గదుల్లోకి గదులు
ఆకుల గదుల్లోకి రోడ్లు
రోదించే రోదసి రేయింబవళ్ళు
ఎక్కడికని వేర్లులేని గాలి బయల్దేరింది
ఏదేదో విందామని సముద్రపుటొడ్డున
కూర్చున్న అడవంతా నీరైంది
ఎవరూ మాట్లాడుకోరు
ఆకాశగర్భంలో నాలుకల వాసన
మిగిలిన సూర్యాస్తమయాల
పదాల్లో ఓ చీకటి ఆకు
అటెటో వింటున్న కళ్ళు
ఏదీ కనబడనివ్వని అక్షరం
పగిలిన రాళ్ళు, ఆకులు
పగిలిన నవ్వులు, కన్నీళ్లు
రాత్రెక్కడో...
ఒంటిపైనో, మనసుపైనో
ఆకుమీదో
దొరికితే పంపండే
1 comment:
excellent poem
Post a Comment