Followers

Saturday, July 31, 2010

రెండు కెరటాలు

తడిచిన కెరటం,
"సుదూరం నుంచి వొచ్చాను. నిలువనీడైనా లేదు. కాసేపు ఎక్కడా నిలదొక్కుకోలేని నిరాశ్రాయుడ్ని."

అదే పనిగా, ఈదులాడుతున్న ఒక పొడి కెరటం,

"మాతో ఉండాలంటే, ఒక షరతు. తడి తడిగా దప్పికతో ఉండే వాటితో మేముండలేము. మరణ ద్వారాల్ని తెరిచి రాగలిగే శ్వాస లేనోళ్ళం."

వెనక్కి మరలే కెరటాలే ఉండుంటే...

Friday, July 30, 2010

గాలి దాక్కుంది

కొన్ని తెల్లటి మాటలు
అక్షరాల్ని తెలుపుతూ నలుపుతూ
పదాల పల్చటి పాదరసం గాలిలో

కనుమూయని నీటి పాదముద్రలు

కనుగొనని అంతిమ స్వప్నానికై
కడసారి కరచాలనం చేశాయి

రెక్కలూడిన గాలి
విరామచిహ్నాల శ్వాస
వీడ్కోలు వీధిలో

దీపం లోపల దీపం
మడతలులేని నీడలు
ముడతల మౌనం

హాజరు
గైర్హాజరు
మృత్యువు

స్మశాన దర్పణం
దుఃఖితుల రూపురేఖల్లో
ఖాళీ జ్ఞాపకాలు

కొన్ని నల్లటి మాటల కట్టెలు
వాక్యాల్ని విరుస్తూ పేరుస్తూ
మునుగుతూ తేలుతూ
పదాల నీటిలో

గాలి దాక్కుంది
నా నుంచి

Wednesday, July 28, 2010

వెళ్లిపో

కంటిలో వొదిలిన పక్షులు
యెగిరి వొచ్చే వేళైంది
వెళ్లిపో

కళ్ళల్లో కలలు

కనుమూసే సమయమైంది
వెళ్లిపో

నగరం నడిబొడ్డున

స్మశానం నిద్రలేస్తోంది
వెళ్లిపో

పసిపిల్లల బొమ్మలు

ప్రాణం పోసుకుంటున్నాయి
వెళ్లిపో

రక్తపు కొండలపై

వర్షం గడ్డకడుతోంది
వెళ్లిపో

వానపాముల నిద్రలో

పైరుపంటలు పురుడుపోసుకుంటున్నాయి
వెళ్లిపో

ఋతువులు వృద్ధాప్యంలోనూ

నక్షత్రాలని వెంబడిస్తూ ఉన్నాయి
వెళ్లిపో

అక్షరాలపై వేలిముద్రలు

కనుమరుగవుతున్నాయి
వెళ్లిపో

Tuesday, July 27, 2010

బుడగ

గాలే
నా శత్రువు

పగలనంతసేపే
ఈ విర్రవీగుడు

ఆకర్షించే అవలక్షణాలే
నా ఉనికి

నాకు నేనే మురిసిపోయి
మిడిసిపాటుతో ఎగురుతుంటాను

అనేక కిరీటాల్ని
తొడుక్కుని ఊరేగుతుంటాను

అర్థంపర్థంలేని కొయ్య బుద్ధే
అడ్డొస్తోంది నా సుఖాలకి

ఇకనైనా
తగలెట్టాలి నా బుద్బుద బుద్ధినీ

Friday, July 23, 2010

పుస్తకం చనిపోయింది

ఒక ముల్లులో ఉంటాను // గుచ్చుకునే పూల మధ్య బతుకీడుస్తూ // గొంతులో పచ్చటి కన్నీళ్ల ఆకాశం // సీతాకోకచిలుక సూర్యుడు // నది చీకటిని తెరిచింది // నక్షత్ర సముద్రంలో శ్వాస శిఖరాలు // తేనెమట్టిలో చేపలు // కాయితపు కెరటాలు // తుఫాను కాంతిలో కల జల // జారుకుంటున్న విరజాజి చంద్రుడు // అద్దంలో అర్థరాత్రి // కడలికుండలో కారడవి // కాకి నవ్వు // అక్షరాల్ని తడుముకుంటున్న కాల లిపి // భాష లేని ఆత్మ ఛాయ // డొల్ల గాలి // ఖాళీ ఫుల్ స్టాప్ // చిట్టచివరి తొలి చినుకు // తొడలో దీపం // దారి తప్పని అబద్ధాలు // తియ్యటి బానిసత్వం // మెత్తటిఅధికారం // రాత్రి నవ్వదు// ఓటమి కావాలి // జారవిడిచిన ప్రేమ నీడలు // మనసుని చీలుస్తున్న కళ్ళు // పెదవిపై చావు నిద్రపోతోంది // రక్కుతున్న నిశ్శబ్దం // ముల్లులో తూనీగ // పదాల్లో లేని జ్ఞాపకాలు // నా ముల్లుని లోపలకే లాక్కుంటున్నాను...

