Followers

Saturday, August 28, 2010

కాలం || కాయం

ముడుచుకుపోతున్న పదాల శరీరం || వివరించని ఆంతరంగిక జిహ్వ || అనాధ వాక్యాల్లో విరక్తి విషం ||కాటికాపరి ఎదురుచూపు || ఆశల నిషా || శాప శాంతి || నిరాకార దహనారంభం || నవ్వే చీకటి || కన్నీటిపై ఎగిరే సీతాకోకచిలుక || సముద్రపు నీడ || మూత్రపిండాల గాలి || వల || స్పర్శ సర్ప సూర్యుడు || వెన్నెముక విత్తనాలు || ఉత్తుత్తి ఊపిరి ఉయ్యాల || బంధించే బాధలు || కలల రాకపోకలు || తెగవు || ఆఖరి ఆలస్యం || ఊహించని అహింస || నీడల్ని వింటున్న నీడలు || అక్షరాలు ఏ వైపు అడుగులేసాయో || వాక్య శ్వాస చెప్పదు || ప్రేమించే అంధకార స్పర్శ || స్మశాన గర్భం || రహస్య స్వర్గం || అపూర్ణ వలయం || అసంపూర్ణ మరణం || మనసు మూత్రం || కల నాలుక || వడలిపోయిన కుబుసం || కరుగుతున్న అద్దం || రక్తంలేని శ్వాస || మాట్లాడని మనుషుల మాటలు || నాచు పట్టిన గాలి || ఒక్కసారే || ఎముకల కలలో భగవంతుడు || చోటులేదు || వర్షంపై వర్షం || రాత్రి వొదిలిన చీకటి || అర్థరాత్రని తెలియని చావు || మూట || నవ్వని కనుపాప || ఓదార్పు || హస్త ప్రయోగం || యోగ యోని || యోచన || నిశ్శబ్ద నిరాలోచన || ఎండుతున్న కన్ను || గాయం || కాలం || కాయం || మాయం || అపవిత్ర మిత్ర చిత్ర మౌన పదం || మృత్యువు || కాలంలోనే ఉంటూ కాలం చేయాలి || కలకాలం || తల్లిదండ్రుల భాష పోతోంది || ఈ-చర్మం కుట్టుకోవాలి || కట్టూబొట్టూ తిరగేసి కట్టాలి || వైరాగ్య అవిశ్రాంతి || సమాధి || మెదడులో ఉమ్మనీరు || తర్ఫీదు పొందని నిద్ర || జవాబులు || నగ్నాస్థికలు || కూరుకుపోతున్ననల్లటి జ్ఞాపకాలు || తేలని తెలుపు తప్పులు || బతికిలేని వాక్యాల్లో శరీరం || గోడలు లేని శవం || మళ్లీ ఎదురుపడలేము నాన్నా...

Friday, August 13, 2010

ఆఖరి అడుగులు

పిట్టల మాటలతో
చినుకుల చిందులతో
ఇంద్రధనువు ఎగురుతోంది

కంటిలోని నిద్రతో
కలలోని కన్నీళ్ళతో
చేపొకటి తప్పిపోతోంది

కలల కప్ప గెంతుతూ
బాతు మెడని తొలుస్తూ
రాత్రేదో సూర్యుని ముందు

కెరటాలు లేని సమయం
పడవలు మునిగిన ఆకాశం
చల్లటి నిశ్శబ్దం

పాదముద్రలు లేని
శ్వాస అధరాలు
ఆఖరి అడుగులు వేస్తున్నాయి

Tuesday, August 10, 2010

గాలి అద్దం

ఒకానొక అతడి సాయంత్రంలో
అతడ్ని సూర్యుడు వెంబడించాడు

ఒకానొక అతడ్ని వెంబడించే
సూర్యుడు సాయంత్రమయ్యాడు

ఎవరికో చెందిన అతడు
సాయంత్రాన్ని సూర్యుడ్ని
కలిపి కుట్టలేక ఒకానొక అద్దంలో నిష్క్రమించాడు

