Followers

Saturday, January 30, 2010

నీ కోసం

ఏ హృదయాన్నైనా చీల్చి సంభాషిస్తావు
నువ్వే రూపుదిద్దిన విష లాలనతో.

ఏ భ్రమకైనా విశాల స్తన్యానిస్తావు
నువ్వే విమోహించే అపరిశుబ్ర ద్వేషంతో.

ఏ క్రూర నిషా శబ్దానైనా నుసి చేస్తావు
నువ్వే కౌగిలించుకున్న ఆలోచనలతో.

ఏ కాలాన్నైనా తృణీకరిస్తావు
నువ్వే ఆహ్వానించే మరణ కక్షలో.

ఏ రోదనైన మరుగుజ్జౌతుంది
నువ్వే పురుడుపోసిన దుఃఖంతో.

అపుడు,
ఏ నీ మౌనమూ లేదు నాకు.

అప్పుడే,
ఏ నీ స్పర్శా లేదు నాకు.


Tuesday, January 05, 2010

అటు రావాలి

తిరగేసిన నీడల
పాదాల్ని రమ్మని ...

...అంతలో
కల వొంట్లో కలయతిరుగుతుంటే
నక్షత్ర కీటకాలు
నలుదిక్కులూ నిల్చొని
పడవ పువ్వుల్ని ఎత్తుకుపోతుంటే

అద్దం లోపలి చీకటినీ
ఎదురుబొదురు ఎగిరే సమయాల్నీ
మాటలు లేని జ్ఞాపకాల్నీ
ముగింపులేని నా శబ్దాల్నీ
అలల్ని ఆపే సూర్యచంద్రుల్నీ
కొయ్య కళ్ళ కలల్నీ
ఇక రావద్దన్నాను

ఎప్పటికైనా
తిరిగిరాని కన్నీళ్ళతో
నేత్రముద్రలు లేని నిద్రలో ఉండాలి

Sunday, January 03, 2010

మగ దీపం*

ఒక చెట్టు, మధ్యాన్నం తార్రోడ్డుపై సముద్రపు గాలినో, నదిలో కలిసే సముద్రపు నీటి గాలినో వెంటబెట్టుకొని నవ్వుతో కూర్చుంది. ముడతలు లేని కొమ్మలపై వాలని నక్షత్రాలని, సూర్యుణ్ణి నిద్ర పొమ్మంది. ఇంతలో, ఎక్కడికీ చేరలేని గడియారపు సాలిగూడులోన్చి ప్రయాణిస్తుంటే, ఇల్లు ముక్కలైంది. మునుపటి మొక్కలూనూ. కీటకాలూనూ. ఎవరి కుబుసమో తోడుకుంటున్న ఇల్లుకాని ఇల్లిది. దారిలేని చీకటి బిందువులు అభయమివ్వవు. భయపెట్టే అవిభాగ కపట పదాలే ఆత్మీయులు. నిద్ర ఒద్దులే. లిప్ స్టిక్ లిపిలో దాగున్న ప్రేమలు తుడుసుకుంటున్నా, కొన్ని మరకలు అరమరికలు లేకుండా నవ్వుతాయి. కాగి ఎగిరే వయసే, వికృత హస్తాలతో ఆహ్వానిస్తోంది. అందుకునే కలల పాదాలపైన ఉరితాళ్ళు. అంతరించని పగటి ప్రగతి పులివేషాలు. స్మరనార్ధుల సమాధుల్లో ఉండకే, అంత్యక్రియలు లేవు వాటికి. చీలిన కంటిపాపల్లో బొడ్డులేని కన్నీళ్ళు. నర్తించు మూస మనుగడలో అని చెట్టు లోపలి రాత్రి ఒక మధ్యాన్నపు గాలిని ఎగరగొట్టింది.

* పొద్దు.నెట్లో ప్రచురించారు.

Saturday, December 26, 2009

వాక్య హీనుడా ...