Thursday, July 15, 2010

మా రాక్షసుడా!

నువ్వెప్పుడూ రాక్షసుడవే

పునరావృతమయ్యే ప్రతి సంఘటనలో

నీ అసలు రూపం ఎందుకు మారదో
అర్థం చేసుకుంటూనే చస్తున్నాం

మేము చచ్చినా నీ నిజస్వరూపానికి

సిగ్గనేదే ఎందుకు రాదో
అర్థం చేసుకుంటూనే చస్తూ బతుకుతున్నాం

నువ్వెప్పుడూ గ్రహాంతర రాక్షసివే


ఏ పాలూ తాగకుండా పెరిగినందుకేనా

ఇపుడు మా రక్తాల్ని తాగుతున్నావ్

నీలా బరితెగిస్తే

మా ఊపిరి ఉన్నంతవరకు
నువ్వెక్కడున్నా, ఏ రూపంలో ఉన్నా
నిన్ను తరిమి తరిమి పైకి పంపమూ

నువ్వెప్పుడూ నపుంసక రాక్షసుడవే


నీ అంకిత భావాలకి

నీ కర్తవ్య సాధనకి
నీ ప్రేమపాత్రుల ఊడిగానికి
నీ అసలు రంగు బైటపడేలోగా
ప్రజా రక్షక రాక్షసుడిగా వేషం మార్చేయ్

ఇక నువ్వెప్పుడూ

అతి విశ్వాస శునక రాక్షసుడివే

మేమే కదూ

నీ శీలాన్ని చెరచంది

మేమే కదూ

నీ ప్రతిషట్టల్ని ఎగతాలి చేయంది

మేమే కదూ

నీకు అన్నంపెట్టి తిరిగి కాటు వేయించుకుంటున్నది

నువ్వెప్పుడూ త్రికాల సంరక్షక రాక్షసుడవే


మా మందబుద్ధి ప్రాణాలతో

నీ చెలగాటం ఇంకెన్నాళ్ళు

Sunday, July 11, 2010

కల

మెత్తటి చూపుకీ దొరకని నిశ్శబ్దంలోకి నిష్క్రమించాలి
పీత పాదాలు పరుగెత్తితే వచ్చే చప్పుడ్నీ దాటెల్లాలి
ఎన్నో వింత రంగుల మౌనంలోకి ప్రవేశించాలి

