నిన్నటి గ్రహణం రేపూ కొనసాగుతుంది అలల కళ్లపై కలల పసుపుతో
తోమిన తెల్లటి తిలకం దిద్దుకుని ఏ అరచేతులపైనో నీడలై కొమ్మలై రోజూ
పలకరించాలని పలకపై దారంతో అక్షరాల్ని కట్టేస్తావు కొంత
కాలాన్ని కన్నార్పకుండా కన్నీళ్ళతో అదేదో ఘటన మరో చిహ్నంతో కొత్త తేడా
మనలోకి వచ్చినా రానట్టే అమాంతం చుట్టుముట్టినా చెరిపేస్తాం ఒకే ముడిని
మనిద్దరం బిగిస్తాం బిగుతుగా బిగ్గరగా వినపడదు అది ఊడుతున్నప్పుడు ప్రశ్నలే
అప్రశ్నలే సంజాయి కెంజాయి ఎంజాయి గంజాయి గుంజాయి మెడ నరాలు తొడ రక్తాలు
పగిలిన బుడ్లో బిడ్డలో బొడ్లో ఎప్పటికీ దాచుకోక కోకనీ
లంగోటినీ కృష్ణార్పణం గంగార్పణం ఏ దప్పనమూ దూరని దర్పణంలో వొదిలేస్తాం ఊక
ఊక నల్లటి ఉక్క చిమ్నీలో ఉగ్గిన్నిలో ఖర్చుపెట్టని పెదాల్లో దేహాతీత తీట
ద్వేషం కళ్ళని కన్నీళ్ళల్లో దోపి అలా చూస్తూ చూస్తో ఉంటున్నామా ఊపిరాడిస్తూ...
Tuesday, November 20, 2012
Wednesday, November 14, 2012
నీటి తలుపులు
ఈ వెలుగుని రంగులతో నింపి వెళ్ళిపోయినా
చీకటిని నింపటానికి ఏ రంగులు కావాలి
దృష్టి దేహంతో
సృష్టి పరవశంతో
నీ చీకటికి నా చీకటికి యెంత తేడా
యిరువురమే
ఆకుపచ్చటి కాళ్ళతో
ఒంటరి నేత్ర స్వప్నాల్లో
తలుపులు తెరిచే
నీటి తలుపులు
నోటితో కొన్ని మాటల్ని తెరుస్తాం
మూసేస్తాం కల నోటిలోకి
యిరువరమే
చీకటిలోకి చీకటి కదలటం కలవరిస్తున్నాం
చీకటిని నింపటానికి ఏ రంగులు కావాలి
దృష్టి దేహంతో
సృష్టి పరవశంతో
నీ చీకటికి నా చీకటికి యెంత తేడా
యిరువురమే
ఆకుపచ్చటి కాళ్ళతో
ఒంటరి నేత్ర స్వప్నాల్లో
తలుపులు తెరిచే
నీటి తలుపులు
నోటితో కొన్ని మాటల్ని తెరుస్తాం
మూసేస్తాం కల నోటిలోకి
యిరువరమే
చీకటిలోకి చీకటి కదలటం కలవరిస్తున్నాం
Tuesday, November 13, 2012
పిల్లి మూత్రం
~ ~ వీధి కుక్కలు నా కళ్ళు
~ ~ నీటి పుట్టలు నా చూపులు
~ మరణవస్త్రాలు నా మాటలు
~ ~ నీ చూపులు మాత్రం పిల్లి మూత్రం వాసనతో
~ దహనరుణాలు నా వాక్యాలు
~ నీ పదాలే దోమల నవ్వులు
Tuesday, November 06, 2012
పొలికేక
సరిపోలేదు
పోలికలేని లోతు తెలిసి
లోటు లోటు ఏదీ సరిపోక
సరిపడా సరదా పరదా పాములు
కాటేయకనే కావలింతంతా
కలకనాలి ఎలుకతోకల్ని విసిరేస్తూ
ఎంగిలిపడాలి చీమతోకల్ని జారవిడుస్తూ
అంతరించే ఆలోచనల చీకటి చివర్లని చీకాలి
ఏదో ఒక రతి
ఏదో ఒక షాపింగ్ షాడో
సోడా కొట్టు
బరువైన గ్రహణాలు
నేత్రాలు, అక్షరాలు, స్ఖలనాలు
డబ్బులున్నాయా
పోలికలేని పొలికేక
మలికేక
పోలికలేని లోతు తెలిసి
లోటు లోటు ఏదీ సరిపోక
సరిపడా సరదా పరదా పాములు
కాటేయకనే కావలింతంతా
కలకనాలి ఎలుకతోకల్ని విసిరేస్తూ
ఎంగిలిపడాలి చీమతోకల్ని జారవిడుస్తూ
అంతరించే ఆలోచనల చీకటి చివర్లని చీకాలి
ఏదో ఒక రతి
ఏదో ఒక షాపింగ్ షాడో
సోడా కొట్టు
బరువైన గ్రహణాలు
నేత్రాలు, అక్షరాలు, స్ఖలనాలు
డబ్బులున్నాయా
పోలికలేని పొలికేక
మలికేక
Thursday, November 01, 2012
నల్లటి నవ్వు
అంతరంగంలో
అదో సంయుక్త సశేష సంభాషణ
జ్ఞాపకాలన్నీ అహృదయంలో
ప్రతి హైరానా హాయేమో
