స్వప్ననేత్రం

అనుకూలమైన పదాలే
లేవు రెక్కలిప్పే సముద్ర పక్షి నేత్రంలో

చూస్తుందంతా రంగులు కలిసిన నీడలు
నీడలు కలిసిన రంగులే

తలవొంచే దుఃఖంలో ప్రేమెక్కడిది
దుఃఖంలో మనసు శిరస్సొంచే ప్రేమెక్కడిది

ఉబుకొచ్చే మౌనస్పర్శలు
నీత్రాశ్రువులు నేత్రాన్ని ఎపుడైనా ప్రశ్నించాయా

చెరిపేసిన మాటలన్నీ మాటల్తో
ఎక్కడికైనా చేరాయా

గళమొక నేత్రముఖ శూన్యమై
ఆవిష్కరించే నిశ్శబ్దాన్ని ఎవరు తిరిగి చెప్పగలరు

వొడిలిపోయే వొదులు పదాల్లో
అసంపూర్తి వాక్యాలెన్నో

సూర్యస్నేహ భూమిలో
స్వప్ననేత్రం ఎవరు చూడాలిలే

బూజు కలల్లో చిక్కుకొన్నాను

నిర్వృతి

ప్రతి కారణమూ ఒక ఘటనే
సమాంతర పదాల్లోనే అన్వేషణ

తెనేతెర అద్దంలో ఉన్నాను
కన్నీళ్లు సీతాకోకచిలుకలు

ప్రతీదీ అనుమరణమేనా
కృంతాంతుడ్ని పరిహసించానా

ఏ నిలింపభాష కావాలి
ఒట్టి నాలుకతోనే ఉత్తుత్తునే

ఇది జరిగినిది కాదు
ఇది జరిగేదీ కాదు

కలల పోలికల్నే ఇంకా ఇంకా
డ్రీమిస్తూ డ్రియాలిటిస్తూ

నిర్వచనాలు
పదాల మధ్య ఇమడవు

నివీసు లేడిపుడు
ఎవరిక్ ఉత్తరమ్ రాయాల్

స్వాపమొక శాపము
వాక్యమొక నీటితాత

ఆపైన ఆలోన
ప్రతి ఘటనా అకారణమే

సగం ముసుగు చాలు నాకు
నన్నేను ముద్దుపెట్టుకుంటా

నవ్వే కన్నీటి బొట్టు
Sintax ని ఇపుడు ఎవరు వసూలు చేస్తారు

ఋజువు బూజులే అన్నీను
ముడివిప్పకు ముడ్డిచూపించు

---- మో గారికి ----

సగం విరిగిన విరామచిహ్నాలలోకి

... కాకపొతే

కన్నీళ్లు వొస్తాయి

...కాలేకపోతే

విషమే చిమ్మే మౌనం వొస్తుంది

... సరే

ఎదురుపడకు ఓటమి నీడలతో

... ఇంకెందుకులే

ఎన్నాళ్ళు మృతలాభాల్ నష్టాల్

... ఐపోయిందా

ప్రతిసృష్టి

సృష్టి ప్రతి

... మిగిలిందా

నల్లటి ఒంటరి ఒంటేలు

... ఇక్కడే ఎక్కడున్నాం

నిన్నటి ఊపిరితో

వొచ్చేస్తున్నా...

సగం విరిగిన విరామచిహ్నాలలోకి

జ్ఞాపకం చేయకు

మరణించాలనే ప్రతి అల ఒడ్డుకి చేరితే
ఎవరో బతకమని బలవంతంగా వెనక్కి లాక్కెలతారు

ఎప్పటిదో ఓ రాత్రి తన రాత్రిని అసహ్యించుకుంటుంది
కాలాన్ని అపహాస్యం చేయాలనేనా మృత్యువు రోదిస్తోంది

జరామరణాల మధ్య విరామం ఎంతో ఎవర్ని అడగాలి
అద్దంలోపల్లున్న మట్టిలో ఆడుకుంటున్నాను

వొంగిపోయానో లొంగిపోయానో ఇంకా దాగున్నానో
పరమపదించే పదమేలేని నిద్రలో ఆడుతున్నానో

గుండెల్లో ముళ్ళు పెరుగుతున్నాయి
కన్నీళ్లు గుచ్చుకునే మెత్తటి కొండలు

స్పర్శ స్పృహ
ఎంత ద్రోహం
ఎంత జ్ఞానం

విడిచిపెట్టే ప్రతిదీ అదృష్ట అదృశ్యం
జ్ఞాపకం చేయకు ప్రయాణించాలని

సమాధి ఎదురుచూస్తోంది

దీపాన్ని చూసే సమయం

దీపం వెలుతురులో వెలిగే దీపాన్ని ఎప్పటికి చూస్తాను
చీకటిలో వెలగని దీపాన్ని చూసే సమయం ఎప్పుడు
జననమరణాలులేని వెలుతురో చీకటో ఎక్కడిపుడు