చీకటి బిందువులతో వాక్యాల్ని చెరిపేయగలవు

పదాల మధ్య బొంగురుగా మొరుగుతున్నా
అంతటా శునక నిశబ్దమే

దేవుడా!
నాకో తొంబై లక్షల నాలుకలివ్వు

అర నాలుకేనా ఇంకెప్పటకీ

పోనీ,
అరిగిపోని, ఆవిరవ్వని, అంటురోగమవ్వని
ప్రాంతీయ భక్తైనా

నా నాలుకపై రాయబ్బా

నీయబ్బ
ఈ నత్తి నెత్తుటి నాలుక నేలమీద
నీ నీడుండదు
ఇంకెప్పటికీ

Thursday, December 24, 2009

వాగ్విశ్రాంతి

సమీప శబ్దాలతో
పదాల వాక్యాల్ని సంధించాలని అతడూ ఉవ్విళ్ళూరాడు
అందుబాటులో ఉన్నవన్నీ దరిచేరాయి
లేనివి నిరాకరించాయి
అక్షరచుంచువు చుట్టూ పరిభ్రమించే నిరాకార భ్రమలు
సంకేత శోధనలో మృగ్యమౌతున్నదుఃఖం
ముద్రారాక్షశాల్లో సర్పవలయాలు
అపరిష్కారమౌతున్న స్పష్టాస్పష్ట నిరుక్త ధ్వనులు
ఉచ్చరించే మౌనమేదో అతన్ని ఆక్రమించింది
ప్రాణప్రదమైన ఆలోచనలూ లేవు గాలివిసురు జ్ఞాపకాల్లో
ఏదీ కోరని అక్షరాకాశానికి నక్షత్ర ఖచితమొనర్చాడు
అంతర్ధానమయ్యే అనుభవాల్లో
నిబిడాన్ధకార శబ్దస్పర్శలు...
యాదృచ్చిక భవిష్యత్తులో వాక్యసామీప్యాలు లేవతనికి
అతడి మాటలకి అక్షరాలూ లేవు
అతడొక వాక్య విస్మృతి
అతడొక వాగ్విశ్రాంతి

Monday, December 21, 2009

స్వప్న రేణువులు

చీకటి కొమ్మలపై
చంద్రుడి గాలిపటం
చిరక్కుండా
- -
పారిపోయొచ్చిన హరివిల్లుని
ఇంటికి తీసుకెళ్ళింది తూనీగ
- -
నిదుర పలకని
కలల్తో బరికాను
ఇక తుడిచేదెవరో
- -
పథికుల కోసం
నిద్ర చీకటిలో
దీపాల్ని వెలిగిస్తోంది కల
- -
ఏ దీనురాలి బిడ్డలో
మెరుపు పిల్లలు
దారి తప్పారు
- -
గాలి వాసన
చడీచప్పుడు లేకుండా
అద్దంలో
- -
దిండు కింద కల
నక్కిన పేనులా నిద్ర
- -
లేలేత రెక్కలతో
తిరుగుతోంది
నా కల కొండ
- -
నా పడక నేలమీదే
కలలకే దుమ్మంతా
- -
నిద్ర చెరువులో
నీటి కుక్కను
తోకాడిస్తూ కలలు
- -
స్వప్న రహదారిలో
అడ్డంగా సూర్యుడు
- -
మట్టి పడవలు ఎక్కుతున్న
కల ఒకటి
నిద్ర తీరాన్ని చేరేదేప్పుడో!

Friday, December 04, 2009

స్వభావం

గదిలోపల దీపం ఊపిరి
తగ్గుతోందన్న వణుకు

కళ్లు తెరిచి అన్నింటినీ
చివరిగా పరికిస్తోంది

హత్తుకోగల్గిన
రూపమేదీ లేదు

పవిత్ర ఆనందం
క్షీణిస్తోంది

స్వాధీన
స్పర్సలు లేవు

నాట్యముద్రల చాయలన్నీ
ఆహార్యాల ముడులిప్పుకుంటున్నాయి

తనలో తానూ
తలవంచుకుంటోంది దీపం

నిశ్శబ్దాన్ని ద్వేషిస్తూ

Saturday, October 31, 2009

రా ... వద్దు

ఇష్టం లేని వాక్యమే
ఈ సమాధి. అంతమవ్వని ఇష్టం.

