నేను రాత్రి

రాత్రి లేని నేను
లేని నేనులో రాత్రి

చీకటి, ఏకాకిగా
దోబూచులాడే ప్రయాణం, ఒంటరిగా

తపనో, తనువో, తమస్సో
త్రికాల శూన్య నిశ్శబ్దమో
అలిగి, వెలిగి, మరిగి
ఏకమౌతాయేమో

మౌనంలో రంగులు కనిపించవు
నిజాల్ని ఊహించాలేమో

కల నిజమే
దేహం నాదైతే

నీడల నింగికి
కలవనివో, విడిపోయేవో, సాగిపోయేవో ఉంటాయి
సులభ విరక్తో, వొడలిన చూపో, అందని ఆనందమో ఉండొచ్చు

తొలి చినుకై
నేనుత్త నేనై
వెంటపడని రూపమై
కోరుకోని కనుపాపై
నేనూలేని దీపమై
చెరిసగం చెరిపేసుకుని
దగ్గరి దగ్గరి పెదవుల చావునై
మిగులుతాను మర్చిపోయిన నాలో నాతో

అద్దమో, అశ్రువో
ఒకే ఒక వింత శబ్దం
పిలుస్తూనే , అరుస్తూనే
అల్లరల్లరిగా కౌగిలించుకుంటుంది
దుఃఖ దేవతలెవరూ ఉండని చోట

శ్రుతో, శ్రోతో, సూక్తో
అయ్యే జ్ఞాపకాలొద్దు

ఇక భవిష్యత్తు అంతరించింది
నా సొంతవంటూ ఏమీ లేవు
మృత్యువు తప్ప

రాత్రీ!
నేను నీలా అవుతానా
నీలా నేనవుతున్నానా