ఏ పదమో
పదమే ఏ పదమో
ఎటునుంచి వచ్చి పోతోంది

బహిష్కృత ఛాయలేవో
ప్రతి పుష్పంపై

వినిపించే ఖాళీ

దూకాలి నిశ్శబ్దంలోకి
నిశ్శబ్దంగానే దూకాలి
ఏ జాడలూ లేకుండా

ఎప్పటి నేత్ర చిత్రకారుడో
రంగుల్ని కలుపుతుంటే
అవి కళ్లపై ఉండట్లేదు
గీసి చేసిన ఏ చిత్రమూ నిలవట్లేదు

ఓ సొంత సూర్యోదయం ప్రతి వస్తువులో
ఓ వింత మరణతేజం ప్రతి ప్రాణిలో

జ్ఞాపకాలు ఏ వర్ణంలో ఉంటాయి
కాలమే వర్ణరహితమైతే అపుడే రంగు అది

ఈ రంగుల్ని ఎవరు వింటారు
వింటున్న రంగుల్ని ఎవరు చూస్తారు

ప్రతీదీ
చూడబడేది చూడబడనిదేనా
చూడనిచ్చే చూసే చూపే లేకపోతే
జ్ఞాపకాలు ఎవరి నోటి రంగుల్లో ఉంటాయి
ఖాళీ అయ్యే ప్రదేశం ఏ రంగులో ఖాళీ అవుతోంది

వినిపించే ఖాళీ ఈ రంగులో ఎక్కడ

| తల ఎర |

ఒకానొకసారి మెడపై తేలే తలలో కొన్ని ఆలోచనలు అడుగంటితే
అడుగునున్న తలతో ఆలోచనలు సంభాషించాలని పూనుకున్నాయి

ఈ తల నచ్చట్లేదు
ఈ మెడకి నాకు పడట్లేదు
ఈ ఆలోచనలు తలకెక్కట్లేదు
ఈ మాట్లాడే బుర్ర బూర ఎంతకీ పగలదు
ఏ చప్పుడూ చేయకుండానే నా చెవుల్ని కళ్ళని లొంగదీసుకుంటోంది
ఏ నాలుకుందో ఈ తలలో తెగ్గోసుకోవాలని చూస్తున్నా వీలుపడట్లేదు

ఎన్నో బానిస గొంతులతో
ఎన్నో అనుకరణలతో
మరెన్నో రుచులతో రోజూ రొంపి రొంపి చేస్తోంది ఈ తలకాయని

ఎక్కడికీ వెళ్ళదు పంపిద్దామంటే
అంటిపెట్టుకునే ఉంటోంది మెడకి అనుక్షణం
ఎలా వొదిలించుకోవాలి

ఇపుడే నీటిలో కడిగిన నీడలు
ఎండబెట్టాను ఎగిరేద్దామని
చనిపోయున్న కాగితంలో

ఏది తయారు చేసారో అది నిజమేనా
ఏది సృష్టించారో అదీ నిజమేనా
ఏది అంతరించిందో అదే నిజమా
ఏది నిజమో అది అంతరించాలా

ఇవేవీ కాదులే అని బొడ్డులేని ఆలోచనొకటి
తలతిక్క తలకి ఊరడింపు పలుకులేవో చెప్పుతుండగా...

చెప్పాపెట్టకుండా తల తలదిగి
తలతిరిగినట్టు కిందపడబోయి ఆలోచనల కళ్ళ కాళ్ళని పట్టుకోగా...

తలతిప్పి చూసిన ఆలోచనలు
కాళ్లు విదిలించుకొని పరిగెత్తాయి

తలకి దూరంగా ఆలోచనలు
ఆలోచనలకి దూరంగా తల
ఒకానొకసారి తలదాచుకుంటూ రాత్రిని తింటూ...

కలల తలలోకో
ఆలోచనల కలలోకో

గది చనిపోయింది

చేరకపోవచ్చు
అద్దం వరకు కన్నీళ్ల నిద్ర.

మిగులుతున్న స్నేహితుల సంఖ్య
మిగలని రక్తసంబంధీకుల స్నేహం అర సున్న.

అవహేళనే
రహస్యం.

కూర్చున్న ప్రతి పదమూ అవహేళనే.

నిద్రరాదు
సూర్య జ్ఞాపకముంటే.

విరగలేని అక్షరాలు కళ్ళలోనే.
లోపల్లోపల లోపల లోపాల పాల అక్షరాలు.

భాషలో కాలం ఒక మరుగుజ్జు
మరుగుజ్జు కాలం ఒక భాష.