గాలి గదిలో
unlearn the love
ఓ పురాతన వాక్య దోషం
మరణం
దృశ్య ద్రవాలు
అంతులేని నిశ్చల శబ్దాలు
నాలుకపై నాలుకలు
ఖాళీ జిహ్వలు
అలల చీకటిలో
బతికేసే అనురాగాలు
నల్లటి మూత్రం
కన్నీటి చివర నలుపు
నల్లటి ద్రోహం
నల్లటి నవ్వు నవ్వవూ
అదో సంయుక్త సశేష సంభాషణ
జ్ఞాపకాలన్నీ అహృదయంలో
ప్రతి హైరానా హాయేమో
గాలి గదిలో
unlearn the love
ఓ పురాతన వాక్య దోషం
మరణం
దృశ్య ద్రవాలు
అంతులేని నిశ్చల శబ్దాలు
నాలుకపై నాలుకలు
ఖాళీ జిహ్వలు
అలల చీకటిలో
బతికేసే అనురాగాలు
నల్లటి మూత్రం
కన్నీటి చివర నలుపు
నల్లటి ద్రోహం
నల్లటి నవ్వు నవ్వవూ
Tuesday, October 30, 2012
అద్దాల మ్యూజియంలో
సమాధిని అక్షరాలతో నింపకు
మరణం ఊపిరి పీల్చుకోవాలి
లేత గడ్డిమొలక
సూర్యుడ్ని, జాబిలి దాటే ఆకాశాన్ని వీక్షించాలి
రంగుల్లేని చెట్లు
రంగు రంగుల వర్షంలో మాట్లాడుతున్నాయి
అసంతృప్తి
అద్దాల మ్యూజియంలో
ఒంటరి నీడ
రాత్రి
భగవంతుని స్వప్నం
సమాధిపై గాలి
కళ్ళు తెరుస్తోంది
మరణం ఊపిరి పీల్చుకోవాలి
లేత గడ్డిమొలక
సూర్యుడ్ని, జాబిలి దాటే ఆకాశాన్ని వీక్షించాలి
రంగుల్లేని చెట్లు
రంగు రంగుల వర్షంలో మాట్లాడుతున్నాయి
అసంతృప్తి
అద్దాల మ్యూజియంలో
ఒంటరి నీడ
రాత్రి
భగవంతుని స్వప్నం
సమాధిపై గాలి
కళ్ళు తెరుస్తోంది
Sunday, October 28, 2012
పిల్ల చేపల కలల కడలి
మాయా
నాగరికత అంతం
క్యాలెండర్ కాండ్రించింది
ప్రేమ పేజీ తిప్పేసింది
ప్రేయసి మరో రోదసి
కానుక అనుకున్న జీవితం
గానుగ
మన్నిక కావాలి
మచ్చిక కావాలి
లేదా
మనలేం
మానలేం
#
ఆపాలనుకున్న ఏదీ కాదు అంతం
ఆగటం అగత్యం
గతం అనంతం
ఆకర్షించే అహం స్పృహ
ఆహ్వానించదనేకదా
ఇంత బాధా!
#
కొండ చివరన
పాదం కొన మోపినప్పుడు
కాసిన
నీ వొక్కడిదీ
వొంటరి కాదు చూపు
నీ పాదం ఇంకా కానని
లోయ
వైశాలి
కనుగొన్నదేదీ కన్నుదే కాదు
చూపు విస్తరి
#
దృశ్య దేహాలు మరుగున పడనీ
దేహాతీత దృగ్విషయాలే
మక్కువ వలయాలు
దరహాస హోమం ముందు
మృదుమాస గాయం
సోయ హొయలు అనిర్జీవమ్
ఎక్కడిదయినా సరే
ఓ రాత్రిని ఈ రాతిరికి
కొన్ని కలల సేదకు
అక్కున కునారిల్లనీయ్
#
బరువు జీవితం
అరువు కాగితం
సిరా కరిగే కడలి
వీపున శిలువే తీరం
మనో ఏకాంతరం నడుమ
మరో ద్వీపాంతర
వాసాలు
దిక్కు దీపం ఆర్పినా
దరి దారి కాలిని కననీయ్
#
స్నేక్స్ సాక్స్ విడిచినా
విషం సశేషం
తేలియాడే ఆడ ఆట
అవాక్యం
అమాటలేగా మిగిలేవీ
అకలలేగా మసిలేదీ
కని
కరించని సత్యాలనే
కఠోరంగా అను
సరించాలి
#
ఆ పిర్ర నునుపు వంకరే
ఆ పిట్ట మనసు ముక్కెరే
ఎరిగే
ఎగిరే నిశ్శబ్ద దహన కాంక్షా వృత్తాల్లో
ఇటు విరిగి ఒరిగాం అంతే
అతి ప్రాతః మృత్యు కారాగారంలో
సరికొత్త ప్రాణ వాయువు
శ్లోకించు
స్తోత్రిం చు
నును దేహ రశ్మి రజనును
వెనుతిరగడం నిషేధం
అద్దంలో నిరాకరించబడిన
వెన్ను దన్నుఆమేనా?
చూపెప్పుడూ
ఆరని నెత్తుటి దస్తూరీ
#
అధరం మాటున అచిత్రం
దేహ భాష వంచన ముఖచిత్రం
చేరాల్సిన రాల్చిన పగల్చిన
అద్దాల్లో
అదాహ ఆకృతి
పిల్లల పిలుపెక్కడ?
పిలుపులోని పిల్లలెక్కడ?
