కృత్రిమ మిత్రుడు

స్నేహితుణ్ణి కాను
వెర్రిబాగులోన్ని
వర్ణమాలతో పాటు స్నేహమాలని నేర్చుకోలేకపోయా

స్నేహ చిహ్నాలు
స్నేహలిపి అలభ్యం
ఎవరికీ ఏమీ కానివాన్ని

ఏకకాలంలో తెలియజెప్పే జరామరణాల్ని
చూసే అద్దం ఎక్కడుంది
వృద్ధత్వం లేని మితృత్వం ఎవరికుంది

నీతి విచక్షణలు నాకు లేవు
దీపాల కన్నీటి ఈటెలు దిగబడుతున్నా
నీడల కళ్ళల్లో భయం పోదు

పై పై కొస్తున్న చినుకుల గుంపు
మెడ తెగిన వడగల్లై కుక్కగొడుగులై
జారుతున్న ఆకులౌతున్నప్పుడు ---

తేలుతూ ఓపికలేని గాలి
పడిలేస్తూ కంటి కిందకి చేరింది

ఏదో ఆతృతలో
ఎక్కడికి చేరిందో చూసుకోలేదు
కరకు ఎదల వాకిట్లో నిలబడింది

ఎందుకొచ్చావని అడగట్లేదు
బతికున్నందుకు నిలదీశారు
ఆ దారేదో చెప్పండి వెళ్తానంది

కౄర వాక్యాల్ని మోసుకెళ్లలేనంది
నాకు అక్షరమైత్రి లేదంది
దారులన్నీ బూజుపట్టి ఉన్నాయంది

అంతమవ్వని అహం
నా కృత్రిమ మిత్రుడు