Saturday, July 31, 2010
రెండు కెరటాలు
"సుదూరం నుంచి వొచ్చాను. నిలువనీడైనా లేదు. కాసేపు ఎక్కడా నిలదొక్కుకోలేని నిరాశ్రాయుడ్ని."
అదే పనిగా, ఈదులాడుతున్న ఒక పొడి కెరటం,
"మాతో ఉండాలంటే, ఒక షరతు. తడి తడిగా దప్పికతో ఉండే వాటితో మేముండలేము. మరణ ద్వారాల్ని తెరిచి రాగలిగే శ్వాస లేనోళ్ళం."
వెనక్కి మరలే కెరటాలే ఉండుంటే...
Friday, July 30, 2010
గాలి దాక్కుంది
అక్షరాల్ని తెలుపుతూ నలుపుతూ
పదాల పల్చటి పాదరసం గాలిలో
కనుమూయని నీటి పాదముద్రలు
కనుగొనని అంతిమ స్వప్నానికై
కడసారి కరచాలనం చేశాయి
రెక్కలూడిన గాలి
విరామచిహ్నాల శ్వాస
వీడ్కోలు వీధిలో
దీపం లోపల దీపం
మడతలులేని నీడలు
ముడతల మౌనం
హాజరు
గైర్హాజరు
మృత్యువు
స్మశాన దర్పణం
దుఃఖితుల రూపురేఖల్లో
ఖాళీ జ్ఞాపకాలు
కొన్ని నల్లటి మాటల కట్టెలు
వాక్యాల్ని విరుస్తూ పేరుస్తూ
మునుగుతూ తేలుతూ పదాల నీటిలో
గాలి దాక్కుంది
నా నుంచి
Wednesday, July 28, 2010
వెళ్లిపో
యెగిరి వొచ్చే వేళైంది
వెళ్లిపో
కళ్ళల్లో కలలు
కనుమూసే సమయమైంది
వెళ్లిపో
నగరం నడిబొడ్డున
స్మశానం నిద్రలేస్తోంది
వెళ్లిపో
పసిపిల్లల బొమ్మలు
ప్రాణం పోసుకుంటున్నాయి
వెళ్లిపో
రక్తపు కొండలపై
వర్షం గడ్డకడుతోంది
వెళ్లిపో
వానపాముల నిద్రలో
పైరుపంటలు పురుడుపోసుకుంటున్నాయి
వెళ్లిపో
ఋతువులు వృద్ధాప్యంలోనూ
నక్షత్రాలని వెంబడిస్తూ ఉన్నాయి
వెళ్లిపో
అక్షరాలపై వేలిముద్రలు
కనుమరుగవుతున్నాయి
వెళ్లిపో
Tuesday, July 27, 2010
బుడగ
నా శత్రువు
పగలనంతసేపే
ఈ విర్రవీగుడు
ఆకర్షించే అవలక్షణాలే
నా ఉనికి
నాకు నేనే మురిసిపోయి
మిడిసిపాటుతో ఎగురుతుంటాను
అనేక కిరీటాల్ని
తొడుక్కుని ఊరేగుతుంటాను
అర్థంపర్థంలేని కొయ్య బుద్ధే
అడ్డొస్తోంది నా సుఖాలకి
ఇకనైనా
తగలెట్టాలి నా బుద్బుద బుద్ధినీ
Friday, July 23, 2010
పుస్తకం చనిపోయింది
Thursday, July 15, 2010
మా రాక్షసుడా!
