Monday, September 27, 2010
అద్దం ,అద్దంలో చూసి
Thursday, September 16, 2010
ప్రేమతో
పదాలు దూరమైతే
వాక్యాలే ఆందోళనలు
మరొకరిలోకి
( అండ త్రిభుజాలు)( సామూహిక వాంతులు)
( దేవులాడే దాహార్తి)
విస్తరించు నర్తించు నటించు(
ఒకరెవరో నిష్క్రమించాలి
Tuesday, September 14, 2010
వెతుక్కోవాలి
గొంతులోకి తొంగిచూసి
నకిలీ మాటలతో
Monday, September 13, 2010
రాయాలి
కాలాన్ని నాలుకతో వృధా చేయాలి
నలుగురు చేరని నాలుకతో జీవించాలి
కన్నీళ్లు రాని ఒక కన్నైనా ఉండాలి
కళ్ళు లేని మనసు పుట్టాలి
మెదడులో ఎండిన విషరక్తచారికల వాసన
నిద్ర చర్మాన్ని వొలుచుకుని తింటున్నారు
రంధ్రాల పడ్డ అక్షరాల్ని నేయాలి
మాటల బొమ్మలులేని వాక్యాల్ని రాయాలి
చెరిపేయాలి నిజాల్ని వల్లించే పదాల్ని
మరునాడు లేని రోజులో ఉండాలి
సెలవు చెప్పని కలల్ని వెంటబెట్టుకోవాలి
అనునిత్యం మరిచిపోయే జ్ఞాపకాల వెంటపడాలి
గోతులు గోడలు గోడు చెప్పే మాటలు
నదులు సముద్రాలు నీతులు చెప్పే మాటలు
చేపలు పిట్టలు చెప్పే మాటలు
రాసుకోవాలి
రాయాలి
Sunday, September 12, 2010
ఖాళీ లేని శూన్యం
నీ లోపల మరికొన్ని అక్షర చిత్రాలు
ఎవరి సంకేతాలు ఎవరికి చేరతాయి
చేరని సంఘటనలు ఎవరివి
ఎవరెవరి కోసం
సంజ్ఞల నిశ్శబ్ద స్పర్శ
స్పర్శల సంకేత నిశ్శబ్దం
ఎవరిని వెతుకుతుంది
యధాతథ యథార్థాల్లో యాత్రించే
యముని యశస్సు యెంత
ప్రతిదీ ఒకానొక చిత్ర వ్యక్తీకరణ
అవ్యక్త చిత్ర పదాల్లో నిజమెంత
పదాల అనుభవంలో నిజం ఉందా
లిపిలేని ఆలోచనలనే అనుభవిస్తున్నామా
ముడిపడని ముడివిడవని మాటల అనుభవం ఏమిటి
ఖాళీ లేని శూన్యం
ప్రవేశించే పదాల ఖాళీలో అనుభూతి యెంత
తిరిగి పలకని కల
Thursday, September 09, 2010
మసక మాటలు
అందరి పాదాల ముందు మసక మాటలు రాలి వాలిన నెలవంక వంక చూసే చూడనట్టు నటించిన సూర్యుడి ముడతల కంటిలో ఇరుక్కోవాలనుకున్న ఉడత మడత తోక తొడతో కోసుకుపోయిన చంద్రుడి ఊడల నవ్వులకేసి ఊగుతూ ఉంటే వాసనేస్తున్న వాన పదాల దారాల్ని తుంచుతూ వొంచుతూ లాగుతూ తాబేటి మెడ కింద దాగిన సముద్రపు నక్షత్రాలు నగ్నశాంతిని తాగుతూ ఉంటుండగా పూసిన ఈకలతో కాయితాలపై ఎగురుతున్న చెవుల వంతెనల కింద కొట్టుకొస్త్తున్న కుట్టుకొస్తున్న కన్నీటి చిరుగుల బొమికల రెక్కల్ని జాగ్రత్త చేస్తూ వాచిన వాచీ సమయం తేలుతూ పైకి లేస్తుంటే కారుతున్న జ్ఞాపకాల వడపోతలోంచి వొడలిరిగిన వోటమి జీవితాన్ని వొదలక ముగింపు లేక అక్కడక్కడ కవిత్వపు నక్కల నకలు వాక్యాలతో నిద్రిస్తుంటే జారుతున్న చీకటి దేహ ఖైదీనై మరణించు మరణించు మరణించు అని ఆదేశించే ఆత్మని తన్నకుండా విడిచిపెట్టేలోపే ఎక్కడ్నుంచో మనల్ని చంపే గాలిలో జెరాక్స్ చావులు యెగిరి వొస్తుంటే ఆసుపత్రి ఆకలిగా ఆవులిస్తోంది మర్చిపోయిన అక్షరాల్ని మగత గతంలో నెమరేసుకుంటూ దవడల వొదులు వొదులు పదాల్ని నల్లగా చప్పరిస్తూ చెట్లపై ఊగుతున్న చంద్రుడ్ని చూస్తున్న కలువలన్నీ ఏదీ వినటం లేదు ఆఖరి రంగు ఏదో చూడటం మానుకున్నాయి అప్పటికే అప్పటి పాదాల కింద ఏ ముసలి రూపం అద్దంలో నడిచిందో ఎవరూ చెప్పలేదు చెప్పరెవరూ మరణమూ ఒక జీవితమే అని అనుకోకుండా ఉండాలేమో తల్లీ నదిలో అందరి పాదాలు మసక మసకగా మునకలేస్తూ అడుగుజాడలు లేకుండా వర్షంలో వర్షం తెగుతూ ఎగురుతూ మిగలని చీకటిలో వణుకుతూ...
