వెలుతురు,
అనేక నీడల్ని వెంటపెట్టుకుని ప్రయాణించే దుఃఖం, ఆనందం.
చీకటి,
ఏకైక పాదముద్రల్ని విడదీసే, కలిపే, కల్సుకోలేని ఒంటరి అడుగులు.
నిశ్శబ్దం,
ఒక అవయవం, ఒక పూర్తి శరీరం, ఒక కన్నీటి తడి గుండెలోపల.
ప్రేమ,
గొంతులేని ఓ అందమైన కేక, ఓ తోడేడ్పు, ఓ ఒంటరొంటరితనం.
నవ్వు,
గొప్ప నిదర్శనం నీ ప్రేమకి ఈ బతికే కాలంలో.
దుఃఖం,
నువ్విచ్చే నిద్రలేని, శాంతిలేని, కలలేని, అలజడైన ఆత్మ.
మరణం,
మళ్ళీ మేల్కోలేని వెయ్యేల నిద్ర.
15-11-98
No comments:
Post a Comment