ఎరసం

ప్రతి చిగురు చెట్టుని ఆక్షేపిస్తుంది 

ప్రతి చెట్టూ చిగురునే ఆక్షేపిస్తుంది 

"ఇంకొంచెంసేపు"

అనాక్రోశ శ్వాసే అనుకుంటుంది 

దుప్పట్లు చప్పట్లు ఓ బైక్షము 

పదాలూ అంతేనా 

శ్వాస ప్రయోగాలేనా అక్షరాలంటే 

స్వార్జిత ఆర్థిక స్తోమత ఇప్పటికీ ఏ కంటికీ లేదే 

దిక్కుమాలిన మనుషులే 

ప్రతి సమాధిలోకి 

ఎరసం 

ప్రతి నెత్తుటిలో 

పుట్టని పదంలో

అపహాస్యం కావాలి కన్నీళ్ళకి 

రెక్కలు కొట్టుకునే బాధతో 

ప్రతిరూపాలే కాని రూపంతో 

అప్రయోజక ప్రేమకై 

కలలపై కలలు కలంకారి కాలంలో 

దక్కని దారిలో నలుపే తెలియని రహస్య శ్వాస 

ఏ ఆకర్షణాలేని అక్షరాలు అద్దంబైట 

వణుకై రాత్రంతా విషమై ముసిరి 

అప్పటి చూపుకై మరలి మరలి 

జారే నరకిన నేత్రాలు 

మారే విరిగిన మాటలు 

దూరమే దూరం 

పుట్టని పదంలో 

గాలే తెలియాలి గాలిలో 

నాలోకి

రెక్కల్లేని పదాలతో ప్రేమని కోరుకోలేను 

ప్రేమించే పదాల్లో లెక్కలు కోరుకోలేను 

జీవించటం ఓ ఎదలేని కురుపు 

సందర్శించే సందర్భసమయం ఓ అధికార వాంఛ 

వర్ణించే వర్ణం మౌనమే 

తడిచిన ఆలోచనల్లో 

కుళ్ళిన కన్నీళ్లు 

మసి మాటలో 

మాటల మసో 

గుండెలో ఓ స్మరణ నిష్క్రమణ 

నల్లటి నవ్వు 

నాలోకి 

పదాల పసితనం

సూచించే పదాలే 

సూచించని పదాల మధ్య వో చిక్కని పదం వేళ్ళాడుతూ 

తయారు చేసే పదాలు కొందరికే అందుతాయి 

అదృష్ట అంధకార స్వప్నంలో 

దొరకని దుఃఖం 

దిగులు మిగులు 

నిష్కపట మనసు రొమ్ముల్లో 

నిజాయితీ ఎంత 

దేహమో, దుర్మార్గామో 

దేహీ అనాల్సిందే 

పసితనం కోల్పోయిన పదాల్లో 

పదాల పసితనం ఎంత 

అలసిన నేత్రాల్లో 

అక్షరాల్ని వెదకకు 

కొన్నే అబద్ధాలు 

అక్షరాల శ్వాసలో 

కోరుకునే కోరికలే 

నిరక్తరుతువులు 

రిక్తపదాలు ఏ నేత్రాల్లోనో 

అలల సమాధుల్లో

ఉత్త పెదాల్నే కడుక్కుని వొస్తాను 

పెదాల్ని అక్కడే వొదిలి 

కాస్త నిరాకరించే అక్షరాలు 

ఎప్పటికీ లేని మౌనంలో 

అలవాటుకాని ఆకారాలతో పదాలు 

పెదాలే అలవాటైన అలల అలక కలలో 

ఉజ్జాయింపు జోల ఛాయలు జాయ్లు బైబైలు 

మాటల వేళ్ళ చివర్లుంచి 

ఇంకా నిర్మితంకాని వృక్షాల్లో 

నిర్మించిన పశువులు, పక్షులు, ప్రజలు

అనుటకు, అనుకొనుటకు 

యే స్పర్శ కావాలి ఈ పంది కళ్ళకి 

సురక్షిత అలల సమాధుల్లో 

ఓ స్వాపము 

నీలో ఉందా

అంత నిద్రలేదు నిద్రలో 
నమ్మలేని రేపటి నిద్ర 
దరిదాపులో లేదు 

నిశ్శబ్ద యోని కాంతి 
ప్రతి చిగురులో 
ఎవరి ఉదయమో అది 

అంతమయ్యే అద్దం అడ్డమే 

నీలో ఉందా 

జ్ఞాపకాలే జననజ్ఞానమా?

