Followers

Thursday, July 26, 2012

చీకటి ఊపిరి

అంత పరిచయం లేదు కానీ
ప్రేమే మళ్లీ మళ్లీ మాట్లాడని సముద్రమై

పదాల్ని దేహాన్నీ

దాచుకోవటం ఏ నీటికి ఎప్పటికి తెలుస్తుంది

చిన్న చిన్న సువాసనలు

మరణంతో మరణానికై తేలుతూ

ఏ బాధాలేని రంగుతో

అలల వీధుల్లోకి

మళ్లీ మళ్లీ అంతా పరిచయమే

చీకటి ఊపిరి

Friday, July 20, 2012

పట్టుకోకు


అసంపూర్ణ పదాల్తో
అనుభవాల్ని అనుభవించేది మరెవరో

శబ్ధించే ఆలోచనల్తోనే వివరణ వర్ణాలు
అపాయ శాంతికై శోధనాకృతులు

ఇష్టంతో సంసిద్ధమైతేనే అయిష్టత రూపం
ఏ అయిష్టతైనా ఓ స్థిరాలోచనే

ద్వితీయానుభవాలే సంపూర్ణ
తిరోగమన ప్రశ్నలు

పదాల్తోనే అజ్ఞాపకాల మైమరుపుల మోహరింపులు
ప్రతి అక్షరం మరో వృక్ష విభజనే

ఏ చిత్ర నిశ్శబ్దమో
బులుగు కేకలతో ఎగుర్తోంది

Thursday, July 12, 2012

దాటిపోతోంది

చెట్లు తిరుగుతున్న ఆకాశాన్ని వొదిలి రావాలి
తెలియని గాలి పేగుల్లోకి కొట్టుకుపోవాలి

ఏ రాత్రినో కొంచెం నమిలి

నన్ను కొంచెం నములుకుని

కిటికీలోకి

మరణం తొంగిచూసింది

ఏ అడ్డమో అద్దం లోపల

చేతులడ్డం పెట్టకు

చీమలతో మాట్లాడి

నిన్నటిని వెతకాలి

కలలో ఖాళీ గోడలు పెరుగుతున్నాయి 

ఖాళీ చెట్లు గోడల్ని నరుకుతున్నాయి

గాలిలోకి బైల్దేరే నిశ్శబ్దం

నన్ను దాటిపోతోంది

Monday, July 09, 2012

దారేది

చినుకులు రంగుల్ని వెతికాయి
పూల మధ్య పడుతుంటే

రంగుల్లేని చినుకులకై

పూల నిరీక్షణ 


నీరీక్షణ రంగులోకి

దారి ఏది 


ఎవరు చూపెడతారు



Thursday, March 15, 2012

ఉడుము

కన్ను జారింది
వాక్య సంయోగం జారింది
దేహముక్తి జారింది
స్వప్నమృత్యువు జారింది
జ్ఞాపకం జారింది
జరుగుబాటు జారింది
జడిసింది జారింది
జరగబోయేదీ జారింది
జ్ఞానమూ జారింది
మంత్రమూ జారింది
మూత్రమూ జారింది
జరిగేవన్నీ జారాయి
చేజారేవన్నీ జారాయి
చేజేతులా జారాల్సినవి ఇంకెన్నో
గీయని బొమ్మా జారింది
పెదవులు జారాయి
చరిత్ర జారింది
అద్దం జారింది
జననం జారింది
జననాంగాలు జారాయి
జారు...
జారు...
అక్షరాల్లోకి జారు.

Monday, March 12, 2012

నీ నువ్వు

గట్టి కౌగలింతకై గాలి నీలోకి
నీ నువ్వు లోపలిలోకి


నువ్వెక్కడో లోతు లోటులేని
రక్తం దాగిన మెత్తటి చీకటి ముళ్లపై


ఆత్మజ్ఞాపకంలో దేహం ఉంటుందా
ఆత్మజననం దేహానికీ తెలుస్తుందా


అద్దాల్లో సంతానాలు
అద్దాలతో సంతాపాలు


శాశ్వత మరణఛాయ
అశ్రువులే మనసు విరామచిహ్నాలు


విషాద కృతజ్ఞతతో ప్రతి ముఖం

Wednesday, February 15, 2012

కాకి కాన్పు

...కాకపొతే కాకికీ కానుపు వొచ్చి కంపు వొచ్చి కవ్వింత కవితంత తెలిసి మరో పువ్వు మరో పువ్వు మీద తన తెల్లని రెక్కలతో పొడిచింది పొగిడింది పాడింది పొర్లింది పొందింది ఏదో ఏ కాకికీ కాస్తంతైనా కోయ్ కోయ్ కోయ్ యకు అని మాత్రమే నియంత్రించింది నీత్రించింది మూత్రించింది మూడుపూటలా మూడులోకల్లో కాకి పిర్రల్ని ఎగరేస్తూ పోగేస్తూ పారేస్తూ నాలుక పూసిన పూలు పూసిన మానమౌనం పూసిన శాశ్వత క్షణిక యాత్రలో ఓ ఈక కంట్లో ఎర్రటి దురద నవ్వు వాలి నల్లటి తృప్తితో తెల్లటి అసంతృప్తితో .....