Sunday, September 05, 2010
కంటిలో కన్ను
Saturday, August 28, 2010
కాలం || కాయం
Friday, August 13, 2010
ఆఖరి అడుగులు
చినుకుల చిందులతో
ఇంద్రధనువు ఎగురుతోంది
కంటిలోని నిద్రతో
కలలోని కన్నీళ్ళతో
చేపొకటి తప్పిపోతోంది
కలల కప్ప గెంతుతూ
బాతు మెడని తొలుస్తూ
రాత్రేదో సూర్యుని ముందు
కెరటాలు లేని సమయం
పడవలు మునిగిన ఆకాశం
చల్లటి నిశ్శబ్దం
పాదముద్రలు లేని
శ్వాస అధరాలు
ఆఖరి అడుగులు వేస్తున్నాయి
Tuesday, August 10, 2010
గాలి అద్దం
అతడ్ని సూర్యుడు వెంబడించాడు
ఒకానొక అతడ్ని వెంబడించే
సూర్యుడు సాయంత్రమయ్యాడు
ఎవరికో చెందిన అతడు
సాయంత్రాన్ని సూర్యుడ్ని
కలిపి కుట్టలేక ఒకానొక అద్దంలో నిష్క్రమించాడు
ఎవరికీ చెందని అతడు
సూర్యుడి సాయంత్రాన్నివెంబడిస్తుంటే
ఎప్పటికీ లేని రాత్రేదో భూమిలో తిరుగుతోంది
అతడు తిరిగిన భూమి ఎవరిదో
ఎవరి రాత్రిలో అతడు ఉన్నాడో
ఒకానొక అద్దమైనా చెప్పదు
ఎవరికీ ఏదీ చెప్పని ఒకానొక రాత్రి
అతడ్ని వెంబడించేలోగా
గాలి అద్దం వచ్చి గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుంటోంది
ఎవరికీ చెందని ఒకానొక గాలే
అతడ్నీ వెంబడిస్తోంది
చిట్టచివరి నీడ కోసం
Thursday, August 05, 2010
శితి
Wednesday, August 04, 2010
ఒక తూరి...
పాము చనిపోక ముందు, కొన్ని జంతువులు ఎల్లవేళలా ఘర్షణలతో కాలసంధ్యల్ని మరిచి యుద్ధరంగంలో వంతుల వారీగా పోరాడుతుండేవి. ఈ జంతు సంగ్రామాన్ని నిలువరించాలని దేవతలందరూ కల్సి మహిమాన్వితుడ్ని ప్రార్ధించగా, కలియుగారణ్యంలో తపోదీక్షలోనున్న వృద్ధ మూషిక ముని వద్దకు వెళ్ళమనగా, వారంతా ఆవేదనా నైవేద్యాలతో వేడుకోగా, సరేనంది.
కొన్నాళ్లు జంతువుల హింసాహింస రణరంగం ఎందులకో మూషిక ఋషి అధ్యయనం చేసిన పిమ్మట, యోధుల్ని, వారి బానిసల్ని తన చావిడికి విందుకు పిలిచింది.
సాంస్కృతిక కార్యక్రమాలనంతరం, ఒక మంత్ర ఒప్పందాన్ని ప్రతిపాదించింది. దైహిక రూపురేఖల మార్పుకు సిద్ధమవ్వాలని విన్నవించింది.
అమితానందడోలికల్లోంచి తేరుకోకముందే, రాతిరి ముదరక మునుపే, మూషికా ఋషితుల్యుడు మృగ సమాజ సభను ఆరంభించేడు.