తోడు దిగులుగా
నీడ మిగులుగా
ఈ రాత్రి
ఈ చెట్టు
గర్భవతి
పిల్లలే
ఏ అనుమతీ అక్కర్లేని
రెక్కలల్లార్చిన పిట్టలు
#
తిరగుతున్ననేలపైన
వాలలేని వానలే ఆనవాలై
దేహాలు ఆరబెట్టుకుంటున్న మేఘాలు
చడీ చప్పుడూ లేని
మౌనాలోచనాలు
ఎప్పటికప్పుడు
తలతిప్పేసుకునే
రక్త పాతరలు
#
వృక్ష వక్షోజాలపైనా
కుదురు ఎరుక రాకపోతే
చుట్టూ కల తిరుగు కనీసం
ఏదో మొక్కు వున్నట్టు
ముక్కలు ముక్కలుగా
మొక్కలు మొక్కలుగా
పగిలి విత్తులా
నిప్పుకు పుట్టిల్లే
విత్తు వళ్ళు
కను
#
మరో వాలు తిరిగిన ఆకాశాన్ని
మరో చినుకు అడిగింది పాదముద్ర
దరి చేరే గాలి కలలో
సకాలం ఎవరిది?
విసర్జించని అక్షరాల్లో
మౌనం ఎవరిది?
మరో గాలం
జాలరి జీవితం
జారే వలే
చేప కలల కడలి
------------------
అనంతు
ఎం. ఎస్. నాయుడు అక్టోబర్ ఇరవై రెండు. పన్నెండు
నాగరికత అంతం
క్యాలెండర్ కాండ్రించింది
ప్రేమ పేజీ తిప్పేసింది
ప్రేయసి మరో రోదసి
కానుక అనుకున్న జీవితం
గానుగ
మన్నిక కావాలి
మచ్చిక కావాలి
లేదా
మనలేం
మానలేం
#
ఆపాలనుకున్న ఏదీ కాదు అంతం
ఆగటం అగత్యం
గతం అనంతం
ఆకర్షించే అహం స్పృహ
ఆహ్వానించదనేకదా
ఇంత బాధా!
#
కొండ చివరన
పాదం కొన మోపినప్పుడు
కాసిన
నీ వొక్కడిదీ
వొంటరి కాదు చూపు
నీ పాదం ఇంకా కానని
లోయ
వైశాలి
కనుగొన్నదేదీ కన్నుదే కాదు
చూపు విస్తరి
#
దృశ్య దేహాలు మరుగున పడనీ
దేహాతీత దృగ్విషయాలే
మక్కువ వలయాలు
దరహాస హోమం ముందు
మృదుమాస గాయం
సోయ హొయలు అనిర్జీవమ్
ఎక్కడిదయినా సరే
ఓ రాత్రిని ఈ రాతిరికి
కొన్ని కలల సేదకు
అక్కున కునారిల్లనీయ్
#
బరువు జీవితం
అరువు కాగితం
సిరా కరిగే కడలి
వీపున శిలువే తీరం
మనో ఏకాంతరం నడుమ
మరో ద్వీపాంతర
వాసాలు
దిక్కు దీపం ఆర్పినా
దరి దారి కాలిని కననీయ్
#
స్నేక్స్ సాక్స్ విడిచినా
విషం సశేషం
తేలియాడే ఆడ ఆట
అవాక్యం
అమాటలేగా మిగిలేవీ
అకలలేగా మసిలేదీ
కని
కరించని సత్యాలనే
కఠోరంగా అను
సరించాలి
#
ఆ పిర్ర నునుపు వంకరే
ఆ పిట్ట మనసు ముక్కెరే
ఎరిగే
ఎగిరే నిశ్శబ్ద దహన కాంక్షా వృత్తాల్లో
ఇటు విరిగి ఒరిగాం అంతే
అతి ప్రాతః మృత్యు కారాగారంలో
సరికొత్త ప్రాణ వాయువు
శ్లోకించు
స్తోత్రిం చు
నును దేహ రశ్మి రజనును
వెనుతిరగడం నిషేధం
అద్దంలో నిరాకరించబడిన
వెన్ను దన్నుఆమేనా?
చూపెప్పుడూ
ఆరని నెత్తుటి దస్తూరీ
#
అధరం మాటున అచిత్రం
దేహ భాష వంచన ముఖచిత్రం
చేరాల్సిన రాల్చిన పగల్చిన
అద్దాల్లో
అదాహ ఆకృతి
పిల్లల పిలుపెక్కడ?
పిలుపులోని పిల్లలెక్కడ?
తోడు దిగులుగా
నీడ మిగులుగా
ఈ రాత్రి
ఈ చెట్టు
గర్భవతి
పిల్లలే
ఏ అనుమతీ అక్కర్లేని
రెక్కలల్లార్చిన పిట్టలు
#
తిరగుతున్ననేలపైన
వాలలేని వానలే ఆనవాలై
దేహాలు ఆరబెట్టుకుంటున్న మేఘాలు
చడీ చప్పుడూ లేని
మౌనాలోచనాలు
ఎప్పటికప్పుడు
తలతిప్పేసుకునే
రక్త పాతరలు
#
వృక్ష వక్షోజాలపైనా
కుదురు ఎరుక రాకపోతే
చుట్టూ కల తిరుగు కనీసం
ఏదో మొక్కు వున్నట్టు
ముక్కలు ముక్కలుగా
మొక్కలు మొక్కలుగా
పగిలి విత్తులా
నిప్పుకు పుట్టిల్లే
విత్తు వళ్ళు
కను
#
మరో వాలు తిరిగిన ఆకాశాన్ని
మరో చినుకు అడిగింది పాదముద్ర
దరి చేరే గాలి కలలో
సకాలం ఎవరిది?
విసర్జించని అక్షరాల్లో
మౌనం ఎవరిది?