ఎలుక

కల నుంచి నిద్రలోకి 
యెడబాటు నుంచి బెడదలోకి
మరణం నుంచి జననంలోకి 
ఎన్నో చీకటి యుద్దాల్ని దాటి వస్తాను 
ఎంగిలిమెతుకుల్ని తింటూ 

గుడ్లగూబ చెట్లు 
పాము నీటి గడ్డివాములు 
సీతాకోకచేపలు 
పీత చీమలు 
పిల్లి పులకరితలు 
బెల్లం బాలింతలు
సున్నం రాబందులు 
అన్నం పసికందుల్ని 
దాటి దాటి దాటి వస్తాను 
ఎంగిలి అంగిలి తెరుస్తూ 

దారీతెన్నూ లేనోడి రాత్రినుంచి 
రంగులరాట్నం తిప్పుతూ తోకూపుతూ
నిద్రనుంచి నిద్రలోకి 

Saturday, February 04, 2012

మాటల సమాధి

మాటల్ని విచక్షణారహితంగా 
నా ముందు చింపి పోగేస్తున్నా 
వాటి ఆలోచల్ని చింపే మాటలు ఎక్కడ 

దాగిన తెరలు 
దాచిన తెరలు 
మాటల తెరల్ని ఎవరు తెరుస్తారు 

చంద్రుడు రాత్రిని వెతుకుతూ 
రాత్రి పగటిని అనుసరిస్తూ 
పగలు చంద్రుడి అడుగుల్లో 



ప్రేమలేమి గురించి ఆకాశం 
నీతో ఎప్పటికీ చెప్పదు

అపరచిత ఆత్మీయ 
మాటల సమాధి 

నానబెట్టిన పదాలు 
కళ్ళు

Friday, February 03, 2012

నిశ్చల గాయాలు

రోగగ్రస్త నేత్రాలతో 
ఎన్నో ఆనందాలు 

తృప్తి లేదు 
చనిపోయే గడియారం ఎవర్ని చూస్తుందో 

శూన్య సూర్యజ్ఞాపకాలు 
నిశ్చల గాయాలు 

వృద్ధ భవిష్యత్తులో 
ప్రార్ధించే చేతుల్ని అందచేయి

కాకి కూతురు

వృత్తి 
నివృత్తి లేనోడ్ని ఈ కాస్తంత బతుకు భజనలో 

క్షణమాగు 
ఇతరమైన హితమైన వైరాగి వాక్యద్రోహం వేలాడుతూ 

వ్యపదేశాలు లభించు వ్యాకరణ వ్యాకృతికై 
వ్యావృత స్వేచ్చా చీలికల్లో 

అకర్మకక్రియ కర్మ అపరాధాలు 
అపరక్రియల అపరలోకాలు ఎవరు చూసొచ్చారులే 

మృగ సుభాషితాలు 
సుకృత వీరులవే 

ఆత్మ భ్రమణాలు
జిహ్వ పరోభ్రమణాలు ఇంకెంత కాలంలే 

శ్వేత శబ్దాల్లో 
బధిర బుద్ధి 

కాకి కూతురిని గుర్తుపట్టగలవా

Wednesday, February 01, 2012

బోర్లా జీవితంలో

అటు ఏదో ఉందనుకున్ననా
ఇటు ఏదీ లేదనుకున్నానా 
ఇవేవీ కాదని ఏమిటేమిటో అనుకుంటున్నానా 

పూర్తిగా ఇది అవ్వదు అని తెలుసునా
అది పూరించని పూరించిన ఖాళీ వాక్యమేనని 

మరి అప్పటికీ 
అప్పటికే నవ్వినా ఏడ్చినా మిగలలేని ఖాళీ అక్షరాలూ ఎక్కడుంటాయి 

చేతులులేని  అద్దాల్లోనా
అద్దాల్లో విరిగిన ముఖాల్లోనా 

 బోడి ముడులో
బొడ్డు ముడులో 
 బోర్లా జీవితంలో 
 కొన్ని అగ్ని నాశనాలు 

చివరే లేక 
ఇక ఏవీ లేనేలేని  ఓ బొట్టు ఖాళీ వర్తమానం తప్ప

Monday, January 23, 2012

లోలోపల

ఒక సూది మనిద్దరిని
దేహభాష బంధాలతో కలిపి కుడుతోంది

బిలిబిలి నొప్పి అదృశ్యమైంది
పదాల నిశ్చేతనమే లోలోపల

నవ్విన కన్నీళ్ల కలలు వేనవేలు
వేవ్వేరు ఒంటరితనం

కలపలేనివి
కలిసి ఉండలేనివి

సూదికీ తెలుసేమో

Monday, January 09, 2012

నా లోపలి కుక్క నిద్రపోయింది

ప్రతి ఆలోచనలో ఖాళీ అక్షరాలు
ఏది రాసినా మాటవ్వదు

మాటలతో ఆలోచించే మాటలు
నావద్ద లేవు

వొట్టి విడిచిపెట్టిన అక్షరాల్ని
