...కాకపొతే కాకికీ కానుపు వొచ్చి కంపు వొచ్చి కవ్వింత కవితంత తెలిసి మరో పువ్వు మరో పువ్వు మీద తన తెల్లని రెక్కలతో పొడిచింది పొగిడింది పాడింది పొర్లింది పొందింది ఏదో ఏ కాకికీ కాస్తంతైనా కోయ్ కోయ్ కోయ్ యకు అని మాత్రమే నియంత్రించింది నీత్రించింది మూత్రించింది మూడుపూటలా మూడులోకల్లో కాకి పిర్రల్ని ఎగరేస్తూ పోగేస్తూ పారేస్తూ నాలుక పూసిన పూలు పూసిన మానమౌనం పూసిన శాశ్వత క్షణిక యాత్రలో ఓ ఈక కంట్లో ఎర్రటి దురద నవ్వు వాలి నల్లటి తృప్తితో తెల్లటి అసంతృప్తితో .....
No comments:
Post a Comment