మరో గాలం
జాలరి జీవితం
జారే వలే
చేప కలల కడలి
------------------
అనంతు
ఎం. ఎస్. నాయుడు అక్టోబర్ ఇరవై రెండు. పన్నెండు
Saturday, October 20, 2012
నాయుడు అసాంఘికుడా? *
ఒక కవితా సంకలనానికి ఇంత కంగాళీ శీర్షికని ఏ కవీ ఇంతవరకు పెట్టినట్లు లేదు. షెల్లీ కవిత 'The Triumph Of Life' ని విశ్లీషిస్తూ Jacques Derrida 'Living On' అనే వ్యాసంలో ఒక ప్రశ్న వేసాడు. "How then is the title of the book to be read? First, is it readable?" అలాగే 'death sentence' అనే పదబంధాన్ని కూడా చాలా దీర్ఘంగా విశ్లేషించాడు. మరణశిక్ష అనే మాటని మృత్యువు అనే ఒక బహుమతి అనికూడా అర్థం చేసుకోవచ్చన్నాడు (arret de mort). ఆ విజయం షెల్లీ జీవితపు విజయమా? మృత్యువు మీదా? జీవితం మీదనేనా? ఎవరి జీవితం? జీవితం అంటే ఏమిటసలు? ఈ ప్రశ్నలన్నీ ఓ వంద పేజీల బృహదావ్యాసంలో చర్చించాడు. అదంతా ఓ ఫ్రెంచ్ గోల.
ఇక వెళ్ళిపోతాను అంటే పేచీ లేదు. ఒక వెళ్ళిపోవటం ఏమిటసలు? ఒకడు ఒకానొక వెళ్లిపోవటమా? లేచిపోవటంలానా? ఒక రాక, ఒక పోక? కొన్ని శబ్దాలు కొందరు కవుల్ని ఏరుకుంటాయ్. You are he who writes and is written అని ఒకడంటాడు. మరొకడు (పాఠకుడన్నమాట) 'little by little the book will finish me'(Edmond Jabes). అందరూ హాయిగా హైకూలు రాసుకుంటుంటే ఈ నాయుడోచ్చి ఎక్సెండెంట్ కవిత్వం రాస్తూ, చెరిపేస్తూ, చింపేస్తూ, తగలబెడుతూ, పారేసుకుంటూ, తన కవితల్ని తానే ఇతరుల దగ్గర్నుంచి దొంగిలిస్తూ, రహస్యం పారేస్తో మళ్లీ ఓ నాలుగేళ్లకిలా వొచ్చాడు ఒక వెళ్లిపోతానంటూ.
సరిగ్గా 7.9.1997న నాయుడు అచ్చుకి సిద్ధం చేసి నాకు 'ఇపుడే' అనే కవితా సంకలనాన్ని ముందుమాట కోసం పంపిస్తే ఆ 47 కవితలకు 'ఓ 47డుపులు' అని రాసి పంపాను. దాని ప్రతి నా దగ్గర ఉంచుకొని. ఆ 47 కవితలు ఏమయినాయో ఇప్పటికీ ఒక రహస్యమే.
' ఒక వెళ్ళిపోతాను' లో మొదటి కవిత పేరు - 'చివర్నుంచి'. భాషాగత , భాషాంతర్గత శూన్యవాదం ఆ కవిత నిండా. అన్ని కవితల్లోనూ ఒక అంతఃసూత్రం కన్పిస్తుంది. అది నిబద్ధత కాని ఒకానొక అసంభవిత స్వబద్ధత. "A systematic undoing of understanding"( పాల్ డి మాన్) చివరకు పాఠకుడికి మిగిలేదేల్లా, 'నోరు మెదపకుండా మనలో మనం మాట్లాడుకోవటం'(నాయుడు)
భాషని అనన్వయత్వంతో రాస్తాడు ఈ కవి. ఎలా అంటే 'గడియారం వీపులో / పొగాకు వాసన'. 'ఒక లోనికి వెళ్ ళే తిరుగుతున్న / అస్పర్శ'. 'వెయ్యి స్పర్శల కన్నీళ్లు'. 'నా లోపల / చనిపోయాను'. 'అన్నీ గుర్తే / అయినా సగం మర్చిపోయినట్టు గుర్ తుంటాయి'. 'పదం కింద చెదలు పట్టి'/ ఈ అనన్వయ భాషనే ఫాలిటిక్ ఫాలసి అంటారు కదా.
ఇక వెళ్ళిపోతాను అంటే పేచీ లేదు. ఒక వెళ్ళిపోవటం ఏమిటసలు? ఒకడు ఒకానొక వెళ్లిపోవటమా? లేచిపోవటంలానా? ఒక రాక, ఒక పోక? కొన్ని శబ్దాలు కొందరు కవుల్ని ఏరుకుంటాయ్. You are he who writes and is written అని ఒకడంటాడు. మరొకడు (పాఠకుడన్నమాట) 'little by little the book will finish me'(Edmond Jabes). అందరూ హాయిగా హైకూలు రాసుకుంటుంటే ఈ నాయుడోచ్చి ఎక్సెండెంట్ కవిత్వం రాస్తూ, చెరిపేస్తూ, చింపేస్తూ, తగలబెడుతూ, పారేసుకుంటూ, తన కవితల్ని తానే ఇతరుల దగ్గర్నుంచి దొంగిలిస్తూ, రహస్యం పారేస్తో మళ్లీ ఓ నాలుగేళ్లకిలా వొచ్చాడు ఒక వెళ్లిపోతానంటూ.
సరిగ్గా 7.9.1997న నాయుడు అచ్చుకి సిద్ధం చేసి నాకు 'ఇపుడే' అనే కవితా సంకలనాన్ని ముందుమాట కోసం పంపిస్తే ఆ 47 కవితలకు 'ఓ 47డుపులు' అని రాసి పంపాను. దాని ప్రతి నా దగ్గర ఉంచుకొని. ఆ 47 కవితలు ఏమయినాయో ఇప్పటికీ ఒక రహస్యమే.
