నా వంతు

మెత్తటి గాలి పెంకులపై నడవాలి
నీరై రాలిపోయే చీకటికాంతిలోకి

ఘనీభవించే ధ్వనులతో
స్వప్నపుష్ప శిఖరాలు తరలిపోతున్నాయి

నిరీక్షనాకృతి ఏదీ కట్టెదుట లేదు
నిశ్వాస రెపరెపల్లో సొంతమైనదేదీ కనిపించదు

నా సహచరులతో ఇక్కడి కడలి విషపు ఆకాశంలో తేలుతున్న
కాకుల పాదముద్రల్నివెంబడిస్తూ పిచుకల మైధున రహస్యంకై అన్వేషిస్తున్నాం

ఆమె చేతుల్లోకి చేరాలని మేమందరం బట్టలు విప్పేసుకుని
ఎవరి తర్వాత ఎవరూ అని ఉవ్విల్లూరుతున్నాం

ఎవరికీ వినిపించలేదు ఎవరు పిలుస్తున్నారో
ఒకరి తర్వాత ఒకరు మాటలు అంతమయ్యే ఆకృతిలోకి

ఇక నా వంతు