Followers

Tuesday, December 20, 2011

ఆత్మహత్య చేయాలి


చూసింది ఏదీ నిలవట్లేదు
నేత్రాలు హంతకులు

వినిందీ ఏదీ ఉండట్లేదు
చెవులు గాడిదలు

చదువుతున్నది ఏదీ ఎక్కట్లేదు
నాలుక ఓ పందికొక్కు

చేతులతో అలల్ని తాకాను
వాటి చేతులు నల్లగా పిలిచాయి

ఇష్టంలేని చోటునుంచి బయలుదేరాలి
జ్ఞాపకాల్ని ఆత్మహత్య చేసి

నా వంతు


మెత్తటి గాలి పెంకులపై నడవాలి
నీరై రాలిపోయే చీకటికాంతిలోకి

ఘనీభవించే ధ్వనులతో

స్వప్నపుష్ప శిఖరాలు తరలిపోతున్నాయి

నిరీక్షనాకృతి ఏదీ కట్టెదుట లేదు

నిశ్వాస రెపరెపల్లో సొంతమైనదేదీ కనిపించదు

నా సహచరులతో ఇక్కడి కడలి విషపు ఆకాశంలో తేలుతున్న

కాకుల పాదముద్రల్నివెంబడిస్తూ పిచుకల మైధున రహస్యంకై అన్వేషిస్తున్నాం

ఆమె చేతుల్లోకి చేరాలని మేమందరం బట్టలు విప్పేసుకుని

ఎవరి తర్వాత ఎవరూ అని ఉవ్విల్లూరుతున్నాం

ఎవరికీ వినిపించలేదు ఎవరు పిలుస్తున్నారో

ఒకరి తర్వాత ఒకరు మాటలు అంతమయ్యే ఆకృతిలోకి

ఇక నా వంతు

Saturday, December 17, 2011

చనిపోయే క్షణాల్లోకి

ప్రతి దీవెన ఓ శాపం
ప్రతి దుఃఖం ఓ దీవెన

ఏది ఎపుడు కరుణిస్తుందో


నిర్ణయించే క్షమాపణలు

దయతో మిగిలే గాయాలు

అంగీకరించని అంగీకారాలే సెలవు చెప్పే నీడలు

ఆహ్వానించుకుంటాను నన్ను నేను పరిణితి లేని ఛాయల్లోకి

కఠినమైన కృతజ్ఞతలు


ప్రాణంలేని వీడుకోలు


మరోసారి చనిపోయే క్షణాల్లోకి

ఒంటరిగా నడుద్దాం

Thursday, December 15, 2011

ఆకులపై ఆకాశం


నీరు నిండిన అలలో
మునిగి తేలుతున్న ఆకులు

ఆకుల్లోని నీరు ఎటు వెళ్లిందో
ఎక్కడికి చేరిందో

ఆకులపై ఆకాశం కనిపిస్తోంది
కొన్ని మబ్బులు దారితప్పాయి

కీటకాలకీ దక్కని ఆకులు

ఓ సుఖవాంఛ

సహజమైనదేదీ మానవ కల్పితం కాదు
పునరావృతమయ్యే మరణమే జీవించటం
విషాదం ఓ సుఖవాంఛ
భీతే ఓ సాహసరుగ్మత
సౌందర్యం ఓ అసౌందర్యాన్ని ప్రేమించటం
పరిచయమయ్యే ప్రతిదీ ఓ శిధిలజ్ఞాపకమే
నిర్వచిస్తున్నాను ఇవీ అబద్ధాలని
స్వేచ్ఛ ఓ అసహజమైన విషం
నమ్మిక ఓ పురాతన హత్య
పరాయి మౌనంలోకి ఎన్నటికీ ప్రవేశించలేను

Wednesday, December 14, 2011

అతృప్తి


. యీ మాట్లాడే చేతివ్రాత మాటలు ఇప్పటికీ అంతుచిక్కటం లేదు
. అవే ఎప్పటికీ దేనికీ ఎదురుచూడవు
. అవి తాకినా చలించిపోయే చర్మమే నాకైతే లేదు
. వాటి ఆలోచనల్లోకి ఆలోచనలు ఎలా వొస్తాయో
. ఇదంతా భాషే అని ఎంత గింజుకున్నా నమ్మలేకున్నా
. ఐతే వాటినే అనుసరిస్తున్నా అనుకరిస్తున్నా అంగీకరించలేకపోతున్నా
. పొతే చనిపోతే యీ మాటల్లోకి మాటలై అంతరించే మాటల్తోనే అంతరించాలి
. అమాటల సెలవు అతృప్తి సెలవు