' ఒక వెళ్ళిపోతాను' లో మొదటి కవిత పేరు - 'చివర్నుంచి'. భాషాగత , భాషాంతర్గత శూన్యవాదం ఆ కవిత నిండా. అన్ని కవితల్లోనూ ఒక అంతఃసూత్రం కన్పిస్తుంది. అది నిబద్ధత కాని ఒకానొక అసంభవిత స్వబద్ధత. "A systematic undoing of understanding"( పాల్ డి మాన్) చివరకు పాఠకుడికి మిగిలేదేల్లా, 'నోరు మెదపకుండా మనలో మనం మాట్లాడుకోవటం'(నాయుడు)
భాషని అనన్వయత్వంతో రాస్తాడు ఈ కవి. ఎలా అంటే 'గడియారం వీపులో / పొగాకు వాసన'. 'ఒక లోనికి వెళ్
ఆక్సీమొరాన్ కూడ ఈ కవి
శిల్ప రహస్యాలలో ఒకటి. అసత్యమైన సత్యం, అసత్యమే సత్యంలా - 'నాలుక లోపల /
మరో నాలుక / సముద్రం / నీటిని మింగుతోంది.' 'మృత్యు ముఖం నా ముఖం / లోపల.'
ఇతని సినక్ డొక్ ఇలా ఉంటుంది. 'అద్దం కాలుతుంటే కొన్ని అక్షరాలు పోగై / పొగై అద్దం చుట్టూ తిరిగి నవ్వు కుంటాయి/'
Transferred epithet ని
ఇలా వాడుకుంటాడు. "రైలు పట్టాల్లో గుండె నొప్పి, ఉబ్బసం, పచ్చ కామెర్లు /
పక్షపాతం నాలుకతో తమలపాకు నవ్వులతో ఎక్కడికో' / 'పట్టుకున్నాను పసుపు
కొమ్ముల గాజుల్ని', 'కన్నీళ్లు ఆవలిస్తున్నాయి" దీన్ని ఇమేజిజంగా వెంటనే
గుర్తుపట్టుకోవచ్చు. ఇమేజెస్ని విడవడు నాయుడు - 'కలొకటి / ఏడుస్తుంటే ...'
'వణుకుతో గుండె గాలి'/ 'నా దేహం లోపలికి / మరొక నా దేహం వెళ్ళింది.'
'నువ్వు / నేను / ఒక్క కన్నుతోనే ఏడుద్దామా.' ' ఈ
రోజు కూడా ఆకాశం వొచ్చింది'/ 'ఎవరూ మిగల్లేదు నా కల చెవిముందు.'
కొన్ని metaphysical
conceits - అసలు బండంతా వీటితోనే నెట్టుకొస్తాడులా ఉంది నాయుడు... 'మరణం
వినిపించటం లేదు'/ 'ఈ చీకట్లోంచి ఎప్పటికైనా తప్పిపోవాలి.''సుడిగుండాల లోని
నది మాయం/ గడియారంలోని కాలం మాయ'.'ఎవరివో రెండు పెదాలు విరిగి పడుంటే / నా
కన్నుని విప్పి దాచేసాను.'
నాయుడి కవితల్లో
anthropocentric విరగబాటు తిరగబాటు, ఆఫ్రికన్ తాంత్రిక క్యూబిజమూ స్పష్టంగా
కన్పిస్తాయి. ఎపుడంటే - 'వీపుకి వక్షోజాలు / కొత్త దేవుడు.'
'అతడి యోనినీ ఆమె
శిశ్నాన్నీ తాకి / వొచ్చి వెళ్తూనో వెళ్తూ వోస్తూనో ఉన్నాం'. 'పేగు చుట్టూ
ముగ్గులు పెడుతున్న కన్నీళ్లు / ఒక వరస కలపలేని చుక్కలు.'
పూర్వం ఎపుడో అన్నాడీ
కవే - 'పాడై పోయిన వాక్యంలోని / ఫుల్ స్టాప్ ని బాగుచేస్తున్నాను ' అని.
అందుకే మళ్లీ ఈనాడు ఒక పేజీ నిండా విరామ చిహ్నాల్లేని 'గాలి యోని మృదు
మృత్యువు' అనే కవిత (పారాగ్రాఫ్ కవిత) ప్రచురించాడు. అసలీ శీర్షికకు అర్థం
ఏమిటంటారా? నార్సిజం అంటే ఏమిటో అదే ఈ కవితకు అర్థం.
నాయుడు అసాంఘికుడా? నాయుడి కవిత్వం అసాంఘికమా?
వాయొరిజమా? గడ్డకట్టిన
స్వీయ కరుణా? పూర్వమెపుడో అన్నాడతనే - 'నిశ్చలంగా నిర్మలంగా / లంగా
ఎత్తుకుంటాను ఆకాశం వరకు'/ అని. ఈనాడు అంటున్నాడూ, 'మృత్యువుకీ,
మూత్రశాలలకీ వాస్తు ఉంటుంది'/ స్త్రీ పురుషుల మూత్రాంగాలకి వాస్తు ఎక్కడుంది / ప్రతి మూత్రానికీ, మృత్యువుకీ / దూరం అవ్వటమూ ఓ జీవితమే.' 'పసినవ్వు ముందు / మోకరిల్లి ఉన్నాను / నన్నిక్కడ్నించి లాక్కెళ్ళవద్దు' అన్న కవి అసాంఘికుడా? కవిత్వంలో కలాజ్ శిల్పాన్ని ఇలా చూపిస్తున్నాడు 'కళ్ళు / స్త్రీ పురుషుల జననాంగాలు ముఖంపైన.' 'ఎత్తుపళ్ళ సముద్రం' / 'గోడకానుకున్న నీడలు'/
తాంత్రిక వాస్తవికత నాయుడి కవిత్వంలోని మరొక అంశం. 'నా దేహం లోపలున్న ఎముకలన్నిటిమీదా పూలు ఉంచాను.' 'ఆమె గర్భిణీ గొంతుతో / 'గదిలోనికి వెళ్ళండి / అశ్రువుల్ని నింపుకోండి / కానీ, ఏడవకండి బలహీనతల్లోంచి'. 'ఈ రాత్రిని / గోడకి తగిలించాను / రేపు బైట పారేస్తాను.'