ఎవరికీ చెందని అతడు

సూర్యుడి సాయంత్రాన్నివెంబడిస్తుంటే
ఎప్పటికీ లేని రాత్రేదో భూమిలో తిరుగుతోంది

అతడు తిరిగిన భూమి ఎవరిదో
ఎవరి రాత్రిలో అతడు ఉన్నాడో
ఒకానొక అద్దమైనా చెప్పదు

ఎవరికీ ఏదీ చెప్పని ఒకానొక రాత్రి

అతడ్ని వెంబడించేలోగా
గాలి అద్దం వచ్చి గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుంటోంది

ఎవరికీ చెందని ఒకానొక గాలే

అతడ్నీ వెంబడిస్తోంది
చిట్టచివరి నీడ కోసం

Thursday, August 05, 2010

శితి

సంచరించు. గబగబా మాటల దూరాన్ని అందుకో. దారి లోపల దారి. నిశ్శబ్ద సూర్య సమయమిది. స్వాగతించే నిర్మల నిశీధి. త్వరత్వరగా చేరే పదాల్లో అలుక్కుపోయే నిస్సహాయ గతం. సైగలు చేసే వాక్యాలు. పలకరెవరూ. పదిలపర్చుకునే అస్థికలు లేవు. హుటాహుటిగా అశ్రువుల్ని తరలించే శరీరం. తొందర తొందరగా తారీఖుల్ని మూటకట్టాలి. చీకటి కిరణాలు. పదే పదే వెంబడించే ఒంటరి గాలి. లేరెవరూ వారి వారి సమాధి దగ్గర. స్పర్శరహిత ప్రదేశంలో పరిభ్రమించు. నిర్గమ్య మార్గాలుండవు. పగిలిన సూర్య దర్పణం. ఆశ లేని అశాంతి. స్నానం చేసే చంద్రుడు. కదలకు. ఆకుల్లోంచి సముద్రాలు రాలొచ్చు. నక్షత్రాలు మట్టిలో పెరగొచ్చు. నవ్వుతున్న అంతిమ యాత్ర. గుండ్రటి చెట్లకీ తెలుసు మరణించే వాయువు తమతో ఉందని. అలల పాదాలపై నడవాలి. అచ్చుతప్పులున్న మృత్యువు. సరిదిద్దే బతుకు బలపం విరిగింది. మెత్తటి నీడలో సీతాకోకచిలుక. ఉప్పటి వియోగం. రాయని అక్షరాలపై పాకే మూగ వెలుతురుని తుడవాలి . పచ్చటి ఏకాంతంలోకి ఎగిరిపో, ఎవరిలోనో జ్ఞాపకపు ద్వారాలు మూతపడేలోపు. పొడవాటి కళ్ళల్లో గడ్డి పెరుగుతోంది. గాలి నిద్రపోతోంది.

Wednesday, August 04, 2010

ఒక తూరి...

తెల్లటి నవ్వు కింద చెద పురుగులు చేరి, పాము పెదాల్ని తింటుంటే, అవి, మావని, చలి చీమలు పోట్లాడుతున్నాయ్. ఇంతకీ, ఆ నవ్వెవరిదో.

పాము చనిపోక ముందు, కొన్ని జంతువులు ఎల్లవేళలా ఘర్షణలతో కాలసంధ్యల్ని మరిచి యుద్ధరంగంలో వంతుల వారీగా పోరాడుతుండేవి. ఈ జంతు సంగ్రామాన్ని నిలువరించాలని దేవతలందరూ కల్సి మహిమాన్వితుడ్ని ప్రార్ధించగా, కలియుగారణ్యంలో తపోదీక్షలోనున్న వృద్ధ మూషిక ముని వద్దకు వెళ్ళమనగా, వారంతా ఆవేదనా నైవేద్యాలతో వేడుకోగా, సరేనంది.


కొన్నాళ్లు జంతువుల హింసాహింస రణరంగం ఎందులకో మూషిక ఋషి అధ్యయనం చేసిన పిమ్మట, యోధుల్ని, వారి బానిసల్ని తన చావిడికి విందుకు పిలిచింది.