'మహా జంతువులారా! మీరంతా వీర పరాక్రమశీలురు, వినయశీలురు, మిత్ర సఖ్యతోపాసకులు, నీతి దురంధరులు. ఇప్పటి అత్యవసర సమావేశానికి హాజరైన మీకు ఆ అపార కరుణా కృప కల్పకేతువుని ఆశీస్సులు మనపై ఉండుగాక.
నేటితో మీరు కొనసాగిస్తున్న, సాగదీస్తున్న, పోషిస్తున్న విగత కక్షలు కార్పణ్యాల్ని వదిలి, మీకో నూతన రూపాన్ని ఇయ్యమని పై వారి ఆజ్ఞ. ఈ రూపంలో మరలా మీ విషాల్ని జిమ్ముకోవచ్చు. మీరంతా ఆరాధ్య దైవాలవుతారు. అంచేత, మీరంతా నోళ్లు మూసుకుని, తెరుస్తూ, పాకుతూ, రెండు నాల్కలతో సదా ఉండేటట్టు దివ్యవాక్కు మీకు చెప్పమంది. ఇకపై, కొమ్ములు, కాళ్లు, చేతులు, తోకలు లేనివారై ఉద్భవిస్తారు. మాహాజన్మ ఎత్తబోతున్న మీకివే నా శుభాకాంక్షలు', అన్జెప్పి మంత్ర జలాన్ని జల్లగా జంతువులన్నీ వేర్వేరు సర్పావతారాలెత్తాయి. (కొన్నిటిపై ఆ మంత్ర జలం పడకపోగా, అవి అట్లే అవతరించాయి)
ఆ కాలం నుంచి ఇప్పటి వరకు పరాక్రమవంతులైన జంతువులన్నీ మార్పు చెందటం చూస్తున్నప్పుడు అనుకోకుండా అనకొండ తోకలాంటి నవ్వు తెల్లగా వచ్చింది కురువృద్ధ మూషికం మీదికి.
అది ఎవ్వరిదో, ఎక్కడిదో, బొద్దింకలకీ అర్థం కాలా.
అలా ఒక తూరి జరిగిందో, పునరావృతమవుతుందో చెప్పట్లేదెవరూ.
పాత రూపాల పగల్ని వీడి, కొత్త రూపంలో జనించిన అన్ని చెత్తాచెదారాల హింసాత్మక ప్రణాళికల్తో అభివృద్ధి చెందుతూ, సమస్త దేశకాలాల్లో సర్పాలు విజ్రుంభిస్తూనే ఉన్నాయి, తెల్లటి నవ్వు కింద.
---9-03-2009, వివిధ, ఆంధ్రజ్యోతి---
Saturday, July 31, 2010
రెండు కెరటాలు
"సుదూరం నుంచి వొచ్చాను. నిలువనీడైనా లేదు. కాసేపు ఎక్కడా నిలదొక్కుకోలేని నిరాశ్రాయుడ్ని."
అదే పనిగా, ఈదులాడుతున్న ఒక పొడి కెరటం,
"మాతో ఉండాలంటే, ఒక షరతు. తడి తడిగా దప్పికతో ఉండే వాటితో మేముండలేము. మరణ ద్వారాల్ని తెరిచి రాగలిగే శ్వాస లేనోళ్ళం."
వెనక్కి మరలే కెరటాలే ఉండుంటే...
Friday, July 30, 2010
గాలి దాక్కుంది
అక్షరాల్ని తెలుపుతూ నలుపుతూ
పదాల పల్చటి పాదరసం గాలిలో
కనుమూయని నీటి పాదముద్రలు
కనుగొనని అంతిమ స్వప్నానికై
కడసారి కరచాలనం చేశాయి
రెక్కలూడిన గాలి
విరామచిహ్నాల శ్వాస
వీడ్కోలు వీధిలో
దీపం లోపల దీపం
మడతలులేని నీడలు
ముడతల మౌనం
హాజరు
గైర్హాజరు
మృత్యువు
స్మశాన దర్పణం
దుఃఖితుల రూపురేఖల్లో
ఖాళీ జ్ఞాపకాలు
కొన్ని నల్లటి మాటల కట్టెలు
వాక్యాల్ని విరుస్తూ పేరుస్తూ
మునుగుతూ తేలుతూ పదాల నీటిలో
గాలి దాక్కుంది
నా నుంచి
Wednesday, July 28, 2010
వెళ్లిపో
యెగిరి వొచ్చే వేళైంది
వెళ్లిపో
కళ్ళల్లో కలలు
కనుమూసే సమయమైంది
వెళ్లిపో
నగరం నడిబొడ్డున
స్మశానం నిద్రలేస్తోంది
వెళ్లిపో
పసిపిల్లల బొమ్మలు
ప్రాణం పోసుకుంటున్నాయి
వెళ్లిపో
రక్తపు కొండలపై
వర్షం గడ్డకడుతోంది
వెళ్లిపో
వానపాముల నిద్రలో
పైరుపంటలు పురుడుపోసుకుంటున్నాయి
వెళ్లిపో
ఋతువులు వృద్ధాప్యంలోనూ
నక్షత్రాలని వెంబడిస్తూ ఉన్నాయి
వెళ్లిపో
అక్షరాలపై వేలిముద్రలు
కనుమరుగవుతున్నాయి
వెళ్లిపో
Tuesday, July 27, 2010
బుడగ
నా శత్రువు
పగలనంతసేపే
ఈ విర్రవీగుడు
ఆకర్షించే అవలక్షణాలే
నా ఉనికి
నాకు నేనే మురిసిపోయి
మిడిసిపాటుతో ఎగురుతుంటాను
అనేక కిరీటాల్ని
తొడుక్కుని ఊరేగుతుంటాను
అర్థంపర్థంలేని కొయ్య బుద్ధే
అడ్డొస్తోంది నా సుఖాలకి
ఇకనైనా
తగలెట్టాలి నా బుద్బుద బుద్ధినీ
Friday, July 23, 2010
పుస్తకం చనిపోయింది
Thursday, July 15, 2010
మా రాక్షసుడా!