అక్షరాల చోద్యం చూడాలి
చూసే కళ్ళకి అక్షరాలు తేవాలి

దుర్గతి రాత్రిలో రాతి రతి

నేత్రాల్ని మోసుకెళ్ళే యాత్రిక యాంత్రిక యోని జ్ఞానీ
శుభ్రపరచని స్వప్నంలో యింకెంత కాలం ఏ కాలమైనా

నిశ్శబ్ద నిశ్శబ్దంలో నిర్మాణ నిర్యాణం
వీరులు వీర్య విక్రమాదిత్యులు విరామవెక్కిళ్ల చీకటి

బురద దురద బతుకు మెతుకు గెంతేలోపే గెంటేయాలి గోతిలోకి దిగిపోవాలి
అయోగ్య పశ్చాతాపాల జ్ఞాపకాలే జననజ్ఞానమా

వెతికే నీడ ఎవరిదో

ఏ నేత్రంలోనో

తుడిచేసుకోవాలి తడిలేని తలపులని తలుపుల్ని తడి అంటకుండా 
అంటేమో అంటాము అనుకుంటాము ఆనిందాచాలి కదా 

నిష్ఫల ఛాయల్లో ఓ ప్రేమ వాక్యం మోసం చేసి చూడాలి 
సులోచనా దర్పనరహస్యం ఓ చిరగని పదం 

అపరాధ మాత్రలేవో మింగుతుంటే 
స్వాధీన మాటలే మాటలపై మాటలై  మాట్లాడవు 

దాటెల్లే మనసు మౌనంతో ఎందుకీ సంభాషణ 
కొండల్లోని మేఘాలు నిన్నే చూస్తాయా 

గత రాత్రిలో లేను నేను 
అలా ఉన్నా ఉన్నాని ఉన్నానో తెలియదు 

ఉపేక్షించే ఊహల్లో 
ఊహాజనితం జన్మ 

ఘనీభూత అస్తిత్వం పరోక్షమే 
నిశ్చల వ్యసన చలనం 

మెలితిప్పే మౌనం 
ఏ నేత్రంలోనో 

మరోసారి మరెవరో

ఇదో రాత్రంతే
మరోసారి అదే రాత్రి

ఎంత రాత్రో ఎవరికి తెలుసు
మరోసారి ఏ రాత్రో ఎవరూ లేకుండా

ఏమీ అవ్వలేను
ఏమీ అవ్వనవ్వదు
ఏమీ అనదు
ఇదో రాత్రిలేని రాత్రంతే

గుండ్రటి కళ్ళల్లో కలలెన్నో
సమాధులపై తేలే మనసులెన్నో

ఏది ఏదెక్కడో రాత్రికెందుకు
చూసేవి వినిపిస్తుంటే

దేహం ఓ అనిశ్చిత ఫుల్ స్టాప్
నాలుకతో శవాన్ని మోయాలి

అద్దాల్ని నీడల్తో కడిగి
నీడల అద్దాల్ని చదవాలి

మరెవరో మరోసారి
మరోసారి మరెవరో
మడతల మగతల ముసుగులో

తీరంలోని గులకరాయితో
ఆడుకుంటూ అలలు

బతుకు క్రితం ఓ కల క్రితం

1. బర్వుగా జారిపోతాం.

 జరాస జర్దా జల్దీ జిందగీలో. బాబా రత్న రంగుని పులుముకుంటూ నములుకుంటూ. తేలు కొండెం చీకటిలోకి ఆలోచనలు లేని ఆలోచనలలోకి. మనసుని గోక్కుంటూ. 

2. బర్వుగా తేలిపోతాం.

 ఏ ఊరెళ్ళావో ఎవరికీ చెప్పకే. tabula rasa. తబలా తలల జ్ఞాపకాలు, హార్మోనియం నేర్చుకోవటాలు, బొమ్మలు గీయటాలు, spells of tranquilityని పట్టుకోవటాలు తేలిపోయిందెక్కడకో. యిపుడెవరికి కాపలా యీ వుత్తరాలూన్నూ. ఎవరికైనా చెప్పి తిరిగొచ్చేయ్ మొగల్ సరాయ్ లో కలుసుకుందాం. ఓ గోధుమ రంగు స్నేహంలో. గో. గో. ఇళ్ల కప్పుల్నీ, కప్పల్నీ, కాళ్లనీ, కన్నీళ్ళనీ, కాకి ఇంద్రధనుస్సుల్నీ విడిచి. ఇడిచి. 