పునరావృతమయ్యే ప్రతి సంఘటనలో
నీ అసలు రూపం ఎందుకు మారదో
అర్థం చేసుకుంటూనే చస్తున్నాం
మేము చచ్చినా నీ నిజస్వరూపానికి
సిగ్గనేదే ఎందుకు రాదో
అర్థం చేసుకుంటూనే చస్తూ బతుకుతున్నాం
నువ్వెప్పుడూ గ్రహాంతర రాక్షసివే
ఏ పాలూ తాగకుండా పెరిగినందుకేనా
ఇపుడు మా రక్తాల్ని తాగుతున్నావ్
నీలా బరితెగిస్తే
మా ఊపిరి ఉన్నంతవరకు
నువ్వెక్కడున్నా, ఏ రూపంలో ఉన్నా
నిన్ను తరిమి తరిమి పైకి పంపమూ
నువ్వెప్పుడూ నపుంసక రాక్షసుడవే
నీ అంకిత భావాలకి
నీ కర్తవ్య సాధనకి
నీ ప్రేమపాత్రుల ఊడిగానికి
నీ అసలు రంగు బైటపడేలోగా
ప్రజా రక్షక రాక్షసుడిగా వేషం మార్చేయ్
ఇక నువ్వెప్పుడూ
అతి విశ్వాస శునక రాక్షసుడివే
మేమే కదూ
నీ శీలాన్ని చెరచంది
మేమే కదూ
నీ ప్రతిషట్టల్ని ఎగతాలి చేయంది
మేమే కదూ
నీకు అన్నంపెట్టి తిరిగి కాటు వేయించుకుంటున్నది
నువ్వెప్పుడూ త్రికాల సంరక్షక రాక్షసుడవే
మా మందబుద్ధి ప్రాణాలతో
నీ చెలగాటం ఇంకెన్నాళ్ళు
Sunday, July 11, 2010
కల
పీత పాదాలు పరుగెత్తితే వచ్చే చప్పుడ్నీ దాటెల్లాలి
ఎన్నో వింత రంగుల మౌనంలోకి ప్రవేశించాలి
ఎప్పటి దూరమో అది
ఈ సమయానికే దేహాతీత దర్పనమైంది
ఇప్పటి శరీర సన్నిధిలో
వీక్షించే చిత్రానుభవాల చిత్రలోకమే
సరికొత్త పాతది
స్పర్శించే నిస్పృహలో
నిరీక్షించే విచిత్రంలో
గమ్మత్తు జగత్తులో
ఊహలన్నీ
గిర్రు గిర్రున
సర్రు సర్రున ప్రవహిస్తుంటే
ఒకప్పటి చెట్టుపైనుంచి
దూకుతూ ఎగురుతూ ఉంటావు
ఒకప్పటి మనుషుల ముఖంలోకి
మునుగుతూ ఏడుస్తూ తేలుతూ ఉంటావు
ఒకప్పటి వేగవంతమైన విశ్రాంతిలో
తిరుగుతూ పాకుతూ చతికిలపడతావు
అంధకార కాంతిలో సంచరించే ప్రతి రూపమూ
అపరిచిత జ్ఞాపకమై తరలిపోతుంది
చల్లటి వాసనుండదు
చేదు వేడీ ఉండదు
జారుకుంటున్న అక్షరాల్లోకి
మరికొంత చీకటి కావాలి
Tuesday, July 06, 2010
కక్కుర్తి కోరికలు
ఓపికున్నంత వరకు భయపడాలి - మాటల్ని మస్తిష్కంలో బూడిద చెయ్యాలి - అమాంతం ప్రశ్నల కౌగిలిలో జన్మించాలి - సొంత అంత్యక్రియలికి డబ్బులు లేకుండా ఉండాలి - నాలుకని ఎవరికైనా అద్దెకివ్వాలి - మనసుతో పాటు కన్నీళ్ళని ఉడికించి శరీరానికి తాపాలి - ప్రేమలేని గాలిపై నడవాలి - వీలైతే నుంచొని చనిపోవాలి - నవ్వుల్ని స్మశానంలో పూడ్చాలి - ప్రసూతి గదిలో నిద్రపోవాలి - వంతెన కింద ఈదుతున్న చేప కంటిలోకి దూకాలి - ఇదంతా కనుపాపతో చెరిపేయాలి - - -
Saturday, June 26, 2010
తిరిగే చేతుల్లో
వాటి నిద్రని తాకాలని
నా తలకాయలో
వాటి ప్రియురాళ్ళ ముఖాల్ని తుడిచేశాను
నిద్రలో పాకి
నా ప్రియురాళ్ళ ముఖాల్ని అవి తినేశాయి
కొన్ని కలలు
చీమల చేతుల్లో ఉంటాయి
మరికొన్ని తలలు
కలల చేతుల్లో చితుకుతాయి
తిరిగే చేతుల్లో
వంకర్లో కొంకర్లో పోయే కలలే మిగులుతాయి
***
మొదట http://poddu.net/లో వచ్చింది
Friday, June 25, 2010
ఉన్నట్టా, లేనట్టా?
