పీడకుడు

వాయువో ఆయువో
జ్ఞాపక జ్ఞానమో
సదా పీడిస్తుంటుంది

విశాల వైరాగ్య భూమి
ఆహ్వానం లభించదు

ఎవరి స్పర్శల్లోంచో
పదాల నింగికై ఎదురు చూస్తుంటాం

ఇదో చిన్న అద్దపు బుడగ
అక్షరాలా పాదాల్ని కళ్ళల్లో
పెట్టుకుని ఎగురుతున్నట్టు

ముఖాల్ని కాయితపు పడవల్ని చేసుకుని
తిరుగాడే వాక్యాల మధ్య కొన్నినిద్రలు ఉండవు

వడలిపోయే రోజుల్ని వెంటేసుకుని
సమాధి ఆకాశంలో ఎగరబోయేవి ఇంకెన్ని శ్వాసలో

పునరావృతమయ్యేవే మిగిలి ఉండవు
అవన్నీ కుబుసాలు దాచుకుంటున్న ఆత్మలే

వాటి గురించి ఇపుడెందుకులే
సూర్యుడు నిద్రపోతున్నాడు

చీమలు ఎలా నిద్ర పోతాయో
ఎవరు చెప్తారు

కన్నీటిలో కళ్ళు ఉండవు
అవే ఊరకనే వృధా అవుతాయి

నేనే నా పీడకుడ్ని