Saturday, November 20, 2010
ఎక్కడైనా
పదాల లోపల పదాల వెతుకు
లోపలి శ్వాస
సువాసన లేని నిశ్వాస
ఎవరి ఆఖరికీ
ఉండని గాలి, గాలి
వాక్యం
వాలుతున్న పర్వతపుమొన
మేఘ
అవిశ్వాసం
కట్టకట్టుకుని అక్షరాలు యేవో
వేరే యేవో చెపుతాయి
మోకుల్లాంటి మాటలు
మాసిన పదాలతోనే
పురుడుకై వెళ్ళాలి
వాక్యం
అంతర్గత ఆత్మ హత్య
జనించే మృత్యువు
మరనేచ్చకై జీవిస్తుంది
వ్యాకరణ వాక్యాలతోనే
విషం నింపాలి
గొంతుకోసినా
ఊపిరి నీడ దక్కాలి
ఎప్పటి నిద్రలోకో
సూర్యకాంతి సాయంత్రానికి వస్తుంది
ఇంకొంత
ఈ పూట ఎక్కడైనా
ఊపిరిని వొదిలి రావాలి
ఎవరికీ తెలియనట్టు
Friday, November 12, 2010
హాఫ్లాంగ్ కవితలు
ఈ నీలి కొండలపై.
ఆకాశం తొంగిచూస్తోంది
--
చంద్రుడి అడవిలో
దారులన్నీ జలపాతాలే.
ఒంటరి చీకటికి దారి ఏది.
--
ముఖాలు లేని మేఘాలు
ఎక్కడున్నా దీవిస్తాయి
అర్హత ఎవరికి కావాలి?
--
కొండల్ని, స్త్రీలని
ఎల్లప్పుడూ ప్రేమిస్తేనే
సూర్య విశ్రాంతి
--
నిశ్శబ్దం
సముద్రాలకి, కొండలకి తెలిసినట్టు
స్త్రీకే ఎందుకు తెలియదు
--
పగటి మేఘాల్ని చూసి
రాత్రి మేఘాలు ఎన్నడు
చలించాలిలే
--
జ్ఞాపకాలు
కన్నీళ్ళపై మిగిలిన
నేత్రాలు
Wednesday, November 10, 2010
ఆమె గొంతులో
రాత్రిని ఎలా పోమ్మనాలో
ఆకాశంతో ఏ కలా చెప్పదు
మనం చెప్పుకుంటున్నవన్నీ
అద్దం లోపలి మాటలే
ఏ కడలి చాయో
గాలి చలికి వణుకుతుంది
నా కన్నీళ్ల ఇంట్లో లేదు నిద్ర
నిద్ర పెదవుల్లో సూర్యాస్తమయాలు లేవు
కలలకి కళ్ళు దూరమే ...