తెగని గ్రీన్ గ్రీఫ్
శవపేటిక శ్వాసిస్తోంది మూడు ముళ్ళ బొడ్డుతో.

ఏ చిత్రం కిందో
అలుక్కుపోయిన అలలు.

ఆలోచించి చెప్పకు
కన్నీళ్ళు ఏమంటున్నాయో.

నేత్రంలో లేని అక్షరాల్తో
వస్తావా? రాకే.

రా ... వద్దు
పూర్ణాంతర శూన్యంలోకి.

Monday, October 26, 2009

అపూర్ణ

ఇప్పటిది కాదులే
శరీర వాసన
జ్వలించి, జల్లించి, జాతరించి
పేనిన మమైకాన్ని తోడు
తోడు రాని
తోడ ...తొడ
శహన రాగపు రంగేది?
ఒడలిన ఒదిలిన
వయో స్వప్నాల్లో నువ్వెవరు?
ముకుళించే
రూపనాదాలన్నీ అలిఖితాలేనా?
కృశించే జన్మ క్రియలన్నీ
అలభ్య అజ్ఞాతాలేనా?
ఇప్పటిది కాదులే
వాక్య వ్యళీకం

నువ్వు నన్ను ...

పాతిపెట్టిన విత్తనంలోని చిగురాకూ నిద్రలో ఉంది
ఎందుకు నన్నీ వాక్యంముందు లేని అద్దంలో ఉంచుతావ్

తిరిగి చూడని అర్థాల్తో కాలం నల్లబడింది
ప్రేమే మరొక నలుపు కుంచె

నిస్తేజమైన వస్తువులన్నీ కదులుతున్నాయ్
నా నిరీక్షనే ప్రయాణించట్లేదు

ఏ వెలితీలేని అక్షరాలమధ్య
మళ్ళీ అక్షరం రాయటమే దుఃఖం

నువ్వు నన్ను సమాధిచేసుకునే నిశ్శబ్దానివి

Sunday, October 25, 2009

ఒక్కోసారి బతికుండం

ఇదే చివరి కాయితం
ఇప్పటి రాత్రి చివరిదీనూ

కొనసాగే మాటల్లోని మాటలు
నేత్రగర్భాల్లోని నిశ్శబ్ద వైరుధ్యాలు

ఎవరెంతసేపో చూస్తున్న చిత్రాలన్నీ
ఖాళీ ధ్వనుల్లోనే శిలాజాలై

ఇంతకీ మనకొక కౌగిలిలేని స్వేచ్చ
ఎంతకీ తరగని మౌన తమస్సు

తుప్పర తుప్పర దేహాశ్రువులు
ఎవరెవరివో, చూడకే

ఒక్కోసారి బతికుండం
మరోసారి బతికుండాలనుకుంటాం

ఇదే చివరాఖరి శిల్పనేత్రం
బయలుదేరిన చూపులోనే శిల్పాశ్రువు

Sunday, October 11, 2009

The Empty Leaf

పెరుగుతున్న ఆకులో
ఆలోచిస్తున్న మరణం అందదు

తీరం దాటిన ఆకులు
హృదయం దాటని ఆకులు

నిరాధార జ్ఞాపకాల్లో
మన్ను పెదాలు, ఎముకలు

మసి నిద్రలో
నువ్వే బంధించిన జ్ఞాపకం నా శ్వాస

మైకంలా
వ్యర్థమయ్యే సమయం

వెన్నెల కడుపులో
దర్పణ శోకాలు

జీవ నిక్షేపాలు
తొలి ప్రతిమల సమాధులు

తడి తడి గాలి నీడ
నేత్ర ఆయువై

చెదిరిపోతున్న చూపుల్లోంచి
నిలకడలేని మాటల్లోంచి
వొస్తున్న ఒంటరి నిశ్శబ్దం
జారిపోవాలని నిద్రపోతాను