సాంస్కృతిక కార్యక్రమాలనంతరం, ఒక మంత్ర ఒప్పందాన్ని ప్రతిపాదించింది. దైహిక రూపురేఖల మార్పుకు సిద్ధమవ్వాలని విన్నవించింది.


అమితానందడోలికల్లోంచి తేరుకోకముందే, రాతిరి ముదరక మునుపే, మూషికా ఋషితుల్యుడు మృగ సమాజ సభను ఆరంభించేడు.


'మహా జంతువులారా! మీరంతా వీర పరాక్రమశీలురు, వినయశీలురు, మిత్ర సఖ్యతోపాసకులు, నీతి దురంధరులు. ఇప్పటి అత్యవసర సమావేశానికి హాజరైన మీకు ఆ అపార కరుణా కృప కల్పకేతువుని ఆశీస్సులు మనపై ఉండుగాక.


నేటితో మీరు కొనసాగిస్తున్న, సాగదీస్తున్న, పోషిస్తున్న విగత కక్షలు కార్పణ్యాల్ని వదిలి, మీకో నూతన రూపాన్ని ఇయ్యమని పై వారి ఆజ్ఞ. ఈ రూపంలో మరలా మీ విషాల్ని జిమ్ముకోవచ్చు. మీరంతా ఆరాధ్య దైవాలవుతారు. అంచేత, మీరంతా నోళ్లు మూసుకుని, తెరుస్తూ, పాకుతూ, రెండు నాల్కలతో సదా ఉండేటట్టు దివ్యవాక్కు మీకు చెప్పమంది. ఇకపై, కొమ్ములు, కాళ్లు, చేతులు, తోకలు లేనివారై ఉద్భవిస్తారు. మాహాజన్మ ఎత్తబోతున్న మీకివే నా శుభాకాంక్షలు', అన్జెప్పి మంత్ర జలాన్ని జల్లగా జంతువులన్నీ వేర్వేరు సర్పావతారాలెత్తాయి. (కొన్నిటిపై ఆ మంత్ర జలం పడకపోగా, అవి అట్లే అవతరించాయి)


ఆ కాలం నుంచి ఇప్పటి వరకు పరాక్రమవంతులైన జంతువులన్నీ మార్పు చెందటం చూస్తున్నప్పుడు అనుకోకుండా అనకొండ తోకలాంటి నవ్వు తెల్లగా వచ్చింది కురువృద్ధ మూషికం మీదికి.


అది ఎవ్వరిదో, ఎక్కడిదో, బొద్దింకలకీ అర్థం కాలా.


అలా ఒక తూరి జరిగిందో, పునరావృతమవుతుందో చెప్పట్లేదెవరూ.


పాత రూపాల పగల్ని వీడి, కొత్త రూపంలో జనించిన అన్ని చెత్తాచెదారాల హింసాత్మక ప్రణాళికల్తో అభివృద్ధి చెందుతూ, సమస్త దేశకాలాల్లో సర్పాలు విజ్రుంభిస్తూనే ఉన్నాయి, తెల్లటి నవ్వు కింద.


---9-03-2009, వివిధ, ఆంధ్రజ్యోతి---

Saturday, July 31, 2010

రెండు కెరటాలు

తడిచిన కెరటం,
"సుదూరం నుంచి వొచ్చాను. నిలువనీడైనా లేదు. కాసేపు ఎక్కడా నిలదొక్కుకోలేని నిరాశ్రాయుడ్ని."

అదే పనిగా, ఈదులాడుతున్న ఒక పొడి కెరటం,

"మాతో ఉండాలంటే, ఒక షరతు. తడి తడిగా దప్పికతో ఉండే వాటితో మేముండలేము. మరణ ద్వారాల్ని తెరిచి రాగలిగే శ్వాస లేనోళ్ళం."

వెనక్కి మరలే కెరటాలే ఉండుంటే...