3. బర్వుగా నానిపోతాం.

నాన్న కొట్టారా. భార్య చనిపోదెప్పటికీ. అమ్మే మిగిలి. మిగిలి. నాన్నే రగిలి. పగిలి. గిలి గిలి సిల్లీ చలి. గిల్టీ గాలిబ్ ల లబ్ డబ్ లు యిక వినిపించవులే. రబ్బరు రెక్కల రక్తం తొంగిచూడదులే. రేపటి గురకలు గుర్రమెక్కాయా. వలస కలవరింతలే కనికరించాయా. అసలు పక్షులు యెగురుతాయా. 

4. బర్వుగా కాలిపోతాం.

 నలుపు మంచు ఉరుముల ఊపిరిలో. ఎప్పటి రాత్రైనా వొహప్పటి జ్ఞాపకమేనా. దీపానికి తెలుసా సమయమెంతైందని. దేహానికి తెలుసా మరణమెంతైందని. ఆర్పు. ఆర్పు. నిద్రనదిలో మరుగుతున్న మంటల్ని. 

5. బర్వుగా చూస్తుంటాం.

 గది లోపలి లోపలి గదిలో గది గది గది లోపల లోపల లోపల గదిలో. కాళ్ళీడుస్తూ చూపులు. వొళ్లు విరగ్గొట్టుకుంటూ చూపులు. cosmic consciousnessలోకి 'నన్ను'ని వెతుక్కోవాలని చూస్తూ స్తూచూ చూస్తూ స్తూచూ వెళ్ళావా. నీ లోపలి గాలిలోకి. వీధిలోకి. 

6. బర్వుగా గడ్డకడతాం.

 ' ఊదా నీలి జాలి - / "నిబద్ధతే" ఇదంతా ' అంటూ నన్ను నడుస్తున్న నీడల్తో, తాటిచెట్టంత రంగులతో నడుస్తున్నప్పుడు, ఎవరో నన్ను పీక బిగించిన నాలుకతో, నాలుకంత పీకని బిగించిన చీకటిలో గడ్డకట్టలేదూ. 'కోరతనపు అమాయకత్వం తెరలతో కప్పబడిన వికటాట్టహాసంలాగా, తలనరకబడిన కొబ్బరి బొండాంలాగా, మాసిపోయిన మొన్నలాగా,' ఓ వెర్రినవ్వు గడ్డకట్టలేదూ. 

7. బర్వుగా ఖలరవుదాం.

 ' గోళీసోడా కొట్టినపుడు ఖయ్యిమంటూ మొదలుపెట్టి కీచుమంటూ దిగిన శబ్దపు ఖలరుందే, ఆ ఖలరండీ... ఒక నయంకాని ఏకాంతంలోకి... అంతటి అర్థరాత్రిలోనూ దూరంగా ఒక మిత్రుణ్ణి కలుసుకోవాలని ఉంటుంది అతనెలా ఉన్నాడో కనుక్కుందామని... ఆ ఖలరండీ... ఇంతకీ, ఆ ఖలర్లోని వేడి, వెలుతురు సరిపడ్డాయా?

స్వప్న సువాసన

సముద్రం తిరగటం ఆపేసింది 

ఎండు చేపలై  అలలు 

ఆమె ఆదరణలో 

దుఃఖం చిన్నబుచ్చుకుంది 

కలల వానలో 

పార్ధీవ నేత్రాలు 

నిరాశ్రయుడి గృహంలో 

ఎడారి గాలిని తింటున్నా 

పిచుకల సమాధిపై 

నీడల సీతాకోకచిలుక

స్వప్న సువాసన 

దేహం లోపల 

ప్రార్ధించే పదాలు 

మరో రోజులోకి 

గులకరాయి

సహనశీలీ!

యాత్రికుడివై 

సూర్యకిరణశ్వాశలో 

నీరవమృత్తికలోఅనాధప్రేమతో 

కామాకామకోమకోతితోకౌగిలేల 

మౌర్నింగోమార్నింగోమౌనింగో 

సమూహసంభాషణాస్పర్శలేల 

ఖాళీఖడ్గం

జాలీజూదం 

విచారసంసారసంచారమేల 

స్నేహమేళా!

ముఖమేళా!