ఆమె గొంతులో
ఓ చిన్న రాత్రి ఉదయిస్తోంది
మళ్లీ బతుకుతాను
ఈ రాత్రిలో
Monday, November 08, 2010
నీ రాత్రి నీకు
ఎన్నో సాయంత్రాలు సూర్యుడికి
ఏ ఒక్క సాయంత్రమో నీ దగ్గర
పలకలేని మాటల నిశ్శబ్దంలో ఆకాశం
మేఘాలే కొండలపై , కొండల కాళ్ళపై పడి అలిగి వెళుతున్నాయి
ఎప్పటికైనా ఒక నదిని దాటి వెళ్ళే చంద్రుడ్ని చూడాలి
చిక్కిపోయో చిక్కుకుపోయో ఉండే ముఖం చూడాలి
ఆగాలేమో
లేచివుల్ల ముత్యపు చినుకుల పర్వతాల్ని చూడాలంటే
నీటి విరూపాల్ని దాటే ద్వారాల్ని తాకాలంటే
రహస్య పదాల మౌనంలో సంభాషించాలంటే
ఎక్కడా ఇటువంటి సాయంత్రాలని కోరుకోకు
ఎక్కడైనా నీ సాయంత్రాలు నీకై ఉంటే
నీ ప్రేమల్ని కాస్తంత గురుతు చేసుకో
నీ జ్ఞాపకాల్ని కాస్తంత ప్రేమగా గురుతు చేసుకో
నీ గడిచిన దినాల్ని మరీ ఇబ్బంది పెట్టకు
అవి ఎవరికీ చెంది వుండవు
ఏ సాయంత్రమో
నీ దగ్గర
ఒక అనామక రాత్రి నీకు తోడువుంటే
నీ
రాత్రి నీకు ఉన్నట్టు
కాదూ
ప్రేమకి
రాత్రులతో పని ఏమిటి
కొన్ని సూర్యోదయాలు
మరికొన్ని సాయంత్రాలు కావాలి
Wednesday, October 27, 2010
సమాప్తం ఒక స్థలం ,,,అనుకుని అనుకోని అవతలి తల తలరాతలో తడి ఏదీ దగ్గరకు రాక,,, ఒక స్థలం సమీపించింది
ఆఖరి నేత్రాన్ని రక్తపుగనులు తవ్వినట్టు వెలికితీసి తాకని వాటి గురించి ఆలోచించాలి, ఏమీ ఎరగనట్టు, ఏదీ చేజారనట్టు, మాటల మౌనం నలిగినట్టు, ఏదో పలికినట్టు, ఆ నీటిని పట్టుకునే ఫట్మని మిగలాలి, పట్టుమరి, పట్టుమని ఎవరికీ యావజ్జీవ బతుకు లేదు మరి.
ఎదకి ఎడమైనా, ఎడారి ఆకాశ స్నానంలో, ఏ స్నానమూ తిరిగిరాని మబ్బులతో తిరిగి, చూస్తున్నవన్నీ ఆగినట్టు, ఆపినట్టు ఉంటుంటే, ఊపిరి కొస తెగిన చప్పుడు తెలి
Friday, October 22, 2010
ఏదో,,,
ఓ రాత్రిని దూరం చేసి
నీకూ లేని రాత్రితో
కొండల మధ్య
దైహిక సూర్యాస్తమయాల
మేఘాల స్వప్నంలో ఎవరూ లేరు
వర్షం కింద మేఘాలు
వేగం లేని బుర్ర బురద
ప్రవహించే ఇంద్రియ ముద్రలు
స్త్రీ లేని (ప్రదేశంలో ఉన్నప్పుడు )
రహస్యం ఎక్కడో ఉంటుంది
బాష రాని శూన్యం
శూన్య శోకం
మత్తులో లేని
మాటలే మిగులుతాయి
నిద్రపోయే కొండల ఊపిరిలో
మేల్కోవాలి
ఆఖరి నిద్ర కింద
ఎవరూ లేరు
Sunday, October 17, 2010
హాఫ్లాంగ్ కవితలు
రాత్రి -
రెండు నిద్రలు కలలో
_____
ఆమె గొంతులో
ఆమే లేని ఆమె
_____
అద్దం కింద అద్దంలో
స్వప్న ముఖాలు
ప్రేమించే కాలం
_____
మేఘాలు, వక్షోజాలు