ఎప్పటి దూరమో అది
ఈ సమయానికే దేహాతీత దర్పనమైంది

ఇప్పటి శరీర సన్నిధిలో
వీక్షించే చిత్రానుభవాల చిత్రలోకమే
సరికొత్త పాతది

స్పర్శించే నిస్పృహలో
నిరీక్షించే విచిత్రంలో
గమ్మత్తు జగత్తులో

ఊహలన్నీ
గిర్రు గిర్రున
సర్రు సర్రున ప్రవహిస్తుంటే

ఒకప్పటి చెట్టుపైనుంచి
దూకుతూ ఎగురుతూ ఉంటావు

ఒకప్పటి మనుషుల ముఖంలోకి
మునుగుతూ ఏడుస్తూ తేలుతూ ఉంటావు

ఒకప్పటి వేగవంతమైన విశ్రాంతిలో
తిరుగుతూ పాకుతూ చతికిలపడతావు

అంధకార కాంతిలో సంచరించే ప్రతి రూపమూ
అపరిచిత జ్ఞాపకమై తరలిపోతుంది

చల్లటి వాసనుండదు
చేదు వేడీ ఉండదు

జారుకుంటున్న అక్షరాల్లోకి
మరికొంత చీకటి కావాలి

Tuesday, July 06, 2010

కక్కుర్తి కోరికలు

కొంత అసంతృప్తి కావాలి - కొన్ని ఆత్మహత్యలు చెయ్యాలి - తగినంత నమ్మకం నశించాలి - కోరుకున్నంత మృగత్వం పెరగాలి - అనంతమైన వంచన పెంపొందాలి - ఇంకొంత విరక్తి చెందాలి - మరికొంత విషాదాన్ని పోషించాలి - కోరిన వెంటనే కనుమూయాలి - కాసిన్ని కక్కుర్తి కలలు కనాలి - విలువల్ని నగ్నంగా సాగనంపాలి.
ఓపికున్నంత వరకు భయపడాలి - మాటల్ని మస్తిష్కంలో బూడిద చెయ్యాలి - అమాంతం ప్రశ్నల కౌగిలిలో జన్మించాలి - సొంత అంత్యక్రియలికి డబ్బులు లేకుండా ఉండాలి - నాలుకని ఎవరికైనా అద్దెకివ్వాలి - మనసుతో పాటు కన్నీళ్ళని ఉడికించి శరీరానికి తాపాలి - ప్రేమలేని గాలిపై నడవాలి - వీలైతే నుంచొని చనిపోవాలి - నవ్వుల్ని స్మశానంలో పూడ్చాలి - ప్రసూతి గదిలో నిద్రపోవాలి - వంతెన కింద ఈదుతున్న చేప కంటిలోకి దూకాలి - ఇదంతా కనుపాపతో చెరిపేయాలి - - -

Saturday, June 26, 2010

తిరిగే చేతుల్లో

కొన్ని చీమల చేతుల కింద తిరుగుతున్నా
వాటి నిద్రని తాకాలని

నా తలకాయలో
వాటి ప్రియురాళ్ళ ముఖాల్ని తుడిచేశాను

నిద్రలో పాకి
నా ప్రియురాళ్ళ ముఖాల్ని అవి తినేశాయి

కొన్ని కలలు
చీమల చేతుల్లో ఉంటాయి

మరికొన్ని తలలు
కలల చేతుల్లో చితుకుతాయి

తిరిగే చేతుల్లో
వంకర్లో కొంకర్లో పోయే కలలే మిగులుతాయి
***
మొదట http://poddu.net/లో వచ్చింది

Friday, June 25, 2010

ఉన్నట్టా, లేనట్టా?

నీతో మాట్లాడాలని

మనసులో పడిన చినుకుల్తో
వర్షంలో వస్తాను

నీ ఇంట్లో
నువ్వు ఉన్నట్టా, లేనట్టా?

ఎవరితో ఊసులాడాలో
తెలియటంలేదు

తడిచిన నేల
కళ్ళల్లో వరదగూడు

ఈ ఎండాకాలంలో
కప్పై తిరుగుతున్నాను

ప్రతి అలికిడిలో
నిన్ను వెతుక్కుంటున్నా

నది గది

ఈ వాక్యానికి గదులు లేవు
మనుషుల మృత్యువూ లేదు

నది గాలి
నది పేగు గాలి లేదు

ఖాళీ సమయమిది
ఆత్మహత్య ముందున్న పదమై

నది నాలుక ప్రవహించిన అద్దంలో
వస్తువులు, దేహాలు, సంఘటనలు ఈదుతున్నాయి
నిర్జర సంకేతాలవుతున్నాయి

నువ్వెక్కడో ఉండవ్
శూన్యాస్పద అశ్రువుల్లేని అక్షరాల్లో తేలుతుంటావ్

ఒక ముగింపులోకి లోనయ్యే ప్రారంభం
ఎదురవుతుంది మళ్ళీ

నిశ్వాస శరీరాన్ని ఖండించే దుఃఖం వెనక
తీరిక లేని ప్రయాణం

ఒడ్డుకి చేరని నక్షత్రమొకటి
ఈ రాత్రిలో ఎక్కడో చనిపోతుంది

వాక్యాన్నే నిషేదించాను
ఈ అనిశ్చిత అక్షరాల్లో

Tuesday, June 22, 2010

చీకటి వాసన

ఈ పదం మరో పదానికి ఆహ్వానం పలకదు.

పారిపోయే పాదాలు పాకుడు వాసన పట్టి,
రెప్పపాటులో ఒక రంగుల నీడ అవ్వొచ్చు.

లేదంటే, దగ్గరికొచ్చే సుతిమెత్తని అలై
గుండెల్లో పెలుసుబారిన ఆకై విరిగిపోవొచ్చు.

