వాన

ఎన్నో రాత్రుల్ని సేకరించాను
ఏ ఒక్కటీ నా వద్ద నిలవలేదు

ఎన్నో నక్షత్రాలు, గ్రహాలూ నిద్రపోయాయి
నా చిన్ని కంటిచూపుకి నిద్రలేదు

ఎన్నో పూలు, చినుకులు స్నేహితులయ్యాయి
నా ఒంటరితనమే నన్ను శత్రువుగా చూస్తోంది

ఎన్నో తియ్యటి ఋతువులు
ఈ పిసినారి వానే ఊరించి వెళ్తోంది

భూమి పురివిప్పి ఆడుతుంటే
ఆకాశం మెరుపుల జాజుల్తో కొప్పు చుట్టుకుంటోంది

నిశ్శబ్దంగా ఒక్కొక్క వర్షపుబొట్టు మాట్లాడుకుంటున్నాయి
నా చెవిలో మేఘాలు ఉంటే వాటి రహస్యాల్ని తెల్సుకునేవాడ్ని

నల్లటి పట్టుమబ్బుల్లో
నల్లటి ముత్యం, చంద్రుడు

నా పెదవులకి నిద్రపట్టదు
నన్ను నిద్రపోనియ్యవు
అవి వర్షంతో కల్సి పాడుతున్నాయి

అరటిపూలు, కొబ్బరిపూలు, చెరుకుపూలు,
జామపూలు, వక్కచెట్టుపూలు, సంపెంగలు
నా కలల్లో విచ్చుకుంటున్నాయి

నేనే, నేరస్థుడిలా
నా కళ్ళకి దూరంగా ఎందుకున్నానో

ఇంద్రధనుస్సు నిద్రపోయింది
అల్లరి చేయకండి