Friday, July 30, 2010

గాలి దాక్కుంది

కొన్ని తెల్లటి మాటలు
అక్షరాల్ని తెలుపుతూ నలుపుతూ
పదాల పల్చటి పాదరసం గాలిలో

కనుమూయని నీటి పాదముద్రలు

కనుగొనని అంతిమ స్వప్నానికై
కడసారి కరచాలనం చేశాయి

రెక్కలూడిన గాలి
విరామచిహ్నాల శ్వాస
వీడ్కోలు వీధిలో

దీపం లోపల దీపం
మడతలులేని నీడలు
ముడతల మౌనం

హాజరు
గైర్హాజరు
మృత్యువు

స్మశాన దర్పణం
దుఃఖితుల రూపురేఖల్లో
ఖాళీ జ్ఞాపకాలు

కొన్ని నల్లటి మాటల కట్టెలు
వాక్యాల్ని విరుస్తూ పేరుస్తూ
మునుగుతూ తేలుతూ
పదాల నీటిలో

గాలి దాక్కుంది
నా నుంచి

Wednesday, July 28, 2010

వెళ్లిపో

కంటిలో వొదిలిన పక్షులు
యెగిరి వొచ్చే వేళైంది
వెళ్లిపో

కళ్ళల్లో కలలు

కనుమూసే సమయమైంది
వెళ్లిపో

నగరం నడిబొడ్డున

స్మశానం నిద్రలేస్తోంది
వెళ్లిపో

పసిపిల్లల బొమ్మలు

ప్రాణం పోసుకుంటున్నాయి
వెళ్లిపో

రక్తపు కొండలపై

వర్షం గడ్డకడుతోంది
వెళ్లిపో

వానపాముల నిద్రలో

పైరుపంటలు పురుడుపోసుకుంటున్నాయి
వెళ్లిపో

ఋతువులు వృద్ధాప్యంలోనూ

నక్షత్రాలని వెంబడిస్తూ ఉన్నాయి
వెళ్లిపో

అక్షరాలపై వేలిముద్రలు

కనుమరుగవుతున్నాయి
వెళ్లిపో

Tuesday, July 27, 2010

బుడగ

గాలే
నా శత్రువు

పగలనంతసేపే
ఈ విర్రవీగుడు

ఆకర్షించే అవలక్షణాలే
నా ఉనికి

నాకు నేనే మురిసిపోయి
మిడిసిపాటుతో ఎగురుతుంటాను

అనేక కిరీటాల్ని
తొడుక్కుని ఊరేగుతుంటాను

అర్థంపర్థంలేని కొయ్య బుద్ధే
అడ్డొస్తోంది నా సుఖాలకి

ఇకనైనా
తగలెట్టాలి నా బుద్బుద బుద్ధినీ

Friday, July 23, 2010

పుస్తకం చనిపోయింది

ఒక ముల్లులో ఉంటాను // గుచ్చుకునే పూల మధ్య బతుకీడుస్తూ // గొంతులో పచ్చటి కన్నీళ్ల ఆకాశం // సీతాకోకచిలుక సూర్యుడు // నది చీకటిని తెరిచింది // నక్షత్ర సముద్రంలో శ్వాస శిఖరాలు // తేనెమట్టిలో చేపలు // కాయితపు కెరటాలు // తుఫాను కాంతిలో కల జల // జారుకుంటున్న విరజాజి చంద్రుడు // అద్దంలో అర్థరాత్రి // కడలికుండలో కారడవి // కాకి నవ్వు // అక్షరాల్ని తడుముకుంటున్న కాల లిపి // భాష లేని ఆత్మ ఛాయ // డొల్ల గాలి // ఖాళీ ఫుల్ స్టాప్ // చిట్టచివరి తొలి చినుకు // తొడలో దీపం // దారి తప్పని అబద్ధాలు // తియ్యటి బానిసత్వం // మెత్తటిఅధికారం // రాత్రి నవ్వదు// ఓటమి కావాలి // జారవిడిచిన ప్రేమ నీడలు // మనసుని చీలుస్తున్న కళ్ళు // పెదవిపై చావు నిద్రపోతోంది // రక్కుతున్న నిశ్శబ్దం // ముల్లులో తూనీగ // పదాల్లో లేని జ్ఞాపకాలు // నా ముల్లుని లోపలకే లాక్కుంటున్నాను...

