కాకి కాన్పు

...కాకపొతే కాకికీ కానుపు వొచ్చి కంపు వొచ్చి కవ్వింత కవితంత తెలిసి మరో పువ్వు మరో పువ్వు మీద తన తెల్లని రెక్కలతో పొడిచింది పొగిడింది పాడింది పొర్లింది పొందింది ఏదో ఏ కాకికీ కాస్తంతైనా కోయ్ కోయ్ కోయ్ యకు అని మాత్రమే నియంత్రించింది నీత్రించింది మూత్రించింది మూడుపూటలా మూడులోకల్లో కాకి పిర్రల్ని ఎగరేస్తూ పోగేస్తూ పారేస్తూ నాలుక పూసిన పూలు పూసిన మానమౌనం పూసిన శాశ్వత క్షణిక యాత్రలో ఓ ఈక కంట్లో ఎర్రటి దురద నవ్వు వాలి నల్లటి తృప్తితో తెల్లటి అసంతృప్తితో .....

ఎలుక

కల నుంచి నిద్రలోకి 
యెడబాటు నుంచి బెడదలోకి
మరణం నుంచి జననంలోకి 
ఎన్నో చీకటి యుద్దాల్ని దాటి వస్తాను 
ఎంగిలిమెతుకుల్ని తింటూ 

గుడ్లగూబ చెట్లు 
పాము నీటి గడ్డివాములు 
సీతాకోకచేపలు 
పీత చీమలు 
పిల్లి పులకరితలు 
బెల్లం బాలింతలు
సున్నం రాబందులు 
అన్నం పసికందుల్ని 
దాటి దాటి దాటి వస్తాను 
ఎంగిలి అంగిలి తెరుస్తూ 

దారీతెన్నూ లేనోడి రాత్రినుంచి 
రంగులరాట్నం తిప్పుతూ తోకూపుతూ
నిద్రనుంచి నిద్రలోకి 

మాటల సమాధి

మాటల్ని విచక్షణారహితంగా 

నా ముందు చింపి పోగేస్తున్నా 

వాటి ఆలోచల్ని చింపే మాటలు ఎక్కడ 

దాగిన తెరలు 

దాచిన తెరలు 

మాటల తెరల్ని ఎవరు తెరుస్తారు 

చంద్రుడు రాత్రిని వెతుకుతూ 

రాత్రి పగటిని అనుసరిస్తూ 

పగలు చంద్రుడి అడుగుల్లో 

ప్రేమలేమి గురించి ఆకాశం 

నీతో ఎప్పటికీ చెప్పదు

అపరచిత ఆత్మీయ 

మాటల సమాధి 

నానబెట్టిన పదాలు 

కళ్ళు

నిశ్చల గాయాలు

రోగగ్రస్త నేత్రాలతో 

ఎన్నో ఆనందాలు 

తృప్తి లేదు 

చనిపోయే గడియారం ఎవర్ని చూస్తుందో 

శూన్య సూర్యజ్ఞాపకాలు 

నిశ్చల గాయాలు 

వృద్ధ భవిష్యత్తులో 

ప్రార్ధించే చేతుల్ని అందచేయి

కాకి కూతురు

వృత్తి 

నివృత్తి లేనోడ్ని ఈ కాస్తంత బతుకు భజనలో 

క్షణమాగు 

ఇతరమైన హితమైన వైరాగి వాక్యద్రోహం వేలాడుతూ 

వ్యపదేశాలు లభించు వ్యాకరణ వ్యాకృతికై 

వ్యావృత స్వేచ్చా చీలికల్లో 

అకర్మకక్రియ కర్మ అపరాధాలు 

అపరక్రియల అపరలోకాలు ఎవరు చూసొచ్చారులే 

మృగ సుభాషితాలు 

సుకృత వీరులవే 

ఆత్మ భ్రమణాలు

జిహ్వ పరోభ్రమణాలు ఇంకెంత కాలంలే 

శ్వేత శబ్దాల్లో 

బధిర బుద్ధి 

కాకి కూతురిని గుర్తుపట్టగలవా

బోర్లా జీవితంలో

అటు ఏదో ఉందనుకున్ననా

ఇటు ఏదీ లేదనుకున్నానా 

ఇవేవీ కాదని ఏమిటేమిటో అనుకుంటున్నానా 

పూర్తిగా ఇది అవ్వదు అని తెలుసునా

అది పూరించని పూరించిన ఖాళీ వాక్యమేనని 

మరి అప్పటికీ 

అప్పటికే నవ్వినా ఏడ్చినా మిగలలేని ఖాళీ అక్షరాలూ ఎక్కడుంటాయి 

చేతులులేని  అద్దాల్లోనా

అద్దాల్లో విరిగిన ముఖాల్లోనా 

 బోడి ముడులో

బొడ్డు ముడులో 

 బోర్లా జీవితంలో 

 కొన్ని అగ్ని నాశనాలు 

చివరే లేక 

ఇక ఏవీ లేనేలేని  ఓ బొట్టు ఖాళీ వర్తమానం తప్ప