అద్దమేగులకరాయి 

గాలి బావి

వినిపించదు గాలి అలల నిశ్శబ్దం
నక్షత్రాలు చెవులు రిక్కించనా 

ఖాళీవాయువే తనువు తీరాన్ని 
తట్టిపోగలదు మాటలు రెట్టించినా 

యింకా మెలిపెట్టే పదాల్తోనే 
నీ ముఖం ఎందుకు కనిపిస్తోంది 

పంజరాల పంజా మాటలు 
నీ ముఖంలో వేనవేల నోర్లతో నవ్వుతోంది 

వాననీడల ఊడల సుహంలో 
యే వూయలో నీ అడవిలో 

రాత్రీ
నీ నీడ పొడవులో 
నేనో మరుగుజ్జుని 

స్వప్నదుఃఖాలు నీ అడుగులేనా 
నీ చేతులతో నా రాత్రిని తిరిగిచ్చెయ్ 

వినని మాటలలో 
నీ పెదాలపదాలు లేనివి ఎన్ని 

నీలో గాలి బావిని తోడుకో 

యెలాచనిపోతామో

యికవుండుహాయిగాగాయాల్తోగేయాల్తోపాలినగాలినీడలభోగిమంటలో 

ఆదివారంమబ్బులఅలలుపొంగికుంగిన మాంగళ్యమంత్రాలచెమటలో

కేశాలునిద్రించేరెక్కల్లోయేరాత్రితెలుపోకన్నీటిపెదవికనుపాపల్లోపాపాల్లో 

మిమ్మునుచూసేఆలోచనలేవినినతమషాలతొడలకడలిజల్లినమేఘాల్లో 

దిగంబరగంధకళేబరంఅంబరం

దొరికిందామనసుబంతిదారి

మరిచావాయెగిరినగాలిబొంగరందాడి 

నిర్లజ్జన్యాయయోనేశిలాశాశనం 

యేసర్పమోపలకపైపడకపై  

యెలాచనిపోతామోదేహంయెవరికైనచెప్పిందా

మూత్రముఖం

అక్షరాల్నీ చునాయించు 

చనువులేని పదాల్తో మోహించు 

నీచం అక్షరం 

ఆకలి అద్దంపై ఏదైనా తుడిచేయొచ్చు తినొచ్చు 

దేహపాళిపై పిరికి నామరులు 

నిద్రమత్తుకి అడ్డం అద్దం 

నిద్రమత్తుకి దేహం అడ్డం 

వూరించే మాటల వోదార్పు యెవరికో 

నేను నాలో ఉన్నానా ఎప్పుడైనా 

నేత్రం మూత్రం 

లెక్కపెట్టకు

వొకఅక్షరాన్నే 

యోధుడ్నికాదు 

కాలంలోకాలంతోనగ్నమైత్రితోఉన్నా 

తలిదండ్రులనగ్ననేత్రంలోతిరుగుతున్నా 

వొకచూపులేన్నోణ్నే 

అన్నీకనిపిస్తాయ్ సాక్షాలై 

యుధ్ధంప్రతిమైత్రిలో 

ప్రతిపదంవోబలి 

కొట్లాటఅక్షరాలేకనుపాపలై 

గర్భంలోరక్తంలేదు 

రవంతశవపేటికప్రతిఅక్షరం 

ప్రతిఅలవోసమాధి 

నిద్రించేయింద్రియాల్లోపదాలు 

వోటివూటవోటములు 

వొప్పుకోకువొడిలినవ్యాకరణాన్ని 

మరణంలోఅక్షరాల్నిలెక్కపెట్టకు 

నేల రాలాను

ఆకునై
నేల రాలాను

నీటినై
ఆకుపై వాలాను

జారాను
కాస్త ఊపిరి తీసుకుందామనే

ఏ కొమ్మలోకో ఆకు ఎగిరింది
ఏ చెమ్మలోకో నీరు చేరింది

జారాను
ఊపిరి తీసే నిశ్శబ్దంలో

సగం దీపంలో

నీడ మార్చిన చివరి పదంకై
చీకటి వెతికిన చితికిన వెలుతురులో
రాత్రి రాత కంచె ఎక్కడో

కొరగాని ఆపదలే
ఆప్త పదాలు

గూఢమైన కలవరింతలేవో
గిర గిర తిరగని రోత ఎదురుచూపులు

యిక్కడ ఏదీ లేదు
గాలి నీడల గజిబిజి జిగిబిగి

ఉబ్బి + పొంగు

శైలూషీ!