Thursday, July 15, 2010

మా రాక్షసుడా!

నువ్వెప్పుడూ రాక్షసుడవే

పునరావృతమయ్యే ప్రతి సంఘటనలో

నీ అసలు రూపం ఎందుకు మారదో
అర్థం చేసుకుంటూనే చస్తున్నాం

మేము చచ్చినా నీ నిజస్వరూపానికి

సిగ్గనేదే ఎందుకు రాదో
అర్థం చేసుకుంటూనే చస్తూ బతుకుతున్నాం

నువ్వెప్పుడూ గ్రహాంతర రాక్షసివే


ఏ పాలూ తాగకుండా పెరిగినందుకేనా

ఇపుడు మా రక్తాల్ని తాగుతున్నావ్

నీలా బరితెగిస్తే

మా ఊపిరి ఉన్నంతవరకు
నువ్వెక్కడున్నా, ఏ రూపంలో ఉన్నా
నిన్ను తరిమి తరిమి పైకి పంపమూ

నువ్వెప్పుడూ నపుంసక రాక్షసుడవే


నీ అంకిత భావాలకి

నీ కర్తవ్య సాధనకి
నీ ప్రేమపాత్రుల ఊడిగానికి
నీ అసలు రంగు బైటపడేలోగా
ప్రజా రక్షక రాక్షసుడిగా వేషం మార్చేయ్

ఇక నువ్వెప్పుడూ

అతి విశ్వాస శునక రాక్షసుడివే

మేమే కదూ

నీ శీలాన్ని చెరచంది

మేమే కదూ

నీ ప్రతిషట్టల్ని ఎగతాలి చేయంది

మేమే కదూ

నీకు అన్నంపెట్టి తిరిగి కాటు వేయించుకుంటున్నది

నువ్వెప్పుడూ త్రికాల సంరక్షక రాక్షసుడవే


మా మందబుద్ధి ప్రాణాలతో

నీ చెలగాటం ఇంకెన్నాళ్ళు

Sunday, July 11, 2010

కల

మెత్తటి చూపుకీ దొరకని నిశ్శబ్దంలోకి నిష్క్రమించాలి
పీత పాదాలు పరుగెత్తితే వచ్చే చప్పుడ్నీ దాటెల్లాలి
ఎన్నో వింత రంగుల మౌనంలోకి ప్రవేశించాలి

