి పెరిగి

తెగిన వేళాకోళాలు

) “-? :తె, లు.! సా; ’’ (

తమకు
స్వర్గ ఛాయ –

మరి
మలుపు;
( ),

పోనీ
వి:

శ్రాం?

తి’’ తీ

*

యి

చ

ట

మీరా...

నీడా

వివస్ర్త(

*

లో

కాకుల

లో

*
డినోమా

*
కాకూడదెన్నడూ‘‘

*

పవనం
వొక నైరూప్య

జ(ల)గం‘

)కం)

*

‘
క
వనం

దాని
హస్త ’యోని;

*
తొలి
మస్తిష్క సంబంధి

*
చషక బందీ
మలి
నం

...............
*
సుదీర్ఘ కవితా
*
)ఎం ఎస్ నాయుడూ
*
అనంతూ(
...............
15.తూచ్.15()

క్షమాపణ

కంటి కుబుసం కరిగించి 

నాలుకలోపల దాచి వొస్తుంటే 

శిధిలాగ్నికీలల్లో దగ్దాశ్రువు

ప్రతిబింబ ప్రదర్శనశాలలో

మిత్రమృత్యువు 

వెతుకుతుంటే 

తాత్వికత రాదు 

మిణుకులీనే అంధకారస్పర్శ 

కష్టమైన ఆహ్వానం 

ప్రేమ 

ఆనందం 

అవిశ్వాస వ్యసనం 

నువ్వు నవ్వు నీలో 

చెదిరిన కన్నీటికై  

తిరిగి చూడని అద్దం

దారం లోపలి నీడ 

కన్నెప్పటికి తెరుస్తుంది 

పదాల ఇంద్రియాలతో 

వాక్యాల్ని తెరిచే జ్ఞాపకాలు 

పిరికివాళ్ళతో 

సూర్యాస్తమయాల్ని వృధా చేయాలి 

రాత్రుల్ని మోసగించాను 

చూడని రాత్రికోసం 

అశాస్వత స్పర్శలు 

నిశ్శబ్దాలు, స్త్రీలు తెలిస్తే 

తిరిగి చూడని అద్దం 

చూడాలనుకున్న అద్దం ఏది 

అక్షరాల్లోని పెదాల్ని ముట్టుకునేలోపే 

వృద్ధాప్య సౌందర్య సువాసనలు 

లేమి

అద్దాలు 

అక్షరాలు 

అనుభవించే శరీరం లేదు

నీడని 

నీటిని 

తాకే నేత్రం లేదు

శబ్దాలు 

మౌనాలు 

దాటే మనసు లేదు

శోకాలు
నవ్వులు 

దాచే వాక్యం రాయలేను

ఎన్నటికి ప్రేమిస్తాను 

విరిగిన కలల్ని 

తెలియని పదాల్తో

వొదిలెళ్ళే జ్ఞాపకాల్ని 

ఎప్పటికీ మన్నించను

తీరిగ్గా నిద్రపోవాలిక