స్వప్నాస్థి

ఉంపుడుకత్తె
సూర్యుడే
ఎప్పటికీ

కొన్నిసార్లు నీటి అద్దాలు ఖాళీగా ఎగురుతాయి మాటల్ల్లో

పిర్రల మబ్బులు
కళ్ళల్లోని నీటి చంద్రుడ్ని
నీటి సూర్యుడ్ని
ఓ
దుప్పటి గాలిలో
అటూ ఎటో
తిప్పుకునే
హృదయంలో ఉంచినా దొరకదు ఆకాశం

నీ ముందే ఉండే ఖాళీ పదం
నా ముందే ఉండే ఉంటున్న ఖాళీ పదం

నీ ముఖంలోనే పదాలు మారతాయి
బానిస జీతం మాటల హక్కు సమాధిలోనే

ఇచ్చే చూపుల్లో ఓదార్పు
రాని మౌనంలో ఓదార్పు
నాలుకపై ఓదార్పు
న్యాయంలో ఓదార్పు
విసిరేసేవే

విభజించే న్యాయమే
రక్తం
హింస
స్మృతి

స్వప్నాస్థి నిజమే నా దేశ ద్రోహులలో
వెతికే రిమోట్ ఎవరికీ లేదు

పోతామో
[పోదామో}

నిద్ర
కల
తృప్తిలోని సుదూరాలు

ఆకలే
మరో
అక్షర సత్యమే

అబద్ధం


తీసేసే ఆకారాలే పదాలు
ఐనా మదం లేదు పదంలో

అందం శూన్యమే
నవ్వావా