ఎల్లలు దాటే స్పర్సలు ఎక్కడ
మమతల మైకంలో ఎవరున్నారు
భాగాహారమౌతున్న భావాల్లో భారాలెన్నో
ముంచుతున్న సొంత ఏకాంత కౌగిలి కథలు
శ్వాస వీధిలో వెలిగే నింగి పరిమళాలు ఎక్కడ
మనసు దాహాన్ని తీర్చే ఆకృతులు లేవు
కమ్ముకొచ్చే ధ్యానశోకం ఏకాకి కదూ
ఉంటూ ఉండే మసక కలలో
కలల మసకో తోడుంటూ
అనుభూతుల ఉయ్యాలనూగుతుంటే
అటే ఎగిరిపోతుంది ఉయ్యాల

ఆకుటుయ్యాలలో చంద్రుడు
నీటి ఉయ్యాలలో సూర్యుడు

ఆకాశమొక ఆకు
తెగిపడి, ఎగిరెగిరిపోయింది

కంట్లోని ఆకుల కింద
కన్నీటి గుడ్లు

అటూ ఇటూ తిరుగుతూ
చీమ ఒకటి

Saturday, October 10, 2009

రాత్రించరుడా...నిద్రెప్పుడో

మరుగుతున్న విశ్రాంతి కుంపట్లోంచి
బైటికొచ్చిన చంద్రుడిపై రాత్రినీళ్ళని చల్లాను.

ఆకాశం నక్షత్రాల బొగ్గుల్ని రాజేస్తూనే ఉంది.

వెన్నల విభూది రాసుకున్న నదిలో
రహస్య రెక్కల్తో రికామిగా తిరిగే
కలల్ని విప్పి కుంపట్లోకి విసిరాను.
మనసు లంగోటీని గిరాటేశాను.

వేయి సముద్రాల ఇంద్రధనుస్సై
నిద్ర, దేహంలో జడ విరబోసుకుంది.

ఏ దారీతెన్నూలేని సూర్యుడే
పసిపిల్లల కేరింతల్లా ఒక్కసారిగా
నన్నీ యవ్వన రోమ్ముల్లాంటి దినచర్యల్లోకి గెంటాడు.

నిద్ర మళ్ళీ ఎప్పుడో.

ప్రార్థన

"ముమ్మరంగా పెనుగులాడు
కెరటాలతో విసిగున్నాను."

కడలి, తీరం ఫిర్యాదుకి,

"వల్లమాలిన ప్రేమే,
నీలా సదా అంటిపెట్టుకున్దామనుకునే
ప్రియుడికి తెలియఖరల్లేదులే."

దయాశీలీ!
మరో జన్ముంటే నాకో కడలి జన్మ ఇవ్వు.

Thursday, October 08, 2009

ఎవరెవరమో

అమ్మ
అమ్మ
అమ్మమ్మ
అంటే ఎవరు?
ఆమె కూడా అమ్మేనా?
అమ్మ ఎలా ఉంటుంది, నాన్న కూడా అమ్మలా ఉంటారా

నా కూతురికి నేను అమ్మనా
నా లోని నాన్నకి నేను కూతురవ్వగలనా

ఎవరు ఎవరి పిల్లలు
పిల్లలు ఎవరికి పిల్లలు

పెద్ద పెద్ద బొమ్మలు
కళ్లు పట్టనంత బొమ్మలు

అమ్మకి , నాన్నకి
నేను ఎవరు

నేను అనే దేహం
ఏ దేహం నుంచి వచ్చిందో

మళ్లీ

నేను
నీవు
ఎవరెవరమో