లేకుంటే, ఆకాశం లోపించిన పిట్టై,
నిద్రటాకులో ఎగరావొచ్చు.

అదేదీ కాకుంటే, ఈ కంటికి కొన్ని చినుకులు అడ్డంపడి,
నీడల గడ్డలు పెరగావొచ్చు.

ఏదీ కాకుంటే, ఈ వాక్యం చివర
మరో పదం ఉండదని తెలియక పోవొచ్చు.

లేదంటే, ఇవేవో పదాల మధ్య మసిలే
చీకటి వాసన అవ్వొచ్చు.

Thursday, June 17, 2010

బంధిస్తున్న అక్షరం

ప్రతి చూపు నిశ్శబ్దంలో అంతమౌతుంది
అదొక స్పర్శ

ఇపుడెగిరొచ్చే సమయం
ఇంకెక్కడో ఉండదా

నిరీక్షణ దారితప్పినపుడు
కళ్ళల్లోని అలలన్నీ ఎవరి వద్ద ఆగుతాయి

వాక్యాన్ని బంధిస్తున్న అక్షరం
ఎక్కడ్నుంచి ఆవిర్భవించింది

జ్ఞాపకాల్లోని పదాలన్నీ ఎన్నటికీ దొరకవు
ఒక్క ప్రశాంత దుఃఖం ఏ నిద్రలో ఉంది

మనమెవరమూ ఉండని భాషలోంచి
నీతో నేనెట్లా మాట్లాడాలి

ఈ అక్షరాల మధ్య
మనం పలకరించుకోగలమా

మళ్ళీ అర్థమవ్వవు
తిరిగెళ్ళే కలకి నీ కళ్ళు

నీ చేతుల్లో పెరిగిన
నా దుఃఖాన్ని నాకివ్వవూ

మరుపే మన మధ్య
చూడటానికొస్తుంది పదమై

మళ్ళీ ఎగరాలనే
నిశ్శబ్దం ఓ వేయి రాత్రుల్నుంచి రెక్కల్ని కుట్టుకుంటోంది

Wednesday, June 16, 2010

కల తలుపులు

నిద్ర కళ్ళల్లోకి తొంగిచూడు. అదొక అడవి తీరం. గుచ్చి గుచ్చి చూసినా, అందేదీ అగుపడదే. కొన్ని యుగాలనాటి ప్రదీశామీమూ, వెళ్ళినా, తిరిగొచ్చే వీలు లేక, భయమింకా పోలేదు. అందులో కొంత కోతకి గురైన కలొకటి ఉండేది. ఇంకెప్పటికీ, ఇంకెవరకీ దొరకని దొంగ కల ఇప్పటికీ. కంటిపాపలో సగం సగం విరిగిన చిత్రాలేవో. అచిత్రాలేవో. ఊహా చిత్రాలేవో. విచిత్రటూహలేవో. కదలాడే కనుపిట్టల నేల ఏదో కనుగొనలేక ఆ ఊపిరిపిట్ట, తన రెక్కలు ఎక్కడ దాచిందో. ఆ రెక్కల మాటలు ఎవరి చేతుల్లో తేలుతూ మునుగుతాయో. ఎగిరిపోతాయో. ఆ ఊపిరిరెక్కల మాటలపిట్టకనులు ఎందరి కళ్లపై పడి, గీరేస్తే, పీకేస్తే, చూసే ఈ మాటల కలల పిట్టని తినే కొన్నినిద్రలు దొరుకుతాయా. దొరకని వెలితి. ఎక్కడుందో తెలియదు. ఎప్పటిదో. బాధిస్తోంది. బంధీనై, నా నీడల చిరునామాకై, నా దేహంపై తిరుగుతున్న అలల్ని చెట్టులో దాస్తున్నా, చనిపోయే చంద్రుడై, అలలన్నీ విరిగిరిగి పైకి లేస్తున్నాయి విత్తనాలులేని చంద్రుడి చెట్టుమీద. చీకటి కొమ్మల మసి మాసిపోక, మూసిన మూతి మాటల మాటల్లోంచి మరికొన్ని చీకటి కొమ్మలు పెరుగుతున్నా, ఖైదీనై, ఖరారు కానీ ఖడ్గమేదో నాపై తిరుగుతున్నా, లేత రంగుల గీతాల్లోని గీతలేవో ఆకుల ఎముకల్లోని నిశ్శబ్దంతో సంభాషించక, గాలికి ఎగిరెగిరి ఎక్కడికి చేరేది ఎవరికి చెపుతాయి. కొన్ని వృద్ధ స్వప్న హస్తాల్లోంచి, ఎండిన నిద్ర విత్తనాల కళ్ళల్లోంచి, నీ నీలి నేల నెత్తురు జలపాతపు గాలిదుప్పటిలోంచి...