భక్తిపుష్పాలు
రతిభక్తిపుష్పాలు
భక్షించాలి భజించాలి

ఇక నాకలేను నా చర్మాన్నే
చర్మమే నన్ను నాకుతోంది

నల్లటి ఇల్లు
చెవులు లేని కళ్ళు

ఓడిపోవాలి
ఒంటరి నీడలకై
ఒంటరి మాటలకై
ఒంటరి మరణంకై

ఎవరోలే
ఈ కలలో తిరిగే పిట్టలు పిల్లలు స్త్రీలు మృగాలు

గది
చనిపోయింది

రాత్రీ
చనిపోయింది

పగలు
బతికే అవకాశాలు తక్కువే

మరో వాక్యాన్ని రాస్తున్నప్పుడు

ఇదొక వేళ అని మాత్రమే తెలుసు
సమయాలు ఎవరో చూసుకుంటారు
ఎవరికీ ఎవరూ చెప్పలేరు చెప్పుకోలేరు ఈ స్థలంలోనే బతికున్నామని

ఒక ఆదివారమో, ఒక దినవారమో
దేహంతపువారమో, సదా రాత్రివారమో
గడిపేది బతికుంటేనే

వర్షమో సూర్యుడో
తడతారు స్త్రీకీ లేనటువంటి చేతులతో
గాలే ఆగుతుంది కళ్ళల్లో

ఖాళీ జిహ్వాలో
ఖాళీ నేత్రంలో
ఖాళీ మనసులో
ఎన్ని మాటలున్నా నన్ను చేరవు

వాసనో యాతనో
నీటిని తవ్వే దేహంలో
నిప్పుని పూడ్చే శవంలో

చేరుకోవాలి
చేదుకోవాలి
చనిపోకముందే బతకలేని క్షణాల్ని

చెట్లు నడిచే తోవలో
కొండలు పరిగెత్తే రహదారిలో
సముద్రాలు గెంతే గగనంలో
నేనూ నా ఆఖరి వాక్యం
సేదతీర్తాం

మమ్మల్ని కదపకండి
మరో వాక్యాన్ని రాస్తున్నప్పుడు

౦ జీరో ౦ జీరో

కావలించుకున్న కవల కళ్ళల్లోని
కౌగిలింతంతా వృధానే

కూర్చున్న రోగి చీకటికి
నీకు, నాకు మాటలు ఎక్కడ్నుంచి వొస్తాయి

సంచరించే గర్భసంతోషం ఎవరిది
నవ్వటానికి ఒప్పందాలు ఎక్కడ

భయపడే చావు
చావుకి భయపడే మనం

శూన్య శోకం
శోకవిశ్రాంతి

ఆకాశం ఆకాశమే
సూర్యుడే సూర్యుడు కాదు

చెవులు బాధపడ్డాయి
బాగుపడ్డ కొన్ని కళ్ళని చూపించు

అద్దంలోపల సముద్ర కెరటాలు
ఈ రోజు అద్దాన్ని చూళ్ళేదు

౦ జీరో ౦ జీరో
నా చూపంతా
మాట్లాడు ౦ ౦ ౦లతో

నన్నే బతికున్నానా?

సమాధానం
దానం
చేసారు
తీసుకునేది నేనేనా
నువ్వేనా

ప్రారంభం
అంతమైంది
ఎవరు ఆ మొదట ఆట చూసింది

అర్థమైంది
అంధత్వం
నా బయటికి చూపాలి లోపలని
నా బయటని లోపల చూపించాలి

నా లోపల బయట నన్నే కనిపిస్తున్నానే
అంధత్వం అర్థమెక్కడ

ఈ మూర్చ అక్షరాల్లో
నన్నే బతికున్నానా
నన్నే చనిపోయే ఉన్నానా

దేహించాలి నా దేహాన్నే

నాతో దారితప్పి నడిచిన నీడల వెనక
నా నీడల వెనక దారితప్పి నడిచే నేను

ప్రార్ధించాలి నా ప్రార్ధననే
అభ్యర్ధించాలి నా అభ్యంత్రాల్నే
శోకించాలి నా శోకాల్నే
రమించాలి నా రతినే
దర్శించాలి నా దృష్టినే
స్ఫర్శించాలి నా స్పర్శనే
మరణించాలి నా మరణాన్నే
గాలించాలి నా గాలినే
అదృశ్యమవ్వాలి నా అదృశ్యంలోనే
ప్రేమించాలి నా ప్రేమనే
రుచించాలి నా రుచినే
నవ్వాలి నా నవ్వునే
దేహించాలి నా దేహాన్నే
శూన్యించాలి నా శూన్యంలోనే
కోపించాలి నా కోపాన్నే
చూడాలి నా చూపునే
బాధించాలి నా బాధనే
శరీరించాలి నా శరీరాన్నే
భాషించాలి నా భాషలోనే
చీకటించాలి నా చీకటిలోనే
నిద్రించాలి నా నిద్రలోనే

నా నీడల వెనక దారితప్పి నడిచాను