మనసులో పడిన చినుకుల్తో
వర్షంలో వస్తాను
నీ ఇంట్లో
నువ్వు ఉన్నట్టా, లేనట్టా?
ఎవరితో ఊసులాడాలో
తెలియటంలేదు
తడిచిన నేల
కళ్ళల్లో వరదగూడు
ఈ ఎండాకాలంలో
కప్పై తిరుగుతున్నాను
ప్రతి అలికిడిలో
నిన్ను వెతుక్కుంటున్నా
నది గది
మనుషుల మృత్యువూ లేదు
నది గాలి
నది పేగు గాలి లేదు
ఖాళీ సమయమిది
ఆత్మహత్య ముందున్న పదమై
నది నాలుక ప్రవహించిన అద్దంలో
వస్తువులు, దేహాలు, సంఘటనలు ఈదుతున్నాయి
నిర్జర సంకేతాలవుతున్నాయి
నువ్వెక్కడో ఉండవ్
శూన్యాస్పద అశ్రువుల్లేని అక్షరాల్లో తేలుతుంటావ్
ఒక ముగింపులోకి లోనయ్యే ప్రారంభం
ఎదురవుతుంది మళ్ళీ
నిశ్వాస శరీరాన్ని ఖండించే దుఃఖం వెనక
తీరిక లేని ప్రయాణం
ఒడ్డుకి చేరని నక్షత్రమొకటి
ఈ రాత్రిలో ఎక్కడో చనిపోతుంది
వాక్యాన్నే నిషేదించాను
ఈ అనిశ్చిత అక్షరాల్లో
Tuesday, June 22, 2010
చీకటి వాసన
పారిపోయే పాదాలు పాకుడు వాసన పట్టి,
రెప్పపాటులో ఒక రంగుల నీడ అవ్వొచ్చు.
లేదంటే, దగ్గరికొచ్చే సుతిమెత్తని అలై
గుండెల్లో పెలుసుబారిన ఆకై విరిగిపోవొచ్చు.
లేకుంటే, ఆకాశం లోపించిన పిట్టై,
నిద్రటాకులో ఎగరావొచ్చు.
అదేదీ కాకుంటే, ఈ కంటికి కొన్ని చినుకులు అడ్డంపడి,
నీడల గడ్డలు పెరగావొచ్చు.
ఏదీ కాకుంటే, ఈ వాక్యం చివర
మరో పదం ఉండదని తెలియక పోవొచ్చు.
లేదంటే, ఇవేవో పదాల మధ్య మసిలే
చీకటి వాసన అవ్వొచ్చు.
Thursday, June 17, 2010
బంధిస్తున్న అక్షరం
అదొక స్పర్శ
ఇపుడెగిరొచ్చే సమయం
ఇంకెక్కడో ఉండదా
నిరీక్షణ దారితప్పినపుడు
కళ్ళల్లోని అలలన్నీ ఎవరి వద్ద ఆగుతాయి
వాక్యాన్ని బంధిస్తున్న అక్షరం
ఎక్కడ్నుంచి ఆవిర్భవించింది
జ్ఞాపకాల్లోని పదాలన్నీ ఎన్నటికీ దొరకవు
ఒక్క ప్రశాంత దుఃఖం ఏ నిద్రలో ఉంది
మనమెవరమూ ఉండని భాషలోంచి
నీతో నేనెట్లా మాట్లాడాలి
ఈ అక్షరాల మధ్య
మనం పలకరించుకోగలమా
మళ్ళీ అర్థమవ్వవు
తిరిగెళ్ళే కలకి నీ కళ్ళు
నీ చేతుల్లో పెరిగిన
నా దుఃఖాన్ని నాకివ్వవూ
మరుపే మన మధ్య
చూడటానికొస్తుంది పదమై
మళ్ళీ ఎగరాలనే
నిశ్శబ్దం ఓ వేయి రాత్రుల్నుంచి రెక్కల్ని కుట్టుకుంటోంది
Wednesday, June 16, 2010
కల తలుపులు
Sunday, June 13, 2010
నేత్ర సమాధి
“వెనుతిరిగిపోయే
ఆకాశపు నీడలే,
ఈ చిల్లులుపడ్డ అక్షరాలు.
దారి తప్పిన
మాటల నీళ్ళే,
ఈ ఆవిరవ్వని శబ్ద వివర్ణాలు.