ఎప్పటి దూరమో అది
ఈ సమయానికే దేహాతీత దర్పనమైంది

ఇప్పటి శరీర సన్నిధిలో
వీక్షించే చిత్రానుభవాల చిత్రలోకమే
సరికొత్త పాతది

స్పర్శించే నిస్పృహలో
నిరీక్షించే విచిత్రంలో
గమ్మత్తు జగత్తులో

ఊహలన్నీ
గిర్రు గిర్రున
సర్రు సర్రున ప్రవహిస్తుంటే

ఒకప్పటి చెట్టుపైనుంచి
దూకుతూ ఎగురుతూ ఉంటావు

ఒకప్పటి మనుషుల ముఖంలోకి
మునుగుతూ ఏడుస్తూ తేలుతూ ఉంటావు

ఒకప్పటి వేగవంతమైన విశ్రాంతిలో
తిరుగుతూ పాకుతూ చతికిలపడతావు

అంధకార కాంతిలో సంచరించే ప్రతి రూపమూ
అపరిచిత జ్ఞాపకమై తరలిపోతుంది

చల్లటి వాసనుండదు
చేదు వేడీ ఉండదు

జారుకుంటున్న అక్షరాల్లోకి
మరికొంత చీకటి కావాలి

Tuesday, July 06, 2010

కక్కుర్తి కోరికలు

కొంత అసంతృప్తి కావాలి - కొన్ని ఆత్మహత్యలు చెయ్యాలి - తగినంత నమ్మకం నశించాలి - కోరుకున్నంత మృగత్వం పెరగాలి - అనంతమైన వంచన పెంపొందాలి - ఇంకొంత విరక్తి చెందాలి - మరికొంత విషాదాన్ని పోషించాలి - కోరిన వెంటనే కనుమూయాలి - కాసిన్ని కక్కుర్తి కలలు కనాలి - విలువల్ని నగ్నంగా సాగనంపాలి.
ఓపికున్నంత వరకు భయపడాలి - మాటల్ని మస్తిష్కంలో బూడిద చెయ్యాలి - అమాంతం ప్రశ్నల కౌగిలిలో జన్మించాలి - సొంత అంత్యక్రియలికి డబ్బులు లేకుండా ఉండాలి - నాలుకని ఎవరికైనా అద్దెకివ్వాలి - మనసుతో పాటు కన్నీళ్ళని ఉడికించి శరీరానికి తాపాలి - ప్రేమలేని గాలిపై నడవాలి - వీలైతే నుంచొని చనిపోవాలి - నవ్వుల్ని స్మశానంలో పూడ్చాలి - ప్రసూతి గదిలో నిద్రపోవాలి - వంతెన కింద ఈదుతున్న చేప కంటిలోకి దూకాలి - ఇదంతా కనుపాపతో చెరిపేయాలి - - -

Saturday, June 26, 2010

తిరిగే చేతుల్లో

కొన్ని చీమల చేతుల కింద తిరుగుతున్నా
వాటి నిద్రని తాకాలని

నా తలకాయలో
వాటి ప్రియురాళ్ళ ముఖాల్ని తుడిచేశాను

నిద్రలో పాకి
నా ప్రియురాళ్ళ ముఖాల్ని అవి తినేశాయి

కొన్ని కలలు
చీమల చేతుల్లో ఉంటాయి

మరికొన్ని తలలు
కలల చేతుల్లో చితుకుతాయి

తిరిగే చేతుల్లో
వంకర్లో కొంకర్లో పోయే కలలే మిగులుతాయి
***
మొదట http://poddu.net/లో వచ్చింది

Friday, June 25, 2010

ఉన్నట్టా, లేనట్టా?

నీతో మాట్లాడాలని

మనసులో పడిన చినుకుల్తో
వర్షంలో వస్తాను

నీ ఇంట్లో
నువ్వు ఉన్నట్టా, లేనట్టా?

ఎవరితో ఊసులాడాలో
తెలియటంలేదు

తడిచిన నేల
కళ్ళల్లో వరదగూడు

ఈ ఎండాకాలంలో
కప్పై తిరుగుతున్నాను

ప్రతి అలికిడిలో
నిన్ను వెతుక్కుంటున్నా

నది గది

ఈ వాక్యానికి గదులు లేవు
మనుషుల మృత్యువూ లేదు

నది గాలి
నది పేగు గాలి లేదు

ఖాళీ సమయమిది
ఆత్మహత్య ముందున్న పదమై

నది నాలుక ప్రవహించిన అద్దంలో
వస్తువులు, దేహాలు, సంఘటనలు ఈదుతున్నాయి
నిర్జర సంకేతాలవుతున్నాయి

నువ్వెక్కడో ఉండవ్
శూన్యాస్పద అశ్రువుల్లేని అక్షరాల్లో తేలుతుంటావ్

ఒక ముగింపులోకి లోనయ్యే ప్రారంభం
ఎదురవుతుంది మళ్ళీ

నిశ్వాస శరీరాన్ని ఖండించే దుఃఖం వెనక
తీరిక లేని ప్రయాణం

ఒడ్డుకి చేరని నక్షత్రమొకటి
ఈ రాత్రిలో ఎక్కడో చనిపోతుంది

వాక్యాన్నే నిషేదించాను
ఈ అనిశ్చిత అక్షరాల్లో

Tuesday, June 22, 2010

చీకటి వాసన

ఈ పదం మరో పదానికి ఆహ్వానం పలకదు.

పారిపోయే పాదాలు పాకుడు వాసన పట్టి,
రెప్పపాటులో ఒక రంగుల నీడ అవ్వొచ్చు.

