కల

మెత్తటి చూపుకీ దొరకని నిశ్శబ్దంలోకి నిష్క్రమించాలి
పీత పాదాలు పరుగెత్తితే వచ్చే చప్పుడ్నీ దాటెల్లాలి
ఎన్నో వింత రంగుల మౌనంలోకి ప్రవేశించాలి

ఎప్పటి దూరమో అది
ఈ సమయానికే దేహాతీత దర్పనమైంది

ఇప్పటి శరీర సన్నిధిలో
వీక్షించే చిత్రానుభవాల చిత్రలోకమే
సరికొత్త పాతది

స్పర్శించే నిస్పృహలో
నిరీక్షించే విచిత్రంలో
గమ్మత్తు జగత్తులో

ఊహలన్నీ
గిర్రు గిర్రున
సర్రు సర్రున ప్రవహిస్తుంటే

ఒకప్పటి చెట్టుపైనుంచి
దూకుతూ ఎగురుతూ ఉంటావు

ఒకప్పటి మనుషుల ముఖంలోకి
మునుగుతూ ఏడుస్తూ తేలుతూ ఉంటావు

ఒకప్పటి వేగవంతమైన విశ్రాంతిలో
తిరుగుతూ పాకుతూ చతికిలపడతావు

అంధకార కాంతిలో సంచరించే ప్రతి రూపమూ
అపరిచిత జ్ఞాపకమై తరలిపోతుంది

చల్లటి వాసనుండదు
చేదు వేడీ ఉండదు

జారుకుంటున్న అక్షరాల్లోకి
మరికొంత చీకటి కావాలి