అధరాలలో
చాయా శిల్పాలు
_____
కొండల దారి
ఆకలి వాన
తడవని నేల
_____
ఒంటరి గది
నేను లేను
రాత్రే వేరు
_____
పువ్వులు
మబ్బుల్ని పిలిచాయి
ప్రేమతో
Monday, September 27, 2010
అద్దం ,అద్దంలో చూసి
Thursday, September 16, 2010
ప్రేమతో
పదాలు దూరమైతే
వాక్యాలే ఆందోళనలు
మరొకరిలోకి
( అండ త్రిభుజాలు)( సామూహిక వాంతులు)
( దేవులాడే దాహార్తి)
విస్తరించు నర్తించు నటించు(
ఒకరెవరో నిష్క్రమించాలి
Tuesday, September 14, 2010
వెతుక్కోవాలి
గొంతులోకి తొంగిచూసి
నకిలీ మాటలతో
Monday, September 13, 2010
రాయాలి
కాలాన్ని నాలుకతో వృధా చేయాలి
నలుగురు చేరని నాలుకతో జీవించాలి
కన్నీళ్లు రాని ఒక కన్నైనా ఉండాలి
కళ్ళు లేని మనసు పుట్టాలి
మెదడులో ఎండిన విషరక్తచారికల వాసన
నిద్ర చర్మాన్ని వొలుచుకుని తింటున్నారు
రంధ్రాల పడ్డ అక్షరాల్ని నేయాలి
మాటల బొమ్మలులేని వాక్యాల్ని రాయాలి
చెరిపేయాలి నిజాల్ని వల్లించే పదాల్ని
మరునాడు లేని రోజులో ఉండాలి
సెలవు చెప్పని కలల్ని వెంటబెట్టుకోవాలి
అనునిత్యం మరిచిపోయే జ్ఞాపకాల వెంటపడాలి
గోతులు గోడలు గోడు చెప్పే మాటలు
నదులు సముద్రాలు నీతులు చెప్పే మాటలు
చేపలు పిట్టలు చెప్పే మాటలు
రాసుకోవాలి
రాయాలి
Sunday, September 12, 2010
ఖాళీ లేని శూన్యం
నీ లోపల మరికొన్ని అక్షర చిత్రాలు
ఎవరి సంకేతాలు ఎవరికి చేరతాయి
చేరని సంఘటనలు ఎవరివి
ఎవరెవరి కోసం
సంజ్ఞల నిశ్శబ్ద స్పర్శ
స్పర్శల సంకేత నిశ్శబ్దం
ఎవరిని వెతుకుతుంది
యధాతథ యథార్థాల్లో యాత్రించే
యముని యశస్సు యెంత
ప్రతిదీ ఒకానొక చిత్ర వ్యక్తీకరణ
అవ్యక్త చిత్ర పదాల్లో నిజమెంత
పదాల అనుభవంలో నిజం ఉందా
లిపిలేని ఆలోచనలనే అనుభవిస్తున్నామా
ముడిపడని ముడివిడవని మాటల అనుభవం ఏమిటి
ఖాళీ లేని శూన్యం
ప్రవేశించే పదాల ఖాళీలో అనుభూతి యెంత
తిరిగి పలకని కల
Thursday, September 09, 2010
మసక మాటలు
అందరి పాదాల ముందు మసక మాటలు రాలి వాలిన నెలవంక వంక చూసే చూడనట్టు నటించిన సూర్యుడి ముడతల కంటిలో ఇరుక్కోవాలనుకున్న ఉడత మడత తోక తొడతో కోసుకుపోయిన చంద్రుడి ఊడల నవ్వులకేసి ఊగుతూ ఉంటే వాసనేస్తున్న వాన పదాల దారాల్ని తుంచుతూ వొంచుతూ లాగుతూ తాబేటి మెడ కింద దాగిన సముద్రపు నక్షత్రాలు నగ్నశాంతిని తాగుతూ ఉంటుండగా పూసిన ఈకలతో కాయితాలపై ఎగురుతున్న చెవుల వంతెనల కింద కొట్టుకొస్త్తున్న