ఒక పుష్కరం మన మధ్య
ప్రవహిస్తుంటుంది కొండకోనల్లోంచి తప్పిపోయొచ్చిన జంతువై
సముద్రాన్ని మింగే దాహంతో
పసిపిల్లాడినై నక్షత్రాల్ని హత్తుకున్నాను
ఈ క్షణాన రాలిపోయే కన్నీళ్ళల్లో
అక్షరాల మౌనం
అంతర్ధానమయ్యే అద్దంలో అడ్డుగోడవుతోంది
వొంటరై, తప్పించుకోని నిశ్శబ్దాలు కలవరపర్చవు
దట్టమైన దిగులు దిగి, మనసు దూదిని కాల్చుతోంది
అక్కడ్నుంచి వొదిలిరాలేని నీడల ఆచూకీ చెప్పరెవరూ
దుమ్ముపట్టిన సోమరి పదాల యాత్రలో
తప్పిపోవాలి
సన్నిహితంగా చేరాల్సిన ప్రదేశమేదీలేదిక్కడ
అస్పష్ట సంతోషం గాలిపటమై ఎగరదు
చనిపోయే రంగుల్లో కొత్త కాంతుల్నినింపే
ఒక విశ్రాంతి మెరుపు లేదెక్కడా
ఇంకెంతసేపైనా మాట్లాడే కొయ్య బొమ్మల్ని
కాల్చినా కాలవు
కప్పెట్టినా దాగవు
జ్ఞాపకాలు వొదిలిన పాదముద్రల్ని
వెంబడించే అక్షరాలు లేవెక్కడా
No comments:
Post a Comment