కలిపి మాటల్ని చేయలేను

ముడుచుకుపోయే వాక్యాల్లో ఎన్నో ముడతల ముసుగులు
ఎంత తొలిచినా కనిపించని ఆలోచనలు

వింటున్నా ప్రతి చీకటిని

ప్రతి చీకటీ అద్దంలోకి చూడాలనే

ధన్యురాలు
శ్వాసించని పుష్పం

నీకు నేను తెలియదు
తెలియని నీకై నేను అని ఎప్పటికీ అద్దం అనదు

వెక్కిరింపు రక్తమే

వ్యాకరణ అనుమతి

ఉబ్బుతుండే నిశ్శబ్దం
చిల్లుల నీడై

గోడలన్నీ లోలోపలికి ముడుచుకుపోతూ
ప్రాంతాలన్నీ లోలోపలి బైటికి తెగిపడుతూ

ప్రతి అనుభవం ఓ ఖాళీ ప్రతిధ్వని

~~~

వివిధ,
ఆంధ్రజ్యోతి, 09/01/2012

Tuesday, January 03, 2012

a fake dream


మళ్లీ మునగాలి
వివర్ణవాయువు లోపల్లోకి

అతుక్కుంటూనే ఉండాలి
పగిలిన పదాల్లోని పదాల్నే

రక్తం చిందని మరణమౌనం
రంకిలేసుకుంటూ నాలోకి

Tuesday, December 20, 2011

ఆత్మహత్య చేయాలి


చూసింది ఏదీ నిలవట్లేదు
నేత్రాలు హంతకులు

వినిందీ ఏదీ ఉండట్లేదు
చెవులు గాడిదలు

చదువుతున్నది ఏదీ ఎక్కట్లేదు
నాలుక ఓ పందికొక్కు

చేతులతో అలల్ని తాకాను
వాటి చేతులు నల్లగా పిలిచాయి

ఇష్టంలేని చోటునుంచి బయలుదేరాలి
జ్ఞాపకాల్ని ఆత్మహత్య చేసి

నా వంతు


మెత్తటి గాలి పెంకులపై నడవాలి
నీరై రాలిపోయే చీకటికాంతిలోకి

ఘనీభవించే ధ్వనులతో

స్వప్నపుష్ప శిఖరాలు తరలిపోతున్నాయి

నిరీక్షనాకృతి ఏదీ కట్టెదుట లేదు

నిశ్వాస రెపరెపల్లో సొంతమైనదేదీ కనిపించదు

నా సహచరులతో ఇక్కడి కడలి విషపు ఆకాశంలో తేలుతున్న

కాకుల పాదముద్రల్నివెంబడిస్తూ పిచుకల మైధున రహస్యంకై అన్వేషిస్తున్నాం

ఆమె చేతుల్లోకి చేరాలని మేమందరం బట్టలు విప్పేసుకుని

ఎవరి తర్వాత ఎవరూ అని ఉవ్విల్లూరుతున్నాం

ఎవరికీ వినిపించలేదు ఎవరు పిలుస్తున్నారో

ఒకరి తర్వాత ఒకరు మాటలు అంతమయ్యే ఆకృతిలోకి

ఇక నా వంతు

Saturday, December 17, 2011

చనిపోయే క్షణాల్లోకి

ప్రతి దీవెన ఓ శాపం
ప్రతి దుఃఖం ఓ దీవెన

ఏది ఎపుడు కరుణిస్తుందో


నిర్ణయించే క్షమాపణలు

దయతో మిగిలే గాయాలు

అంగీకరించని అంగీకారాలే సెలవు చెప్పే నీడలు

ఆహ్వానించుకుంటాను నన్ను నేను పరిణితి లేని ఛాయల్లోకి

కఠినమైన కృతజ్ఞతలు


ప్రాణంలేని వీడుకోలు


మరోసారి చనిపోయే క్షణాల్లోకి

ఒంటరిగా నడుద్దాం

Thursday, December 15, 2011

ఆకులపై ఆకాశం


నీరు నిండిన అలలో
మునిగి తేలుతున్న ఆకులు

ఆకుల్లోని నీరు ఎటు వెళ్లిందో
ఎక్కడికి చేరిందో

ఆకులపై ఆకాశం కనిపిస్తోంది
కొన్ని మబ్బులు దారితప్పాయి

కీటకాలకీ దక్కని ఆకులు

ఓ సుఖవాంఛ

సహజమైనదేదీ మానవ కల్పితం కాదు
పునరావృతమయ్యే మరణమే జీవించటం
విషాదం ఓ సుఖవాంఛ
భీతే ఓ సాహసరుగ్మత
సౌందర్యం ఓ అసౌందర్యాన్ని ప్రేమించటం
పరిచయమయ్యే ప్రతిదీ ఓ శిధిలజ్ఞాపకమే
నిర్వచిస్తున్నాను ఇవీ అబద్ధాలని
స్వేచ్ఛ ఓ అసహజమైన విషం
నమ్మిక ఓ పురాతన హత్య
పరాయి మౌనంలోకి ఎన్నటికీ ప్రవేశించలేను