'అస్పర్శం' అనే ఒక పూర్తి పుట కవిత చదవండి. లైంగికత కవిత్వంలోని ఒక ప్రధానాంశంగా గుర్తించండి.
అదొక kabbalistic magical absolute. ఈ absoluteని తట్టుకోగల ధైర్యం ఉంటే నాయుడి పుస్తకాన్ని తెరవండి
ఇప్పట్లో ఆ ధైర్యం లేకపోతే పోయిందిగాని ముందీ పుస్తకాన్ని కొనుక్కుని దాచేయండి. లేదా నాయుడు మళ్ళీ ఏ కోపంతోనో ఆ అచ్చు ప్రతుల్నీ తగలేట్టేస్తాడేమో.
ఎం. ఎస్. నాయుడు ఒక విశిష్ట కవిగా గుర్తుపొందుతాడా లేదా అనేది మన సోషల్ సైకాలజీ ఆఫ్ రీడింగ్ మీద ఎక్కువగా ఆధారపడి ఉంటుంది. అకవులనే మనం కీర్తిస్తూ కూచుందాం లెమ్మంటే ఏ గొడవా లేదు చివరికి.
------
*ఒక వెళ్ళి పోతాను - సంకలనానికి, వార్త 2-10-2001లో 'మో' గారు రాసిన సమీక్ష ఇది.
Monday, October 01, 2012
వెలుతురు సంకెళ్ళు
ఎన్నో సంకేతాలు కావాలి నిశ్శబ్దానికి
మరెన్నో నిశ్శబ్దాల్లోంచి ఓ మౌనం
ఆ తర్వాతే ఒక అలిఖిత భాష నీకై
నిస్సంకేతం ఈ దేహం
స్వల్ప తాత్పర్యాలతో తడుముకునే స్పర్శలు
నిరసనొక
అసంపూర్ణ వ్యామోహం
అసలీ దుఃఖస్పర్శలు ఎవరికోసం
ఓ తిరస్కృత విమోచనే ప్రతి సంభాషణ
అవాక్య మరణం ఏ సమాధాన లీలో
ఖాళీ కనుపాపలు ఈ వెలుతురు సంకెళ్ళు
మరెన్నో నిశ్శబ్దాల్లోంచి ఓ మౌనం
ఆ తర్వాతే ఒక అలిఖిత భాష నీకై
నిస్సంకేతం ఈ దేహం
స్వల్ప తాత్పర్యాలతో తడుముకునే స్పర్శలు
నిరసనొక
అసంపూర్ణ వ్యామోహం
అసలీ దుఃఖస్పర్శలు ఎవరికోసం
ఓ తిరస్కృత విమోచనే ప్రతి సంభాషణ
అవాక్య మరణం ఏ సమాధాన లీలో
ఖాళీ కనుపాపలు ఈ వెలుతురు సంకెళ్ళు
Wednesday, August 22, 2012
ఖాళీ దీపాలు
గదిలో దీపాలు ఆర్పేసాక
దేహాలలో దీపాలు వెలిగించక
మౌనదీపాల్ని వొడుకుతుంటాను
రోడ్లపై దొర్లిన నాలుకల్ని మోసుకొస్తాను
లెక్కలేనన్ని అక్షరాల చిక్కుముడుల్ని సరిచేయాలని
ఖాళీ దీపాలు ఈ నాలుకలు
దేహాలలో దీపాలు వెలిగించక
మౌనదీపాల్ని వొడుకుతుంటాను
రోడ్లపై దొర్లిన నాలుకల్ని మోసుకొస్తాను
లెక్కలేనన్ని అక్షరాల చిక్కుముడుల్ని సరిచేయాలని
ఖాళీ దీపాలు ఈ నాలుకలు
Friday, August 03, 2012
వేధించే అజ్ఞాపకాలు
జ్ఞాపకాల శిధిలాలకింద ఇంకా ఇరుక్కునే
పూలు నక్షత్రాలు పంపే గాలితో
నీడల్ని చూస్తున్నాయి నీడలు
జ్ఞాపకాలు ఈ లోకానివి కావు
చరించాలి రతిసమాధులపై
రాతి దిక్కుల్లో
నీటిపై నానిన నీడలు
అద్దమొక నానిన ఆటబొమ్మ
దా దా బొమ్మలు
బొమ్మలు నీడల నీటి బొమ్మలు
పూలు నక్షత్రాలు పంపే గాలితో
నీడల్ని చూస్తున్నాయి నీడలు
జ్ఞాపకాలు ఈ లోకానివి కావు
చరించాలి రతిసమాధులపై
రాతి దిక్కుల్లో
నీటిపై నానిన నీడలు
అద్దమొక నానిన ఆటబొమ్మ
దా దా బొమ్మలు
బొమ్మలు నీడల నీటి బొమ్మలు
Sunday, July 29, 2012
స్థలంకై స్తనంకై
స్వప్న సర్కస్లో
పైకీ కిందకే కాదు
లోపలికీ బైటకే కాదు
ఎటూ ఏదీ కానీ స్థలంకై స్తనంకై సమాధికై
సూర్యనాడి చంద్రనాడి
ఏనాడో ఓనాడు ద్యోవీధిలో
మాటి మాటికీ
మాట మాటకీ
ముఖవచనమే
విరజలో మునిగి
అద్దాల్ని వదిలి
వీడ్కోలు చెప్పాలి మనస్కారముతో
ఒకోసారి పాదాలు వక్షోజాలే
పదాలే ఎగరని ఎండిన ఆకులు
నిద్రలోకో దిగంతంలోకో
నన్నేను విసిరేసుకుంటాను
ఇంకా పడిపోలేదు
నా కళ్లపై
పైకీ కిందకే కాదు