లేదంటే, దగ్గరికొచ్చే సుతిమెత్తని అలై
గుండెల్లో పెలుసుబారిన ఆకై విరిగిపోవొచ్చు.

లేకుంటే, ఆకాశం లోపించిన పిట్టై,
నిద్రటాకులో ఎగరావొచ్చు.

అదేదీ కాకుంటే, ఈ కంటికి కొన్ని చినుకులు అడ్డంపడి,
నీడల గడ్డలు పెరగావొచ్చు.

ఏదీ కాకుంటే, ఈ వాక్యం చివర
మరో పదం ఉండదని తెలియక పోవొచ్చు.

లేదంటే, ఇవేవో పదాల మధ్య మసిలే
చీకటి వాసన అవ్వొచ్చు.

Thursday, June 17, 2010

బంధిస్తున్న అక్షరం

ప్రతి చూపు నిశ్శబ్దంలో అంతమౌతుంది
అదొక స్పర్శ

ఇపుడెగిరొచ్చే సమయం
ఇంకెక్కడో ఉండదా

నిరీక్షణ దారితప్పినపుడు
కళ్ళల్లోని అలలన్నీ ఎవరి వద్ద ఆగుతాయి

వాక్యాన్ని బంధిస్తున్న అక్షరం
ఎక్కడ్నుంచి ఆవిర్భవించింది

జ్ఞాపకాల్లోని పదాలన్నీ ఎన్నటికీ దొరకవు
ఒక్క ప్రశాంత దుఃఖం ఏ నిద్రలో ఉంది

మనమెవరమూ ఉండని భాషలోంచి
నీతో నేనెట్లా మాట్లాడాలి

ఈ అక్షరాల మధ్య
మనం పలకరించుకోగలమా

మళ్ళీ అర్థమవ్వవు
తిరిగెళ్ళే కలకి నీ కళ్ళు

నీ చేతుల్లో పెరిగిన
నా దుఃఖాన్ని నాకివ్వవూ

మరుపే మన మధ్య
చూడటానికొస్తుంది పదమై

మళ్ళీ ఎగరాలనే
నిశ్శబ్దం ఓ వేయి రాత్రుల్నుంచి రెక్కల్ని కుట్టుకుంటోంది

Wednesday, June 16, 2010

కల తలుపులు

నిద్ర కళ్ళల్లోకి తొంగిచూడు. అదొక అడవి తీరం. గుచ్చి గుచ్చి చూసినా, అందేదీ అగుపడదే. కొన్ని యుగాలనాటి ప్రదీశామీమూ, వెళ్ళినా, తిరిగొచ్చే వీలు లేక, భయమింకా పోలేదు. అందులో కొంత కోతకి గురైన కలొకటి ఉండేది. ఇంకెప్పటికీ, ఇంకెవరకీ దొరకని దొంగ కల ఇప్పటికీ. కంటిపాపలో సగం సగం విరిగిన చిత్రాలేవో. అచిత్రాలేవో. ఊహా చిత్రాలేవో. విచిత్రటూహలేవో. కదలాడే కనుపిట్టల నేల ఏదో కనుగొనలేక ఆ ఊపిరిపిట్ట, తన రెక్కలు ఎక్కడ దాచిందో. ఆ రెక్కల మాటలు ఎవరి చేతుల్లో తేలుతూ మునుగుతాయో. ఎగిరిపోతాయో. ఆ ఊపిరిరెక్కల మాటలపిట్టకనులు ఎందరి కళ్లపై పడి, గీరేస్తే, పీకేస్తే, చూసే ఈ మాటల కలల పిట్టని తినే కొన్నినిద్రలు దొరుకుతాయా. దొరకని వెలితి. ఎక్కడుందో తెలియదు. ఎప్పటిదో. బాధిస్తోంది. బంధీనై, నా నీడల చిరునామాకై, నా దేహంపై తిరుగుతున్న అలల్ని చెట్టులో దాస్తున్నా, చనిపోయే చంద్రుడై, అలలన్నీ విరిగిరిగి పైకి లేస్తున్నాయి విత్తనాలులేని చంద్రుడి చెట్టుమీద. చీకటి కొమ్మల మసి మాసిపోక, మూసిన