కదిలే గొంతులు, కుమిలే నాలుకలు, కమిలే కన్నీళ్లు, కులికే కలలు, కెలికే చావులు, కసిరే కసి, కోసే కోపాలు, కడుపు ధ్యానం, కుడుపు శోకం, కొయ్య ఇల్లు, కొయ్యలేని కౌగిలింతలు, క్షణిక నీతులు, కుండలో కుండలినీ అస్తికలు, కాయితపు కడలి, కూలిన కాలపు గెల, కుళ్లిన కలలు, అప్పటి దేహపు సందర్భాల మాలిన్య మాసికలతోనే ఈ రోజుకీ ఓ రోగపు పులకరింత. నా కళ్ళల్లోకి నేనే తొంగిచూడాలి, తొంగోవాలి. తోలుతీసిన కొండల్ని వెంటపెట్టుకుని నడవాలి. తీరపు పూల చేపల్ని పట్టుకుని లేచిపోవాలి. ఇసుకిసుక సూర్యచంద్రుల రాత్రుల్ని విసుక్కోకుండా వెంబడించాలి. గాలి గుర్తులులేని గాలిపటం ఎక్కి నిద్రపోవాలి. నిదురలో జ్ఞాపకాల రాక్షసి తల నరికి, నా తలలో దాచేయాలి. తల నీడల తలనీలాలు అర్పించి, అప్పటికప్పుడు మూసుకుపోయే నీడల ఎడారి గుహల్లో తలదాచుకోవాలి. తడారిపోయే తలంబ్రాల తక్కెడలో ఇప్పటి కలల బరువు లెక్క తేలదు. తెగులు పట్టిన మానసిక ప్రపంచంలో తేలిపోవాలి. రాలిపోవాలి. బరువు కలలే నేల మీద మిగులుతాయి. లెక్కాడొక్కా వొద్దులే, వోడిపోయిన వడ్లగింజల గింజుడులో గంజిలేని గుంజీల గుణాలు ఉంటే చాలదూ. వంచించే వచనముంటే చాలదూ. వంగిపోయే వాక్యముంటే చాలదూ. వంకరటింకర కలలుంటే చాలు, రేపు ఇదే వీధుల్లో మరల మరల తచ్చాడుతుంటాను. కొన్ని అనామక నిద్రలతో. మరికొన్ని అకాల ఆకారాల పదాలతో. గాలి తెరలు తలాడించేవరకు. నా కల తలుపులు మూసేవరకు.

Sunday, June 13, 2010

నేత్ర సమాధి

“వెనుతిరిగిపోయే
ఆకాశపు నీడలే,
ఈ చిల్లులుపడ్డ అక్షరాలు.

దారి తప్పిన
మాటల నీళ్ళే,
ఈ ఆవిరవ్వని శబ్ద వివర్ణాలు.

ఎట్నుంచైనా
ప్రయాణించే మౌనప్పొరల్లోని
గాలిని కాస్తంతైనా వొదులు చేస్తే,

ఈ ఆకృతిలోకి రాని
వాక్యాన్ని చూడ్డానికి వెళ్దాం”

అని రాసుంది వస్తూ పోతూ ఉండే
నిద్ర కనుపాపపైన

ఆ కన్ను నీదేనా?

Saturday, June 12, 2010

నాలుకల వాసన

ఆకుల్లోకి ఆకులు
గదుల్లోకి గదులు

ఆకుల గదుల్లోకి రోడ్లు
రోదించే రోదసి రేయింబవళ్ళు

ఎక్కడికని వేర్లులేని గాలి బయల్దేరింది
ఏదేదో విందామని సముద్రపుటొడ్డున
కూర్చున్న అడవంతా నీరైంది

