Blog Archive

Followers

Wednesday, July 28, 2010

వెళ్లిపో

కంటిలో వొదిలిన పక్షులు
యెగిరి వొచ్చే వేళైంది
వెళ్లిపో

కళ్ళల్లో కలలు

కనుమూసే సమయమైంది
వెళ్లిపో

నగరం నడిబొడ్డున

స్మశానం నిద్రలేస్తోంది
వెళ్లిపో

పసిపిల్లల బొమ్మలు

ప్రాణం పోసుకుంటున్నాయి
వెళ్లిపో

రక్తపు కొండలపై

వర్షం గడ్డకడుతోంది
వెళ్లిపో

వానపాముల నిద్రలో

పైరుపంటలు పురుడుపోసుకుంటున్నాయి
వెళ్లిపో

ఋతువులు వృద్ధాప్యంలోనూ

నక్షత్రాలని వెంబడిస్తూ ఉన్నాయి
వెళ్లిపో

అక్షరాలపై వేలిముద్రలు

కనుమరుగవుతున్నాయి
వెళ్లిపో

4 comments:

nareshnunna said...

వెళ్ళిపో need not be repeated.


కంటిలో వొదిలిన పక్షులు
యెగిరి వొచ్చే వేళైంది


కళ్ళల్లో కలలు
కనుమూసే సమయమైంది


నగరం నడిబొడ్డున
స్మశానం నిద్రలేస్తోంది


పసిపిల్లల బొమ్మలు
ప్రాణం పోసుకుంటున్నాయి


రక్తపు కొండలపై
వర్షం గడ్డకడుతోంది


వానపాముల నిద్రలో
పైరుపంటలు పురుడుపోసుకుంటున్నాయి


ఋతువులు వృద్ధాప్యంలోనూ
నక్షత్రాలని వెంబడిస్తూ ఉన్నాయి

అక్షరాలపై వేలిముద్రలు
కనుమరుగవుతున్నాయి

వెళ్ళిపో
If ur poem had been with one వెళ్ళిపో like above, it might be more appealing. Nevertheless, the repetition of వెళ్ళిపో also be construed as attaining lyrical beauty to the poem.
A good poem.
- naresh Nunna

ఎం. ఎస్. నాయుడు said...

thank you.

ajay said...

నరేష్ గారూ..
మీరన్నట్లు అది లిరికల్ బ్యూటీనే. అంతేకాక అది కవి కావాలని పెట్టినట్లు లేదు. అది (రిపిటీషన్) లేకుండా ఉండటం కూడా లోపంగా అనిపిస్తుంది. (అంతకుముందు అది ఉందని తెలియకపోతే తప్ప) కేవలం అర్థాన్న్నే చూడలేం కదా. రిపిటీషన్ పాటకు అందమైనట్లే కొన్నిసార్లు అది కవితకి అందం, అవసరమూ అవుతుంది. కవి ఉద్దేశ్యం కూడా more stress అనేమో ..

Ravi Verelly said...

కవిత బాగుంది... both ways, with one వెళ్ళిపో and రిపిటీషన్.