ఏమీ లేని ,అక్షరాలు లేని ,వాక్యాల లోపల ,పదాల జ్ఞాపకమో ,మాటల దుఃఖమో ,నలుపుకుంటూ నల్లటి లేత నలుపు అద్దం ,అద్దంలో చూసి ,తేలికైన తడబాటు తారట్లాట తృప్తికి ,తనువుకీ తట్టని తలరాత తారతమ్యాల తలపోతల తరుణంలో ,ఋణ మరణం ,తలవంపుల వంపుల విఫల శ్వాసల ఛాయలో ,ఆపై ,ఆపే ,ఆగే ,ఆకృతి అంతంలో ,అంతిమ ఉయ్యాల ,ఆమనికీ ,భూమికీ ,ఆఖరి నిశ్శబ్దం ,తనకే ,తనదే ,అని ,అందరికీ ,చెప్పుతూ ,చాటుతూ ,దాటుతూ ,దాటవేసే దారులు ,ఎవరెవరివో ,ఏమీ ఉంచుకోని అలల తలలా ,తపనల కడలికి ,కదలికలకి ,కలవని కన్నీటి కళ్ళతో ,కనికరం లేని కావలి కళ్లకి ,కలైనా రాని కలలో ,ఏదీ ,ఏదీ ,కనిపించని ,ఏమీ లేని బరువు అక్షరాలు ,బలహీనమైనవి.
No comments:
Post a Comment