Followers

Saturday, August 20, 2011

వినిపించే ఖాళీ

దూకాలి నిశ్శబ్దంలోకి
నిశ్శబ్దంగానే దూకాలి
ఏ జాడలూ లేకుండా

ఎప్పటి నేత్ర చిత్రకారుడో
రంగుల్ని కలుపుతుంటే
అవి కళ్లపై ఉండట్లేదు
గీసి చేసిన ఏ చిత్రమూ నిలవట్లేదు

ఓ సొంత సూర్యోదయం ప్రతి వస్తువులో
ఓ వింత మరణతేజం ప్రతి ప్రాణిలో

జ్ఞాపకాలు ఏ వర్ణంలో ఉంటాయి

కాలమే వర్ణరహితమైతే అపుడే రంగు అది

ఈ రంగుల్ని ఎవరు వింటారు

వింటున్న రంగుల్ని ఎవరు చూస్తారు

ప్రతీదీ

చూడబడేది చూడబడనిదేనా
చూడనిచ్చే చూసే చూపే లేకపోతే
జ్ఞాపకాలు ఎవరి నోటి రంగుల్లో ఉంటాయి
ఖాళీ అయ్యే ప్రదేశం ఏ రంగులో ఖాళీ అవుతోంది

వినిపించే ఖాళీ ఈ రంగులో ఎక్కడ

Thursday, August 18, 2011

| తల ఎర |

ఒకానొకసారి మెడపై తేలే తలలో కొన్ని ఆలోచనలు అడుగంటితే
అడుగునున్న తలతో ఆలోచనలు సంభాషించాలని పూనుకున్నాయి

ఈ తల నచ్చట్లేదు
ఈ మెడకి నాకు పడట్లేదు
ఈ ఆలోచనలు తలకెక్కట్లేదు
ఈ మాట్లాడే బుర్ర బూర ఎంతకీ పగలదు
ఏ చప్పుడూ చేయకుండానే నా చెవుల్ని కళ్ళని లొంగదీసుకుంటోంది
ఏ నాలుకుందో ఈ తలలో తెగ్గోసుకోవాలని చూస్తున్నా వీలుపడట్లేదు

ఎన్నో బానిస గొంతులతో
ఎన్నో అనుకరణలతో
మరెన్నో రుచులతో రోజూ రొంపి రొంపి చేస్తోంది ఈ తలకాయని

ఎక్కడికీ వెళ్ళదు పంపిద్దామంటే
అంటిపెట్టుకునే ఉంటోంది మెడకి అనుక్షణం
ఎలా వొదిలించుకోవాలి

ఇపుడే నీటిలో కడిగిన నీడలు
ఎండబెట్టాను ఎగిరేద్దామని
చనిపోయున్న కాగితంలో

ఏది తయారు చేసారో అది నిజమేనా
ఏది సృష్టించారో అదీ నిజమేనా
ఏది అంతరించిందో అదే నిజమా
ఏది నిజమో అది అంతరించాలా

ఇవేవీ కాదులే అని బొడ్డులేని ఆలోచనొకటి
తలతిక్క తలకి ఊరడింపు పలుకులేవో చెప్పుతుండగా...

చెప్పాపెట్టకుండా తల తలదిగి
తలతిరిగినట్టు కిందపడబోయి ఆలోచనల కళ్ళ కాళ్ళని పట్టుకోగా...

తలతిప్పి చూసిన ఆలోచనలు
కాళ్లు విదిలించుకొని పరిగెత్తాయి

తలకి దూరంగా ఆలోచనలు
ఆలోచనలకి దూరంగా తల
ఒకానొకసారి తలదాచుకుంటూ రాత్రిని తింటూ...

కలల తలలోకో
ఆలోచనల కలలోకో

Wednesday, August 17, 2011

గది చనిపోయింది

చేరకపోవచ్చు
అద్దం వరకు కన్నీళ్ల నిద్ర.

మిగులుతున్న స్నేహితుల సంఖ్య
మిగలని రక్తసంబంధీకుల స్నేహం అర సున్న.

అవహేళనే
రహస్యం.

కూర్చున్న ప్రతి పదమూ అవహేళనే.

నిద్రరాదు
సూర్య జ్ఞాపకముంటే.

విరగలేని అక్షరాలు కళ్ళలోనే.
లోపల్లోపల లోపల లోపాల పాల అక్షరాలు.

భాషలో కాలం ఒక మరుగుజ్జు
మరుగుజ్జు కాలం ఒక భాష.