ఎవరూ మాట్లాడుకోరు
ఆకాశగర్భంలో నాలుకల వాసన

మిగిలిన సూర్యాస్తమయాల
పదాల్లో ఓ చీకటి ఆకు

అటెటో వింటున్న కళ్ళు
ఏదీ కనబడనివ్వని అక్షరం

పగిలిన రాళ్ళు, ఆకులు
పగిలిన నవ్వులు, కన్నీళ్లు

రాత్రెక్కడో...
ఒంటిపైనో, మనసుపైనో
ఆకుమీదో

దొరికితే పంపండే

Friday, June 11, 2010

పసి ఆహ్వానం

ఒక పుష్కరం మన మధ్య
ప్రవహిస్తుంటుంది కొండకోనల్లోంచి తప్పిపోయొచ్చిన జంతువై
సముద్రాన్ని మింగే దాహంతో

పసిపిల్లాడినై నక్షత్రాల్ని హత్తుకున్నాను
ఈ క్షణాన రాలిపోయే కన్నీళ్ళల్లో

అక్షరాల మౌనం
అంతర్ధానమయ్యే అద్దంలో అడ్డుగోడవుతోంది

వొంటరై, తప్పించుకోని నిశ్శబ్దాలు కలవరపర్చవు
దట్టమైన దిగులు దిగి, మనసు దూదిని కాల్చుతోంది
అక్కడ్నుంచి వొదిలిరాలేని నీడల ఆచూకీ చెప్పరెవరూ

దుమ్ముపట్టిన సోమరి పదాల యాత్రలో
తప్పిపోవాలి

సన్నిహితంగా చేరాల్సిన ప్రదేశమేదీలేదిక్కడ
అస్పష్ట సంతోషం గాలిపటమై ఎగరదు

చనిపోయే రంగుల్లో కొత్త కాంతుల్నినింపే
ఒక విశ్రాంతి మెరుపు లేదెక్కడా

ఇంకెంతసేపైనా మాట్లాడే కొయ్య బొమ్మల్ని
కాల్చినా కాలవు
కప్పెట్టినా దాగవు

జ్ఞాపకాలు వొదిలిన పాదముద్రల్ని
వెంబడించే అక్షరాలు లేవెక్కడా

వొస్తావా, ఈ నేత్రాలు జీవించే స్థలానికి

అశ్రు యోని

కన్నీళ్లే స్నేహితులౌతారు
నది నిశ్శబ్దంలో

ప్రేమించిన వెలుతురులో
పెదవుల్లేని చీకటి

ఒడ్డే లేదు
మౌనంలో

దగ్గరలో లేమో, ఉంటామో
చిగురించే సీతాకోకచిలుకలో
కలల ఎముకలు

తిరిగిరాలేని పదంలో
ఒక ఒక అక్షరం
ఏ నీడలోనూ ఉండదు

ఏ ముఖమో ఇపుడు
వాక్యం కిందున్న వాక్యం

Thursday, June 10, 2010

తొలవకు

ఎవరి హృదయాలు
వానపాములు

ఎవరిక్కడ కన్నీళ్ళల్లో సూర్యుడ్ని
మౌనంగా చప్పరిస్తోంది

తలాకొంత మరణించే ముందు
ఈ భూమిని వెతుక్కునే చేతులెక్కడ

తలదించుకోవాలో
తల తెగాలో

ఈ పేగుపైన ఆలాయాల్ని
రేపటి చీకటితో నిర్మించుకోవాలా

ఇప్పటికే సగం గాలి బూడిదైంది
సగమే ఆక్రమించుకున్న వాక్యం రక్తమోడుతోంది

ప్రతి పదానికీ పుట్టుమచ్చలే
చెరిపేసుకొని వొచ్చేసావా!

Wednesday, June 09, 2010

నహి...నహి

ఇక్కడెవరో నిద్రించి, వారి కలల్ని మోసుకెళ్ళారు
సాక్ష్యం చెప్పమని చెట్టుని అడక్కండి

ఇక్కడెవరో ప్రయాణించి, వారి ఆనందాల్ని మరిచారు
సాక్ష్యం చెప్పమని నేలని ప్రాధేయపడకండి

ఇక్కడెవరో మతి చలించి, వారి కన్నీళ్ళని మిగిల్చారు
సాక్ష్యం చెప్పమని దుఃఖాన్ని నిలదీయకండి

ఇక్కడెవరో స్థలకాలాల్ని నిర్భందించారు
విముక్తికోసం కొత్త ప్రశ్నల్ని నాటకండి

ఇక్కడెక్కడో
చిట్లిన వాక్యం చివర్న
అక్షరం ఎక్కడైనా ఎపుడైనా ప్రారంభమౌతుందా?