లోపలికీ బైటకే కాదు
ఎటూ ఏదీ కానీ స్థలంకై స్తనంకై సమాధికై
సూర్యనాడి చంద్రనాడి
ఏనాడో ఓనాడు ద్యోవీధిలో
మాటి మాటికీ
మాట మాటకీ
ముఖవచనమే
విరజలో మునిగి
అద్దాల్ని వదిలి
వీడ్కోలు చెప్పాలి మనస్కారముతో
ఒకోసారి పాదాలు వక్షోజాలే
పదాలే ఎగరని ఎండిన ఆకులు
నిద్రలోకో దిగంతంలోకో
నన్నేను విసిరేసుకుంటాను
ఇంకా పడిపోలేదు
నా కళ్లపై
Thursday, July 26, 2012
చీకటి ఊపిరి
అంత పరిచయం లేదు కానీ
ప్రేమే మళ్లీ మళ్లీ మాట్లాడని సముద్రమై
పదాల్ని దేహాన్నీ
దాచుకోవటం ఏ నీటికి ఎప్పటికి తెలుస్తుంది
చిన్న చిన్న సువాసనలు
మరణంతో మరణానికై తేలుతూ
ఏ బాధాలేని రంగుతో
అలల వీధుల్లోకి
మళ్లీ మళ్లీ అంతా పరిచయమే
చీకటి ఊపిరి
ప్రేమే మళ్లీ మళ్లీ మాట్లాడని సముద్రమై
పదాల్ని దేహాన్నీ
దాచుకోవటం ఏ నీటికి ఎప్పటికి తెలుస్తుంది
చిన్న చిన్న సువాసనలు
మరణంతో మరణానికై తేలుతూ
ఏ బాధాలేని రంగుతో
అలల వీధుల్లోకి
మళ్లీ మళ్లీ అంతా పరిచయమే
చీకటి ఊపిరి
Friday, July 20, 2012
పట్టుకోకు
అసంపూర్ణ పదాల్తో
అనుభవాల్ని అనుభవించేది మరెవరో
శబ్ధించే ఆలోచనల్తోనే వివరణ వర్ణాలు
అపాయ శాంతికై శోధనాకృతులు
ఇష్టంతో సంసిద్ధమైతేనే అయిష్టత రూపం
ఏ అయిష్టతైనా ఓ స్థిరాలోచనే
ద్వితీయానుభవాలే సంపూర్ణ
తిరోగమన ప్రశ్నలు
పదాల్తోనే అజ్ఞాపకాల మైమరుపుల మోహరింపులు
ప్రతి అక్షరం మరో వృక్ష విభజనే
ఏ చిత్ర నిశ్శబ్దమో
బులుగు కేకలతో ఎగుర్తోంది
Thursday, July 12, 2012
దాటిపోతోంది
చెట్లు తిరుగుతున్న ఆకాశాన్ని వొదిలి రావాలి
తెలియని గాలి పేగుల్లోకి కొట్టుకుపోవాలి
ఏ రాత్రినో కొంచెం నమిలి
నన్ను కొంచెం నములుకుని
కిటికీలోకి
మరణం తొంగిచూసింది
ఏ అడ్డమో అద్దం లోపల
చేతులడ్డం పెట్టకు
చీమలతో మాట్లాడి
నిన్నటిని వెతకాలి
కలలో ఖాళీ గోడలు పెరుగుతున్నాయి
ఖాళీ చెట్లు గోడల్ని నరుకుతున్నాయి
గాలిలోకి బైల్దేరే నిశ్శబ్దం
నన్ను దాటిపోతోంది
తెలియని గాలి పేగుల్లోకి కొట్టుకుపోవాలి
ఏ రాత్రినో కొంచెం నమిలి
నన్ను కొంచెం నములుకుని
కిటికీలోకి
మరణం తొంగిచూసింది
ఏ అడ్డమో అద్దం లోపల
చేతులడ్డం పెట్టకు
చీమలతో మాట్లాడి
నిన్నటిని వెతకాలి
కలలో ఖాళీ గోడలు పెరుగుతున్నాయి
ఖాళీ చెట్లు గోడల్ని నరుకుతున్నాయి
గాలిలోకి బైల్దేరే నిశ్శబ్దం
నన్ను దాటిపోతోంది
Monday, July 09, 2012
దారేది
చినుకులు రంగుల్ని వెతికాయి
పూల మధ్య పడుతుంటే
రంగుల్లేని చినుకులకై
పూల నిరీక్షణ
నీరీక్షణ రంగులోకి
దారి ఏది
ఎవరు చూపెడతారు
పూల మధ్య పడుతుంటే
రంగుల్లేని చినుకులకై
పూల నిరీక్షణ
నీరీక్షణ రంగులోకి
దారి ఏది
ఎవరు చూపెడతారు
Thursday, March 15, 2012
ఉడుము
కన్ను జారింది
వాక్య సంయోగం జారింది
దేహముక్తి జారింది
స్వప్నమృత్యువు జారింది
జ్ఞాపకం జారింది
జరుగుబాటు జారింది
జడిసింది జారింది
జరగబోయేదీ జారింది
జ్ఞానమూ జారింది
మంత్రమూ జారింది
మూత్రమూ జారింది
జరిగేవన్నీ జారాయి
చేజారేవన్నీ జారాయి
చేజేతులా జారాల్సినవి ఇంకెన్నో
గీయని బొమ్మా జారింది
పెదవులు జారాయి
చరిత్ర జారింది
అద్దం జారింది
జననం జారింది
జననాంగాలు జారాయి
జారు...