ఎట్నుంచైనా
ప్రయాణించే మౌనప్పొరల్లోని
గాలిని కాస్తంతైనా వొదులు చేస్తే,
ఈ ఆకృతిలోకి రాని
వాక్యాన్ని చూడ్డానికి వెళ్దాం”
అని రాసుంది వస్తూ పోతూ ఉండే
నిద్ర కనుపాపపైన
Saturday, June 12, 2010
నాలుకల వాసన
Friday, June 11, 2010
పసి ఆహ్వానం
ఒక పుష్కరం మన మధ్య
ప్రవహిస్తుంటుంది కొండకోనల్లోంచి తప్పిపోయొచ్చిన జంతువై
సముద్రాన్ని మింగే దాహంతో
పసిపిల్లాడినై నక్షత్రాల్ని హత్తుకున్నాను
ఈ క్షణాన రాలిపోయే కన్నీళ్ళల్లో
అక్షరాల మౌనం
అంతర్ధానమయ్యే అద్దంలో అడ్డుగోడవుతోంది
వొంటరై, తప్పించుకోని నిశ్శబ్దాలు కలవరపర్చవు
దట్టమైన దిగులు దిగి, మనసు దూదిని కాల్చుతోంది
అక్కడ్నుంచి వొదిలిరాలేని నీడల ఆచూకీ చెప్పరెవరూ
దుమ్ముపట్టిన సోమరి పదాల యాత్రలో
తప్పిపోవాలి
సన్నిహితంగా చేరాల్సిన ప్రదేశమేదీలేదిక్కడ
అస్పష్ట సంతోషం గాలిపటమై ఎగరదు
చనిపోయే రంగుల్లో కొత్త కాంతుల్నినింపే
ఒక విశ్రాంతి మెరుపు లేదెక్కడా
ఇంకెంతసేపైనా మాట్లాడే కొయ్య బొమ్మల్ని
కాల్చినా కాలవు
కప్పెట్టినా దాగవు
జ్ఞాపకాలు వొదిలిన పాదముద్రల్ని
వెంబడించే అక్షరాలు లేవెక్కడా
అశ్రు యోని
కన్నీళ్లే స్నేహితులౌతారు
నది నిశ్శబ్దంలో
ప్రేమించిన వెలుతురులో
పెదవుల్లేని చీకటి
ఒడ్డే లేదు
మౌనంలో
దగ్గరలో లేమో, ఉంటామో
చిగురించే సీతాకోకచిలుకలో
కలల ఎముకలు
తిరిగిరాలేని పదంలో
ఒక ఒక అక్షరం
ఏ నీడలోనూ ఉండదు
వాక్యం కిందున్న వాక్యం
Thursday, June 10, 2010
తొలవకు
వానపాములు
ఎవరిక్కడ కన్నీళ్ళల్లో సూర్యుడ్ని
మౌనంగా చప్పరిస్తోంది
తలాకొంత మరణించే ముందు
ఈ భూమిని వెతుక్కునే చేతులెక్కడ
తలదించుకోవాలో
తల తెగాలో
ఈ పేగుపైన ఆలాయాల్ని
రేపటి చీకటితో నిర్మించుకోవాలా
ఇప్పటికే సగం గాలి బూడిదైంది
సగమే ఆక్రమించుకున్న వాక్యం రక్తమోడుతోంది
ప్రతి పదానికీ పుట్టుమచ్చలే
చెరిపేసుకొని వొచ్చేసావా!
Wednesday, June 09, 2010
నహి...నహి
సాక్ష్యం చెప్పమని చెట్టుని అడక్కండి
ఇక్కడెవరో ప్రయాణించి, వారి ఆనందాల్ని మరిచారు
సాక్ష్యం చెప్పమని నేలని ప్రాధేయపడకండి
ఇక్కడెవరో మతి చలించి, వారి కన్నీళ్ళని మిగిల్చారు
సాక్ష్యం చెప్పమని దుఃఖాన్ని నిలదీయకండి
ఇక్కడెవరో స్థలకాలాల్ని నిర్భందించారు
విముక్తికోసం కొత్త ప్రశ్నల్ని నాటకండి
ఇక్కడెక్కడో
చిట్లిన వాక్యం చివర్న
అక్షరం ఎక్కడైనా ఎపుడైనా ప్రారంభమౌతుందా?