ఎం. ఎస్. నాయుడు
Blog Archive
►
2023
(32)
►
July
(3)
►
June
(14)
►
February
(15)
►
2021
(20)
►
June
(1)
►
March
(1)
►
January
(18)
►
2020
(4)
►
July
(1)
►
April
(2)
►
January
(1)
►
2018
(12)
►
November
(2)
►
August
(2)
►
June
(2)
►
March
(3)
►
January
(3)
►
2017
(11)
►
October
(8)
►
June
(3)
►
2015
(15)
►
December
(11)
►
August
(2)
►
January
(2)
►
2014
(7)
►
December
(1)
►
October
(1)
►
April
(3)
►
March
(1)
►
January
(1)
►
2013
(30)
►
November
(1)
►
October
(1)
►
August
(4)
►
July
(3)
►
May
(7)
►
April
(3)
►
March
(3)
►
February
(5)
►
January
(3)
►
2012
(29)
►
December
(2)
►
November
(5)
►
October
(4)
►
August
(2)
►
July
(5)
►
March
(2)
►
February
(6)
►
January
(3)
►
2011
(92)
►
December
(13)
►
November
(4)
►
October
(8)
►
September
(15)
►
August
(12)
►
July
(8)
►
June
(7)
►
May
(15)
►
April
(2)
►
February
(1)
►
January
(7)
▼
2010
(90)
►
December
(4)
►
November
(6)
►
October
(3)
►
September
(8)
►
August
(5)
►
July
(8)
►
June
(19)
►
May
(4)
▼
April
(22)
ఓ లేత వలయం
నిస్పృహ
ఇంకెంతసేపో
ఖాళీ వాసన
విషాద స్వేచ్ఛ
ఎవరికైనా
రంగుల సాలీడు
లొంగిపోగలమా...
డాలీనందుకోలేక…
పీడకుడు
ఆయువై
నేను రాత్రి
నిహతి
మబ్బుల వల
అనాధ
పద... దూరమౌదాం
అనామయం
అనిత్యం
ఉమ్మలికం
కృత్రిమ మిత్రుడు
అవ్యక్తం
కొన్నిసార్లు ...
►
March
(6)
►
February
(2)
►
January
(3)
►
2009
(12)
►
December
(4)
►
October
(8)
Followers
Saturday, April 03, 2010
అవ్యక్తం
ఎంత రాసినా పెన్సిల్ ములుకు
ఒక్క వాక్యం కూడ పూర్తి చెయ్యదు
అంతరంగం
దుఃఖంలో పరిచయం కాదు
నూకలు తిన్న సూర్యుడు
ఎక్కడ ఆడుతున్నాడో
ఏ మైదానంలోంచో
దారి తప్పి ఒచ్చిందొక సాయంత్రం
పెన్సిల్ గీతల్తో
ఒక అద్దాన్ని తయారుచేసాను
నా ముఖాన్ని తుడిచేసాను
1 comment:
కొండముది సాయికిరణ్ కుమార్
said...
సూపర్...
Sunday, April 04, 2010
Post a Comment
Newer Post
Older Post
Home
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
1 comment:
సూపర్...
Post a Comment