జారు...
అక్షరాల్లోకి జారు.
వాక్య సంయోగం జారింది
దేహముక్తి జారింది
స్వప్నమృత్యువు జారింది
జ్ఞాపకం జారింది
జరుగుబాటు జారింది
జడిసింది జారింది
జరగబోయేదీ జారింది
జ్ఞానమూ జారింది
మంత్రమూ జారింది
మూత్రమూ జారింది
జరిగేవన్నీ జారాయి
చేజారేవన్నీ జారాయి
చేజేతులా జారాల్సినవి ఇంకెన్నో
గీయని బొమ్మా జారింది
పెదవులు జారాయి
చరిత్ర జారింది
అద్దం జారింది
జననం జారింది
జననాంగాలు జారాయి
జారు...
జారు...
అక్షరాల్లోకి జారు.
Monday, March 12, 2012
నీ నువ్వు
గట్టి కౌగలింతకై గాలి నీలోకి
నీ నువ్వు లోపలిలోకి
నువ్వెక్కడో లోతు లోటులేని
రక్తం దాగిన మెత్తటి చీకటి ముళ్లపై
ఆత్మజ్ఞాపకంలో దేహం ఉంటుందా
ఆత్మజననం దేహానికీ తెలుస్తుందా
అద్దాల్లో సంతానాలు
అద్దాలతో సంతాపాలు
శాశ్వత మరణఛాయ
అశ్రువులే మనసు విరామచిహ్నాలు
విషాద కృతజ్ఞతతో ప్రతి ముఖం
నీ నువ్వు లోపలిలోకి
నువ్వెక్కడో లోతు లోటులేని
రక్తం దాగిన మెత్తటి చీకటి ముళ్లపై
ఆత్మజ్ఞాపకంలో దేహం ఉంటుందా
ఆత్మజననం దేహానికీ తెలుస్తుందా
అద్దాల్లో సంతానాలు
అద్దాలతో సంతాపాలు
శాశ్వత మరణఛాయ
అశ్రువులే మనసు విరామచిహ్నాలు
విషాద కృతజ్ఞతతో ప్రతి ముఖం
Wednesday, February 15, 2012
కాకి కాన్పు
...కాకపొతే కాకికీ కానుపు వొచ్చి కంపు వొచ్చి కవ్వింత కవితంత తెలిసి మరో పువ్వు మరో పువ్వు మీద తన తెల్లని రెక్కలతో పొడిచింది పొగిడింది పాడింది పొర్లింది పొందింది ఏదో ఏ కాకికీ కాస్తంతైనా కోయ్ కోయ్ కోయ్ యకు అని మాత్రమే నియంత్రించింది నీత్రించింది మూత్రించింది మూడుపూటలా మూడులోకల్లో కాకి పిర్రల్ని ఎగరేస్తూ పోగేస్తూ పారేస్తూ నాలుక పూసిన పూలు పూసిన మానమౌనం పూసిన శాశ్వత క్షణిక యాత్రలో ఓ ఈక కంట్లో ఎర్రటి దురద నవ్వు వాలి నల్లటి తృప్తితో తెల్లటి అసంతృప్తితో .....
ఎలుక
కల నుంచి నిద్రలోకి
యెడబాటు నుంచి బెడదలోకి
మరణం నుంచి జననంలోకి
ఎన్నో చీకటి యుద్దాల్ని దాటి వస్తాను
ఎంగిలిమెతుకుల్ని తింటూ
గుడ్లగూబ చెట్లు
పాము నీటి గడ్డివాములు
సీతాకోకచేపలు
పీత చీమలు
పిల్లి పులకరితలు
బెల్లం బాలింతలు
సున్నం రాబందులు
అన్నం పసికందుల్ని
దాటి దాటి దాటి వస్తాను
ఎంగిలి అంగిలి తెరుస్తూ
దారీతెన్నూ లేనోడి రాత్రినుంచి
రంగులరాట్నం తిప్పుతూ తోకూపుతూ
నిద్రనుంచి నిద్రలోకి
యెడబాటు నుంచి బెడదలోకి
మరణం నుంచి జననంలోకి
ఎన్నో చీకటి యుద్దాల్ని దాటి వస్తాను
ఎంగిలిమెతుకుల్ని తింటూ
గుడ్లగూబ చెట్లు
పాము నీటి గడ్డివాములు
సీతాకోకచేపలు
పీత చీమలు
పిల్లి పులకరితలు
బెల్లం బాలింతలు
సున్నం రాబందులు
అన్నం పసికందుల్ని
దాటి దాటి దాటి వస్తాను
ఎంగిలి అంగిలి తెరుస్తూ
దారీతెన్నూ లేనోడి రాత్రినుంచి
రంగులరాట్నం తిప్పుతూ తోకూపుతూ
నిద్రనుంచి నిద్రలోకి
Subscribe to:
Posts (Atom)