గాలి ఆగదే

కన్నీటి తలుపులు మూసినా 
మెరిసే ఒంటరి చీకటి

 కాస్తంత
తెరిస్తే

కొంచెం పారిపో పాలిపో
పాలిచ్చిపో పొడిచేయ్

ఫొటోలో తోలు కనిపిస్తే
రంగులేసుకునే అక్షరాల్ని తొడుగు

తొడపై సూర్యుడి నీడ
మరెవరిదో మరెవరికో చూపించు

మైమరిచిన రునాత్మకత
ఫిర్యాదు లోలోపలే

అనుకొంటాను
నిద్రొక దండన

ఆమె నవ్వదు
నువ్వే నవ్వుకో

మాటిమాటికి
అదే అవస్థ మాటలు 

గుడ్డి పుట్టుమచ్చలు 

కన్నీళ్ళపై  

ఆమెకి

ఎంత దయో
ఆమెకి

నన్నే క్షమించింది
నేలపై రాలిన పూలతో

ఆమె
చివరి మౌనం నాలోకి

ఇంకెంత దూరంలే
ఇంకిన మతి ఊపిరిలో 

అంతకుడు

అవే అలసిన రాత్రులు

అవే అలవని మాటలు 

అవి ఎవరికీ చెందలేదు

ఇంద్రియాల ఇంద్రజాలంలో

చెరో వైపు

ఎవరికీ మారుమాటలు లేవు

అవే కదలని అలలు

అవే ఎగరని మిణుగురులు

ఆ నేత్రనక్షత్రాల్లో చల్లటి చీకటి 

వెలుక

నిరాళుడా! 

చిటుకుపొటుకు మాటల్తో
బద్దలైన బాధల్తో
కలల్ని కలగనే కలలతో
నీ కంపిత కళ్ళల్లోకి నువ్వే తొంగి తొంగి
చూస్తుంటావు మతిమరుపు నవ్వుతో
ఖాళీ జాలితో


సంతాపవృక్షంపై కాంతి కరిగిపోతుంటే
మరొకరి చేతులతో అన్నీ స్పర్శిస్తూ
ప్రత్యక్ష విమోచానాశ్రువుల్ని
దిగ్మండలిలోకి ఎగరేస్తావు


విప్పేసిన జ్ఞాపకాలనే
తిరిగి తిరిగి తిరగేసి తొడుక్కుని
మరణప్రవాహపు నీటిలో ఈదుతావు
నిశ్శబ్దాన్ని నిశ్శబ్దంతో వింటూ
వింటూ తేలిపోతుంటావు


వెన్నెముక వెన్నెలతో
నీ చీకటిని తయారుచేసుకుని
మరొకరిలోకి తర్జుమా చేసేలోగా 
అద్దంలో నీ పోలికలతో
నీ ప్రియురాలు ఆమె ప్రియుడు కనిపిస్తారు


అర్థరాత్రి దేవుడు నీకో వరమిస్తాడు
నీ చెవిలో ఎల్లప్పుడూ ఓ గుడ్డి చేప
శాశ్వతంగా జలక్రీడ తపస్సు కొనసాగిస్తుందని

ఎడారి ముత్యాలు

రంగుల్ని సూచించే
గాలినీడ కిందో 
గాలినీడ పైనో 
రక్తపునీడ లోపల
రక్తపునీడ అవతల నువ్వే నీ నువ్వుతో

తీర్థవాసీ!
మాయాదేవి నేత్రాల్లోకి ప్రవేశించి
యేమి చూశావో
వోనమాల సర్పభాష నేర్చి
యేమి పలికావో
దుర్గంధాశ్రువులతో సిలసిల దుఃఖించి
యేమి కనుగొన్నావో
పకపక నవ్వి
ఎవరికైనా చెప్పావా

దురాత్ముడా!
చీకటి పెరుగుతోంది
చీకటి ఊడేలోగా నీలోని నువ్వులోకి చేరిపో
ఎడారి ముత్యాలు యేరుకోవాలిగా

అదృశ్య క్షణం

కల కనిపించక

యింకా నిద్దట్లోనే

నిరాధార స్వీయ సంభాషణనే

తిలకిస్తున్నట్టు తిలకిస్తుంటే

వింటున్నట్టు వింటుంటే

అసూయ ఆక్షర్షణే

యేదో రూపం వొదిలీ వొదలక

కదిలీ కదలక

కలత మాటల లతై

యెవరూ చూడని కళ్లతో

అటే యెగిరి

జీవిస్తామేమో అదృశ్య క్షణంలో

నిశ్శబ్దజిహ్వ

ఆ ముఖంలో రుచి కనిపించక
నాలుకతో నిర్మించిన నిర్లిప్త నిరీక్షణే
అప్పటి వో కాలపు సాయింత్రపు
సూర్యశబ్దాల ఆఖరి నిశ్శబ్దజిహ్వకై
స్వప్నాసనాలు నేర్పిస్తుంటే
యెప్పటి వూపిరి యెముకల్లోకో
పర్వత పాదాలు తడవటానికి
అనుసరించే ఆలోచనలు

