ఉయ్యాల నీడల్లో

సిగ్గుపడే
సిగ్గుపడకుండా నా చేతుల్ని కళ్ళని కాళ్ళని నీకు చూపెడతాను
ఎందుకు చూపానో నీకు అర్థమవ్వదు ఎన్నటికీ

ఆకుపచ్చటి చీకటికై
చీకటిలోకి మరలే తెల్లటి చేతుల్ని చాపే చావుకి
నా శరీరాన్ని ఎరువివ్వలేను

పల్చటి నీటి రెక్కలతో బంధించే బాధలకై
వెలుగుని నమిలే వెలుగులో విడిది చేయాలి
నా శరీరాన్నే ఎరువిస్తాను

బరువు రెక్కలతో ఎగిరే పిట్టకి ఆకాశం చులకన
చులకనగా చూసే పిట్టకళ్ళకి ఆకాశం బరువే

రేపటి కెరటాల్లో నిద్రించే సముద్రంలోకి జారుకునే ప్రతి ప్రాణీ
కొన్ని అతుకుల ఇటుకుల ఉయ్యాల నీడల్లో

అతనికీ తెలుసు
ఆమెకై ఎవరూ లేరని
ఆమెకీ తెలుసు
అతనికి తనూ లేదని

తుడుచుకుపోయే కన్నీళ్లే ప్రతి అల తీరం చెంపపై
తీరంలో మన పాదముద్రలు మనకన్నా ముందు నడుస్తుంటాయి

చూసే సిగ్గే
సిగ్గు
సిగ్గుపడకుండా నా దేహాన్నీ ఎత్తుకుంటాను

నన్నే నా దేహం ఎత్తుకోకపోయినా ----

ఎత్తుకునే నా చేతుల్లో
ఎత్తుకునే నా నేత్రాల్లో
ఎత్తుకునే నా కాళ్లో
ఎత్తుకునే నా స్వప్నాల్
ఎత్తుకునే నా మరణాల్
చాలు చాలు చాలు

సూర్యసుఖమేదో
ఈ భూమికే తెలుసు

నాకెందుకులే