భక్తిపుష్పాలు
రతిభక్తిపుష్పాలు
భక్షించాలి భజించాలి

ఇక నాకలేను నా చర్మాన్నే
చర్మమే నన్ను నాకుతోంది

నల్లటి ఇల్లు
చెవులు లేని కళ్ళు

ఓడిపోవాలి
ఒంటరి నీడలకై
ఒంటరి మాటలకై
ఒంటరి మరణంకై

ఎవరోలే
ఈ కలలో తిరిగే పిట్టలు పిల్లలు స్త్రీలు మృగాలు

గది
చనిపోయింది

రాత్రీ
చనిపోయింది

పగలు
బతికే అవకాశాలు తక్కువే

Friday, August 12, 2011

మరో వాక్యాన్ని రాస్తున్నప్పుడు

ఇదొక వేళ అని మాత్రమే తెలుసు
సమయాలు ఎవరో చూసుకుంటారు
ఎవరికీ ఎవరూ చెప్పలేరు చెప్పుకోలేరు ఈ స్థలంలోనే బతికున్నామని

ఒక ఆదివారమో, ఒక దినవారమో
దేహంతపువారమో, సదా రాత్రివారమో
గడిపేది బతికుంటేనే

వర్షమో సూర్యుడో
తడతారు స్త్రీకీ లేనటువంటి చేతులతో
గాలే ఆగుతుంది కళ్ళల్లో

ఖాళీ జిహ్వాలో
ఖాళీ నేత్రంలో
ఖాళీ మనసులో
ఎన్ని మాటలున్నా నన్ను చేరవు

వాసనో యాతనో
నీటిని తవ్వే దేహంలో
నిప్పుని పూడ్చే శవంలో

చేరుకోవాలి
చేదుకోవాలి
చనిపోకముందే బతకలేని క్షణాల్ని

చెట్లు నడిచే తోవలో
కొండలు పరిగెత్తే రహదారిలో
సముద్రాలు గెంతే గగనంలో
నేనూ నా ఆఖరి వాక్యం
సేదతీర్తాం

మమ్మల్ని కదపకండి
మరో వాక్యాన్ని రాస్తున్నప్పుడు

Tuesday, August 09, 2011

౦ జీరో ౦ జీరో

కావలించుకున్న కవల కళ్ళల్లోని
కౌగిలింతంతా వృధానే

కూర్చున్న రోగి చీకటికి
నీకు, నాకు మాటలు ఎక్కడ్నుంచి వొస్తాయి

సంచరించే గర్భసంతోషం ఎవరిది
నవ్వటానికి ఒప్పందాలు ఎక్కడ

భయపడే చావు
చావుకి భయపడే మనం

శూన్య శోకం
శోకవిశ్రాంతి

ఆకాశం ఆకాశమే
సూర్యుడే సూర్యుడు కాదు

చెవులు బాధపడ్డాయి
బాగుపడ్డ కొన్ని కళ్ళని చూపించు

అద్దంలోపల సముద్ర కెరటాలు
ఈ రోజు అద్దాన్ని చూళ్ళేదు

౦ జీరో ౦ జీరో
నా చూపంతా
మాట్లాడు ౦ ౦ ౦లతో

Saturday, August 06, 2011

నన్నే బతికున్నానా?

సమాధానం
దానం
చేసారు
తీసుకునేది నేనేనా
నువ్వేనా

ప్రారంభం
అంతమైంది
ఎవరు ఆ మొదట ఆట చూసింది

అర్థమైంది
అంధత్వం
నా బయటికి చూపాలి లోపలని
నా బయటని లోపల చూపించాలి

నా లోపల బయట నన్నే కనిపిస్తున్నానే
అంధత్వం అర్థమెక్కడ

ఈ మూర్చ అక్షరాల్లో
నన్నే బతికున్నానా
నన్నే చనిపోయే ఉన్నానా

Monday, August 01, 2011

దేహించాలి నా దేహాన్నే

నాతో దారితప్పి నడిచిన నీడల వెనక
నా నీడల వెనక దారితప్పి నడిచే నేను

ప్రార్ధించాలి నా ప్రార్ధననే

అభ్యర్ధించాలి నా అభ్యంత్రాల్నే
శోకించాలి నా శోకాల్నే
రమించాలి నా రతినే
దర్శించాలి నా దృష్టినే
స్ఫర్శించాలి నా స్పర్శనే
మరణించాలి నా మరణాన్నే
గాలించాలి నా గాలినే
అదృశ్యమవ్వాలి నా అదృశ్యంలోనే
ప్రేమించాలి నా ప్రేమనే
రుచించాలి నా రుచినే
నవ్వాలి నా నవ్వునే
దేహించాలి నా దేహాన్నే
శూన్యించాలి నా శూన్యంలోనే
కోపించాలి నా కోపాన్నే
చూడాలి నా చూపునే
బాధించాలి నా బాధనే
శరీరించాలి నా శరీరాన్నే
భాషించాలి నా భాషలోనే
చీకటించాలి నా చీకటిలోనే
నిద్రించాలి నా నిద్రలోనే