కుట్టుకొస్తున్న కన్నీటి చిరుగుల బొమికల రెక్కల్ని జాగ్రత్త చేస్తూ వాచిన వాచీ సమయం తేలుతూ పైకి లేస్తుంటే కారుతున్న జ్ఞాపకాల వడపోతలోంచి వొడలిరిగిన వోటమి జీవితాన్ని వొదలక ముగింపు లేక అక్కడక్కడ కవిత్వపు నక్కల నకలు వాక్యాలతో నిద్రిస్తుంటే జారుతున్న చీకటి దేహ ఖైదీనై మరణించు మరణించు మరణించు అని ఆదేశించే ఆత్మని తన్నకుండా విడిచిపెట్టేలోపే ఎక్కడ్నుంచో మనల్ని చంపే గాలిలో జెరాక్స్ చావులు యెగిరి వొస్తుంటే ఆసుపత్రి ఆకలిగా ఆవులిస్తోంది మర్చిపోయిన అక్షరాల్ని మగత గతంలో నెమరేసుకుంటూ దవడల వొదులు వొదులు పదాల్ని నల్లగా చప్పరిస్తూ చెట్లపై ఊగుతున్న చంద్రుడ్ని చూస్తున్న కలువలన్నీ ఏదీ వినటం లేదు ఆఖరి రంగు ఏదో చూడటం మానుకున్నాయి అప్పటికే అప్పటి పాదాల కింద ఏ ముసలి రూపం అద్దంలో నడిచిందో ఎవరూ చెప్పలేదు చెప్పరెవరూ మరణమూ ఒక జీవితమే అని అనుకోకుండా ఉండాలేమో తల్లీ నదిలో అందరి పాదాలు మసక మసకగా మునకలేస్తూ అడుగుజాడలు లేకుండా వర్షంలో వర్షం తెగుతూ ఎగురుతూ మిగలని చీకటిలో వణుకుతూ...
Sunday, September 05, 2010
కంటిలో కన్ను
Saturday, August 28, 2010
కాలం || కాయం
Friday, August 13, 2010
ఆఖరి అడుగులు
చినుకుల చిందులతో
ఇంద్రధనువు ఎగురుతోంది
కంటిలోని నిద్రతో
కలలోని కన్నీళ్ళతో
చేపొకటి తప్పిపోతోంది
కలల కప్ప గెంతుతూ
బాతు మెడని తొలుస్తూ
రాత్రేదో సూర్యుని ముందు
కెరటాలు లేని సమయం
పడవలు మునిగిన ఆకాశం
చల్లటి నిశ్శబ్దం
పాదముద్రలు లేని
శ్వాస అధరాలు
ఆఖరి అడుగులు వేస్తున్నాయి
Tuesday, August 10, 2010
గాలి అద్దం
అతడ్ని సూర్యుడు వెంబడించాడు
ఒకానొక అతడ్ని వెంబడించే
సూర్యుడు సాయంత్రమయ్యాడు
ఎవరికో చెందిన అతడు
సాయంత్రాన్ని సూర్యుడ్ని
కలిపి కుట్టలేక ఒకానొక అద్దంలో నిష్క్రమించాడు
ఎవరికీ చెందని అతడు
సూర్యుడి సాయంత్రాన్నివెంబడిస్తుంటే
ఎప్పటికీ లేని రాత్రేదో భూమిలో తిరుగుతోంది
అతడు తిరిగిన భూమి ఎవరిదో
ఎవరి రాత్రిలో అతడు ఉన్నాడో
ఒకానొక అద్దమైనా చెప్పదు
ఎవరికీ ఏదీ చెప్పని ఒకానొక రాత్రి
అతడ్ని వెంబడించేలోగా
గాలి అద్దం వచ్చి గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుంటోంది
ఎవరికీ చెందని ఒకానొక గాలే
అతడ్నీ వెంబడిస్తోంది
చిట్టచివరి నీడ కోసం
Thursday, August 05, 2010
శితి
Wednesday, August 04, 2010
ఒక తూరి...
