గాలి బావి

వినిపించదు గాలి అలల నిశ్శబ్దం
నక్షత్రాలు చెవులు రిక్కించనా 

ఖాళీవాయువే తనువు తీరాన్ని 
తట్టిపోగలదు మాటలు రెట్టించినా 

యింకా మెలిపెట్టే పదాల్తోనే 
నీ ముఖం ఎందుకు కనిపిస్తోంది 

పంజరాల పంజా మాటలు 
నీ ముఖంలో వేనవేల నోర్లతో నవ్వుతోంది 

వాననీడల ఊడల సుహంలో 
యే వూయలో నీ అడవిలో 

రాత్రీ
నీ నీడ పొడవులో 
నేనో మరుగుజ్జుని 

స్వప్నదుఃఖాలు నీ అడుగులేనా 
నీ చేతులతో నా రాత్రిని తిరిగిచ్చెయ్ 

వినని మాటలలో 
నీ పెదాలపదాలు లేనివి ఎన్ని 

నీలో గాలి బావిని తోడుకో