నా నీడల వెనక దారితప్పి నడిచాను




Friday, July 29, 2011

ఈ చోటైన

మట్టి ఆకాశంలో
రెప్పల్లేని నక్షత్ర కెరటం
తొంగి చూసింది

ఎవర్నో కాదు
నన్నూనూ కాదు
నిన్నేనూ కాదు
దారుండని దేహశృతి
మేఘశాంతి తీరిన నాభి

ఇక్కడి బలహీన సూర్యుడే
నిన్నటి కాంతి మాంత్రికుడు

ప్రేమ ఎందుకు లేదో
ప్రేమకు చెప్పు
ఈ చోటైన

అందుకోవాలి

ఎక్కడికి చేరాయో
గాలి ముత్యాలు

ఇంతలో-
నదిలోకి తొంగిచూసే మేఘపుష్పాల్ని
అందుకోవాలి

ఆకాశంలోకి తొంగిచూసే హరివిల్లు పెదవిని
అందుకోవాలి

కొండల్లోకి తొంగిచూసే చందమామ సిగ్గుని
అందుకోవాలి

తోటలోకి తొంగిచూసే సీతాకోకల పరిమళాల్ని
అందుకోవాలి

ఆమెకి చెప్పలేదు
ఇవాళ అందుకోవాల్సినివి ఎన్నో ఉన్నాయని

ఆమెకి చెప్పేవి
ఇవాళ ఎన్నున్నా చెప్పకపోతేనే నయం

గాలి ముత్యాలు
ఎక్కడో చేరాయి

Wednesday, July 27, 2011

కన్నొక hauntology

అతనికీ తెలుసు
రాత్రి లేదని
దేహాలు నీటి పూల నవ్వని

ఆకాశం, అక్షరాలు తిరగబడ్డాయి అనర్ధంలో
అవో పిశాచాలు యోని నేత్రంతో

అతనికీ తెలుసు
ఊరేగే కలలు
చనిపోయే మంచు బిందువుల శిలలని

ఇది చూసే సమయం కాదు

ప్రతి చూపు
ఒక దేహమే
మరణం
ఒక చూపంత
ప్రేమ
ఒక మరణమంత
పిలవాలి
ఒకానొక చూపుని
వినాలి
ఒకానొక శూన్య నేత్ర ధ్వనిని
రుచిలేదు
ప్రతి చూపుకీ

Wednesday, July 20, 2011

ఎవరికీ ఉండనిది

పిల్లలు
ప్రేమ
లేకుండా
ఉండాలి

స్త్రీ ఓ నలుపు సూర్యుడు
తెల్లటి మరుపు

లేదు
నాశనం
మృత్యువులో


స్నేహఊహే
ఓ మనసు

దేహం
ఎప్పటిదో
ఎవరికీ ఉండనిది

నీ నా పిల్లలు ఎక్కడ

ఎపుడు చూసానులే

Monday, July 11, 2011

అలా వొంగి వొంగి

అలల రొమ్ములు
పీత చంద్రుడు
ఆగి వెళ్తుంటాయి చూస్తుంటే కదులుతుంటే
నిస్సిగ్గు సూర్యుడు అస్తమించేలోపే నీలో నక్షత్ర జిహ్వ
తాకకుండానే తాగకుండానే తరలిపోకుండానే

వినని

అనని
అవని
ఆవని

రంగులే

పొంగులే
తరలిన రుచి

మౌనాలు

శరీరాలు
ఈప్సితాలు
నక్షత్రాలు
అలా వొంగి వొంగి బయల్దేరాయి
చూస్తుంటే కదలకుంటే

సిగ్గులేని ఆకాశం కనిపించేలోపు

ఓ నీటి సూర్యుడు
మింగకుండానే మరచిపోకుండానే చనిపోకుండానే

Sunday, July 10, 2011

వణుకు

మహాప్రభో!

చూపు మందగించి

సూదిలోకి దారపు మాటల్ని
ఇటునుంచి అటు ఎక్కించలేక
పదాల్ని గుచ్చలేక

ఈ పూట కూడా నీకు విడి విడి

అక్షరాలతోనే నిన్ను అలంకరిస్తాను

బుద్ధి మందగించేలోపు

ఓ చిన్న దండైనా
నీకు అర్పించే శక్తినివ్వు

Monday, July 04, 2011

నీతో ఉండలేను

అలసటతో
అల ఒడ్డుకి చేరలేక
అలలమధ్యలో తేలుతోంది

ప్రతిసారీ
ఈ మురికి తీరాన్ని తాకి మళ్లీ
మళ్లీ వెనెక్కే ఎందుకెళ్లాలి

ఏ చేపా నాతో స్నేహం చేయదే
ఏ పాపం చేసాను స్సముద్రమా!