పునరావృతమయ్యే ప్రతి సంఘటనలో
నీ అసలు రూపం ఎందుకు మారదో
అర్థం చేసుకుంటూనే చస్తున్నాం
మేము చచ్చినా నీ నిజస్వరూపానికి
సిగ్గనేదే ఎందుకు రాదో
అర్థం చేసుకుంటూనే చస్తూ బతుకుతున్నాం
నువ్వెప్పుడూ గ్రహాంతర రాక్షసివే
ఏ పాలూ తాగకుండా పెరిగినందుకేనా
ఇపుడు మా రక్తాల్ని తాగుతున్నావ్
నీలా బరితెగిస్తే
మా ఊపిరి ఉన్నంతవరకు
నువ్వెక్కడున్నా, ఏ రూపంలో ఉన్నా
నిన్ను తరిమి తరిమి పైకి పంపమూ
నువ్వెప్పుడూ నపుంసక రాక్షసుడవే
నీ అంకిత భావాలకి
నీ కర్తవ్య సాధనకి
నీ ప్రేమపాత్రుల ఊడిగానికి
నీ అసలు రంగు బైటపడేలోగా
ప్రజా రక్షక రాక్షసుడిగా వేషం మార్చేయ్
ఇక నువ్వెప్పుడూ
అతి విశ్వాస శునక రాక్షసుడివే
మేమే కదూ
నీ శీలాన్ని చెరచంది
మేమే కదూ
నీ ప్రతిషట్టల్ని ఎగతాలి చేయంది
మేమే కదూ
నీకు అన్నంపెట్టి తిరిగి కాటు వేయించుకుంటున్నది
నువ్వెప్పుడూ త్రికాల సంరక్షక రాక్షసుడవే
మా మందబుద్ధి ప్రాణాలతో
నీ చెలగాటం ఇంకెన్నాళ్ళు
Sunday, July 11, 2010
కల
పీత పాదాలు పరుగెత్తితే వచ్చే చప్పుడ్నీ దాటెల్లాలి
ఎన్నో వింత రంగుల మౌనంలోకి ప్రవేశించాలి
ఎప్పటి దూరమో అది
ఈ సమయానికే దేహాతీత దర్పనమైంది
ఇప్పటి శరీర సన్నిధిలో
వీక్షించే చిత్రానుభవాల చిత్రలోకమే
సరికొత్త పాతది
స్పర్శించే నిస్పృహలో
నిరీక్షించే విచిత్రంలో
గమ్మత్తు జగత్తులో
ఊహలన్నీ
గిర్రు గిర్రున
సర్రు సర్రున ప్రవహిస్తుంటే
ఒకప్పటి చెట్టుపైనుంచి
దూకుతూ ఎగురుతూ ఉంటావు
ఒకప్పటి మనుషుల ముఖంలోకి
మునుగుతూ ఏడుస్తూ తేలుతూ ఉంటావు
ఒకప్పటి వేగవంతమైన విశ్రాంతిలో
తిరుగుతూ పాకుతూ చతికిలపడతావు
అంధకార కాంతిలో సంచరించే ప్రతి రూపమూ
అపరిచిత జ్ఞాపకమై తరలిపోతుంది
చల్లటి వాసనుండదు
చేదు వేడీ ఉండదు
జారుకుంటున్న అక్షరాల్లోకి
మరికొంత చీకటి కావాలి