రంగుల సాలీడు

బాధాంగాలన్నీ దొరకట్లేదు
కోసి తీద్దామంటే

ఏది బాధించని
అంగాంగమో తెలియట్లేదు

పాడుబడ్డ పదాల పేద గూటిలో
పెంచుకున్న వాక్య పక్షి ఎగరదు
దిగంతాల దుఃఖమేదీ అందదు

నా రంగుల సాలీడు
వలకి నేనే బందీ

ఇక్కడ చంద్రుడి నీడ పడదు
సంచరించే మాటల పేగులపై సూర్యోదయము కాదు

సర్పస్నేహమే ఎక్కడైనా
అంతరిస్తున్న అంతర్లోక అక్షరాలు

కొవ్వెక్కి బాధపడే బాద్ బోధ నాకొద్దు
మనకొద్దు బాధపెట్టే బోద కన్నీళ్లు

ఎపుడు వినగలను నరుకుతున్న
కలల కంచె చప్పుళ్ళని
ఎన్నో తుమ్మ చెట్లు కళ్ళల్లో

చీకటి గాలిఎదురు పడుతోంది
మీ లోకపు నిద్రలో ఇక తిరగను