సెలవు
కావాలి

Saturday, July 02, 2011

నేత్ర గుహలోకి

సముద్రం
ఒక ముదర ముద్ర
ఒక కుదరని ఊపిరి

నీరే
నీటి నోటిలోకి
నేత్ర గుహలోకి

ఏ దారిలోనో ఎడారి
ఎదురుపడితేనే జీవించే క్షణం

ఎడమయ్యే జీవితంలో మరణమే
బతికించే క్షణం

మృగాలు
మాటలు

గాలే లేని మాటలు గోడమీదకి
బతుకుమీదకి మట్టిలోకి

పాకుడు పాకుడు పదాలమీదే

నాలుకైనా నడకైనా

దారంలో దారం కన్ను

తెగ్గోసుకునే క్షణం
నీకు తెలిస్తే
సముద్రానికీ చేప్పే

Wednesday, June 29, 2011

తినాలని

తనొంటిమీదున్న సూర్యుడ్ని
సూర్యుడు కిందకి దింపితే
చంద్రుడి కిందున్న సూర్యుడ్ని

చంద్రుడే తినాలని తనొంటినోరుని విప్పింది

Wednesday, June 22, 2011

ఎలా మలినమైందో నాకెందుకు

ఒక దీపం పిలిచింది
తనని
శుభ్రం చేయమని

నీ చేతులతో కాదు
కళ్ళతో
నా
నల్లటి కాంతిని పరిశుభ్రంగా

చూస్తున్న దీపంలో దీపం ఎక్కడుంది
ఎలా మలినమైందో నాకెందుకు
ఎలా అందంగా తుడవాలో
ఈ కళ్లకి ఎప్పటికి చెప్పగలను

ముందు
ఈ కళ్ళనే శుభ్రం చేయాలి

Tuesday, June 21, 2011

దారి

ఇక్కడికి
దారి దారి తప్పి రాలేదు
దారి దారీ లేక ఒచ్చాను

దూరం ఒక నిశ్శబ్ద నిశ్శబ్ద దర్పణం
అద్దంపై అద్దపు రోజులు లేవు

నిద్రించే నిద్ర నిద్ర దూరం ఎవరికి తెలుసు
తేలుతున్ననేల నేలలోకి వెళ్ళాలి

నీటి బొమికలు నిద్రలేచేలోగా
నేల గాలి గాలిలోకి ప్రయాణించాలి

తోటలోకి
స్మశాన తోటలోకి
సముద్ర వనంలోకి
దారి
దారి కావాలి.

దరికి చేరే దూరం
ఏ అలకి అలకి తెలుసు

నీ చేతిలోకి
ఏ చేతుల్నీ తీసుకోకు
ఆఖరికి నీ చేతుల్నీ

Thursday, June 09, 2011

రాత్రిని రాత్రి చేయటానికి

ఎవరికో
నా నీడని చూపాలి
విప్పేసిన ఉప్పటి వెలుతురుతో
~
ఎవరికీ
నీడనివ్వని యంత్రాలు
శ్వాస ఋతువుల్లోకి
~
ఎవరెవరికో
అనిశ్చిత జ్ఞాపకాలే రావని
నా దేహాన్నీ మర్చిపోయాను
~
ఏ పురాతన విగ్రహమో
నన్ను చూస్తున్న కంటిని విప్పాలనుకుంది
కన్నొక నాలుక
~
నకిలీ పిర్రల్తో
దేకుతూ వచ్చే మాటల్లో
తోలు బొమ్మల చంద్రుడు
~
ఎవర్నీ చూడని సూర్యుడు
చీకటిని తింటూ
తింటున్న ప్రశ్నలు
~
ఎవరు ఎవరు ఎవరు
స్మశాన సన్మాన ప్రేమలో
నా రాత్రిని రాత్రి చేయటానికి

Wednesday, June 08, 2011

గాలి కాయితంలో

ఒక గాలి నిండిన కాయితాన్ని చించు
చించిన పదాలు కింద పడొచ్చు

చిరిగి పడిన పదాల్లోకి నీ కళ్ళని పంపు
వెతికే వెలితీ, వెలితిని కనుక్కునే వెలితీ కనిపించొచ్చు

మాట్లాడు కాయితపు నాలుకతో
పూర్తవ్వని అక్షరాలు పూర్తయ్యే అనాకార అక్కరాలు

అదే చీకటి మౌనం
అదే మౌన నిశీధి

చెవుల్ని ఎడంగా పెట్టు
కన్నీళ్ళనీ ఎడంగా పెట్టు

గాలిలేని గాలి కాయితాన్ని తీసుకో
నీ పదాలతో నింపు, చింపు

ఏమి చూసావో రాయి
నీ గాలి కాయితంలో