తీరం వృధా

ఒంటరినే

మహిమేదో 
చెంతగా

అల్లాడే
మనసే మాటల్లో లేదు

ప్రయాణించని నేత్రం
స్వప్న ఛాయ

కాస్త పిచ్చితో మరో శ్వాసలో
కాలం వాకిలే లేక

పాషాణ ఆషాడం చిలిపి సిగ్గుతో
యెదలో నీటి పుట్టుమచ్చ

చేరే జీవితం, చూడలేను
విరిగే నీడే, హత్తుకోలేను

రంగుల్లో నిలవని నీడలు
పెదవుల పడవుల్లో తేలక

కనువిడిచిన తీరం
ప్రేమ తాకదు