మూతి మాటల మాటల్లోంచి మరికొన్ని చీకటి కొమ్మలు పెరుగుతున్నా, ఖైదీనై, ఖరారు కానీ ఖడ్గమేదో నాపై తిరుగుతున్నా, లేత రంగుల గీతాల్లోని గీతలేవో ఆకుల ఎముకల్లోని నిశ్శబ్దంతో సంభాషించక, గాలికి ఎగిరెగిరి ఎక్కడికి చేరేది ఎవరికి చెపుతాయి. కొన్ని వృద్ధ స్వప్న హస్తాల్లోంచి, ఎండిన నిద్ర విత్తనాల కళ్ళల్లోంచి, నీ నీలి నేల నెత్తురు జలపాతపు గాలిదుప్పటిలోంచి...కదిలే గొంతులు, కుమిలే నాలుకలు, కమిలే కన్నీళ్లు, కులికే కలలు, కెలికే చావులు, కసిరే కసి, కోసే కోపాలు, కడుపు ధ్యానం, కుడుపు శోకం, కొయ్య ఇల్లు, కొయ్యలేని కౌగిలింతలు, క్షణిక నీతులు, కుండలో కుండలినీ అస్తికలు, కాయితపు కడలి, కూలిన కాలపు గెల, కుళ్లిన కలలు, అప్పటి దేహపు సందర్భాల మాలిన్య మాసికలతోనే ఈ రోజుకీ ఓ రోగపు పులకరింత. నా కళ్ళల్లోకి నేనే తొంగిచూడాలి, తొంగోవాలి. తోలుతీసిన కొండల్ని వెంటపెట్టుకుని నడవాలి. తీరపు పూల చేపల్ని పట్టుకుని లేచిపోవాలి. ఇసుకిసుక సూర్యచంద్రుల రాత్రుల్ని విసుక్కోకుండా వెంబడించాలి. గాలి గుర్తులులేని గాలిపటం ఎక్కి నిద్రపోవాలి. నిదురలో జ్ఞాపకాల రాక్షసి తల నరికి, నా తలలో దాచేయాలి. తల నీడల తలనీలాలు అర్పించి, అప్పటికప్పుడు మూసుకుపోయే నీడల ఎడారి గుహల్లో తలదాచుకోవాలి. తడారిపోయే తలంబ్రాల తక్కెడలో ఇప్పటి కలల బరువు లెక్క తేలదు. తెగులు పట్టిన మానసిక ప్రపంచంలో తేలిపోవాలి. రాలిపోవాలి. బరువు కలలే నేల మీద మిగులుతాయి. లెక్కాడొక్కా వొద్దులే, వోడిపోయిన వడ్లగింజల గింజుడులో గంజిలేని గుంజీల గుణాలు ఉంటే చాలదూ. వంచించే వచనముంటే చాలదూ. వంగిపోయే వాక్యముంటే చాలదూ. వంకరటింకర కలలుంటే చాలు, రేపు ఇదే వీధుల్లో మరల మరల తచ్చాడుతుంటాను. కొన్ని అనామక నిద్రలతో. మరికొన్ని అకాల ఆకారాల పదాలతో. గాలి తెరలు తలాడించేవరకు. నా కల తలుపులు మూసేవరకు.

Sunday, June 13, 2010

నేత్ర సమాధి

“వెనుతిరిగిపోయే
ఆకాశపు నీడలే,
ఈ చిల్లులుపడ్డ అక్షరాలు.

దారి తప్పిన
మాటల నీళ్ళే,
ఈ ఆవిరవ్వని శబ్ద వివర్ణాలు.

ఎట్నుంచైనా
ప్రయాణించే మౌనప్పొరల్లోని
గాలిని కాస్తంతైనా వొదులు చేస్తే,

ఈ ఆకృతిలోకి రాని
వాక్యాన్ని చూడ్డానికి వెళ్దాం”

అని రాసుంది వస్తూ పోతూ ఉండే
నిద్ర కనుపాపపైన

ఆ కన్ను నీదేనా?