క్షీణత
పక్షవాతపు క్షీణత
వాసనల క్షీణత

తాబేటి తలలో నీడల్లేని మాటల వంతెన
నేలను తాకే కల
గుడ్డి నవ్వు

మోకరిల్లాలి జ్ఞాపకాల కాళ్ళపై
యెవరి ఆత్మో నీహత్య చేసేయ్
బ్లేడుతో పరాయి అద్దాన్ని కోసేయ్
లో అద్దాల లంగాల్ని లాగి పారేయ్
ప్రేమాంగాల్లో దూరిపో
గాల్లోని గాలిని గ్లాసులోకి గిరాటేయ్
ప్రాంతీయ అంధత్వం కెవ్వు కేక

నోట్లో ఆ అంగాలు తిరగకపోతే తప్పిపోతావ్
అనుభవాలు ఆలోచనల్ని నిరూపించేలోపే
కళ్ళకి నాలుకలు విషాన్ని తాపుతాయ్

నిధనము లభించు ఎల్లవేళలా

(http://vaakili.com/patrika/?p=1554)

శాశ్వత శ్వాస

కాయితాలే ఊపిరి పీలిస్తే
అక్షరాల్లేని మాటలే పదాలవుతాయా

ముక్కంటిపండులో
ఏ సూర్యముఖమో

ముగితి గోతికై
అవికల ఆరోగ్యం

రోబో గ్రంధులే అందరిలో
అసుఖపుష్పాలే హృదయంలో

ఏదీ
నిరంతర శాశ్వత శ్వాస

అసమాధానాలే
కాయితాల కౌగిలంతలో

గాడిదంత ఫుల్ స్టాప్

వో వొణుకు
నేత్రంపై క్షీణిస్తే

చూసే వినికిడంతా
యే కలగన్న కలదో

గాడిదంత  ఫుల్ స్టాప్
ఆపలేని తలరాతలు

యే మట్టో
శ్వాసల్ని వూపిరాడనియ్యట్లేదు

తడవాలి అక్షరాల
నిద్రదారుల్లో

అవొంటరితనం
చివరి పాదం మరకలు

చెవితో చూస్తూనే
చీకటి చీమలోకి యెగిరాను

నిద్రెవరిదో దొరికింది
యిక దొంగిలించాలి

అవతలి ఆవలింత

శూన్య అశబ్దంలో జ్వలించే
జననం మరణమంటావా

అన్ని ఎన్ని
రాత్రులులేని తలరాతల చావు
ఏమి చెప్పిందో విన్నావా

చూసే చప్పుడే జీవితం

స్మరణవాయువేదో నేత్రఛాయలో

భీతిల్లే ప్రేమే ఓ రహస్యవిషం

ఎన్ని గ్రాములు ఈ మరణవర్ణం
అవతలి ఆవలింతల బూడిద కన్నీటిలో

నిర్వాణబంధం

స్నేహితులే సరిహద్దులు 

మరణానికీ ద్రోహానికీ 

నిర్వాణబంధం అనేత్ర శబ్దంలో 

రోగశరీరమే శాపశాంతి 

చీకటిచితి నీడలు 

కాలపు కాలభైరవుడి మెడవొంపు రాత్రిలో 

పిట్టల గురక 

సరికొత్త కైవల్య అంగవైకల్యం 

మౌనం 

శూన్యస్వర్ణ గగనంలో ఓ సంభాషణ 

స్మృతుల పరాధీనతే 

శ్మశాన సన్మానం 

కొనవూపిరి చమురు కాళ్ళతో 

కనురెప్పల పడవలు 

స్నేహితుడా 

ఎక్కడ చనిపోయావ్ 

వరమివ్వు

కన్నీరే నిలవని కంటితో 

నిన్ను చూస్తే నన్ను క్షమించు 

నీరే నిలవని అలనై 

నీతో మాట్లాడితే నన్ను మన్నించు 

అడుగుజాడలులేని నా ప్రేమ 

నీతో ద్వేషిస్తే నన్ను మందలించు 

నిన్ను తాకే స్వర్గప్రేమ 

నాకు ప్రసాదించు