::: బలహీన ఐహిక అహంకై :::

నంగనాచి అనేత్రమేదో
ఆకర్షణాక్రందనల తనువులో
ఆక్రమించే ఎర్రటి నీడ 
నల్లటి మౌనంకై

అల్ప ఏకాంతమైనా ఉండట్లేదే
కృత్రిమ భ్రమల భంగిమలెన్నో

మోక్షిణీ
ప్రశ్నపరిమళాల అతృప్తి

విఫల నిశ్శబ్దం ఆహ్వానిస్తోంది

అనిద్ర దురాకర్షణ

పేద్ద చిక్కు. చిక్కుకో. చెక్కుకో. ఎప్పటి తుఫాను యాతనో. 

ఆత్మే ఆటంకం. దేహమో వెర్రి అద్దం. 

సందిగ్ధ దుఃఖ దరహాసం. శృంగార రాగం. 

ప్రశ్న వంకరే, సర్పం కాదు. వొలికిన కలే, నిద్ర కాదు. 

ఆలోచన, మరో అనాలోచన. 

అసంగత సంగతే, మది కాదు. 

దీపం ఓ సంబరం, నీడ కాదు. 

వొదులైన గది, గది కాదు. 

నిశ్శబ్దంకై, అన్నీ అరుపులే. నాలుకొక శిలువ, ఎవరికి దొరికిందో.  

ఏది వెలుగులో మెరిసిందో, ఏది తాకిందో చీకటిలో. 

సొంత అగాధాలు, అవతలి వలలు 

నాణ్యమైన రిక్తాశ్రువులు

నిరాశ శ్వాస నవ్వింది, అపహరించే స్వప్నమై. 

వంచన వనంలో క్రిమినై, అసహన నివాసంలో. 

వెళ్తున్నా ఖాళీ పాదాల్తో 

ఏ మలుపూలేని మార్గంలోకి