పాము చనిపోక ముందు, కొన్ని జంతువులు ఎల్లవేళలా ఘర్షణలతో కాలసంధ్యల్ని మరిచి యుద్ధరంగంలో వంతుల వారీగా పోరాడుతుండేవి. ఈ జంతు సంగ్రామాన్ని నిలువరించాలని దేవతలందరూ కల్సి మహిమాన్వితుడ్ని ప్రార్ధించగా, కలియుగారణ్యంలో తపోదీక్షలోనున్న వృద్ధ మూషిక ముని వద్దకు వెళ్ళమనగా, వారంతా ఆవేదనా నైవేద్యాలతో వేడుకోగా, సరేనంది.
కొన్నాళ్లు జంతువుల హింసాహింస రణరంగం ఎందులకో మూషిక ఋషి అధ్యయనం చేసిన పిమ్మట, యోధుల్ని, వారి బానిసల్ని తన చావిడికి విందుకు పిలిచింది.
సాంస్కృతిక కార్యక్రమాలనంతరం, ఒక మంత్ర ఒప్పందాన్ని ప్రతిపాదించింది. దైహిక రూపురేఖల మార్పుకు సిద్ధమవ్వాలని విన్నవించింది.
అమితానందడోలికల్లోంచి తేరుకోకముందే, రాతిరి ముదరక మునుపే, మూషికా ఋషితుల్యుడు మృగ సమాజ సభను ఆరంభించేడు.
'మహా జంతువులారా! మీరంతా వీర పరాక్రమశీలురు, వినయశీలురు, మిత్ర సఖ్యతోపాసకులు, నీతి దురంధరులు. ఇప్పటి అత్యవసర సమావేశానికి హాజరైన మీకు ఆ అపార కరుణా కృప కల్పకేతువుని ఆశీస్సులు మనపై ఉండుగాక.
నేటితో మీరు కొనసాగిస్తున్న, సాగదీస్తున్న, పోషిస్తున్న విగత కక్షలు కార్పణ్యాల్ని వదిలి, మీకో నూతన రూపాన్ని ఇయ్యమని పై వారి ఆజ్ఞ. ఈ రూపంలో మరలా మీ విషాల్ని జిమ్ముకోవచ్చు. మీరంతా ఆరాధ్య దైవాలవుతారు. అంచేత, మీరంతా నోళ్లు మూసుకుని, తెరుస్తూ, పాకుతూ, రెండు నాల్కలతో సదా ఉండేటట్టు దివ్యవాక్కు మీకు చెప్పమంది. ఇకపై, కొమ్ములు, కాళ్లు, చేతులు, తోకలు లేనివారై ఉద్భవిస్తారు. మాహాజన్మ ఎత్తబోతున్న మీకివే నా శుభాకాంక్షలు', అన్జెప్పి మంత్ర జలాన్ని జల్లగా జంతువులన్నీ వేర్వేరు సర్పావతారాలెత్తాయి. (కొన్నిటిపై ఆ మంత్ర జలం పడకపోగా, అవి అట్లే అవతరించాయి)
ఆ కాలం నుంచి ఇప్పటి వరకు పరాక్రమవంతులైన జంతువులన్నీ మార్పు చెందటం చూస్తున్నప్పుడు అనుకోకుండా అనకొండ తోకలాంటి నవ్వు తెల్లగా వచ్చింది కురువృద్ధ మూషికం మీదికి.
అది ఎవ్వరిదో, ఎక్కడిదో, బొద్దింకలకీ అర్థం కాలా.
అలా ఒక తూరి జరిగిందో, పునరావృతమవుతుందో చెప్పట్లేదెవరూ.
పాత రూపాల పగల్ని వీడి, కొత్త రూపంలో జనించిన అన్ని చెత్తాచెదారాల హింసాత్మక ప్రణాళికల్తో అభివృద్ధి చెందుతూ, సమస్త దేశకాలాల్లో సర్పాలు విజ్రుంభిస్తూనే ఉన్నాయి, తెల్లటి నవ్వు కింద.
---9-03-2009, వివిధ, ఆంధ్రజ్యోతి---