Tuesday, December 13, 2011

చెత్త కుండీ నాలుక


ఒక గదిలో నాలుక అటూ ఇటూ తిరుగుతోంది. తనకేదో జబ్బుజేసిందని అద్దంలోకి తొంగిచూసుకుంది. రోజంతా చూసుకుంటూనే ఉంది. అద్దానికి చూసిందే చూసి కోపమొచ్చింది. ఒసేయ్ నాలుకా, నీ అందం పాడుగాను, నీకే రోగం లేదు. నన్ను, నా నిద్రను తెగ చెడగొడుతున్నావు. నీకేమైనా పిచ్చా. నా ముందుకొచ్చి గోల గోల చేస్తున్నావు. నీ కంపు భరించలేకపోతున్నా. నీ అవతారం, నీ నవ్వులు పరమ వికృతంగా తగలడ్డాయి. ఎటన్నా పోయి తగలడు. నా ముందుకు మళ్లీ రాకు. వచ్చావో నా అసలు సిసలు రూపం చూపెడతా. చెత్త కుండీ నాలుక. దరిద్రగొట్టు నాలుక. ఆ గదిలోంచి నాలుక బైటికి రావాలి. ఎవరు తీసుకొస్తారు.

Monday, December 12, 2011

జీవితం దేన్నీ ప్రేమించదు


ఆ చివరి కలకోరిక తీరనేలేదు. ఆ కోరికకల చివర తీరినఖాళీ. తీరాల్సినఅనుభవాలే ఎపుడూ లేవు. లేనిఅనుభవాల్లోంచే దేన్నో ప్రేమిస్తాం. లేని ఆలోచనల్లోంచే దేన్నో ప్రేమిస్తాం పొందామని. సోదిచెప్పే మాటల్లో మాటల సొద మిగిలిపోతోంది. పిట్టలుఏడ్చినా వినలేని జన్మ. నకలు కలలే ఇప్పటికీ. నకిలీ కలలే మాటిమాటికీ. మాటమాటకీ నకిలీ మాటలే. ధ్వని ఒకవిధ్వంసం. ఒక ఆత్మహత్య. స్పర్శ ఒక హత్య. ఎవరి నిశ్శబ్దంలోనో మనం పలకరించుకుంటాం. పలికే నిశ్శబ్దమే ఓ అద్దం. అడ్డమయ్యే అబద్ధాలే న్యాయ యంత్రాలు. తార్కిక దుఃఖం మరో స్నేహద్రోహం. క్రీనీడ శబ్దాల్లో నేత్రహృదయం. దొరకదు నిష్క్రమించే దుఃఖద్వారం. ఏ ఒక్క ఒంటరి జ్ఞాపకమూ లేదిపుడు. జీవితం ఓ అభిప్రాయమే. కొన్ని పదాలతో.

Saturday, December 10, 2011

చీకటి హరివిల్లు

ఆలస్యమైంది
ఏదో ఒకటి వెంటే ఉంటుంది వెంటాడుతూ

సూర్యుడో చంద్రుడో నీ లోపలే వెతుక్కోవాలి
భూమి మూసిన పూలు నీ లోపలే తెరుచుకోవాలి

ఉప్పటి చేతులతో పిట్ట ఎగిరే ఆకాశాన్నే అడగాలి
నీకో చిన్న ఆకాశాన్ని తెంచి ఇవ్వమని

ఖనిజాలకి ఊపిరిచ్చిన గాలినే కోరాలి
నీకో చీకటి హరివిల్లుని తెరిచివ్వమని

ఆలస్యమైంది ప్రతిదీ
నీ వద్దే కుక్కపిల్లై

Thursday, December 08, 2011

నా లోపల నీకై

ఇది ఏది చెప్పాలనుకుందో అదే చెప్పదు
ఎపుడూ ఏదో చెప్పే అర్థాలే చెప్పకుండాలనే ఇది

ఏ ఎటువంటి భావమూ తట్టదు
వాక్యాల్లోపలే ఉండే మాటలతో

అదేదో ఉందనుకునేలోపే
మోస్తున్న మాసిన మౌనమే రోతై

ఎక్కడో మొదలయ్యే అంతిమ విరామ
విశాల వికార వికృత వైరుధ్యం

ఎప్పటి దృశ్యమో ఎదురుపడుతుంది
చదవాలని అనుకునే అనుకోవటం

ఇంతకూ
ఎవరో చదివిన చూపుల్లోంచి ఏదైనా కనిపిస్తుందా

ఒకోసారి ఒకానొక నొప్పే తలకిందులైతే
విసర్గ సుఖమేదో రహస్యమౌతుంది

తెరవని గాలి ఆకుల్లోకి
తెరిచిన జ్ఞాపకాల వ్యత్యాసాలు

ఇదీ
విన్నావా

ఇదే
నా లోపల నీకై గొణుక్కుంటూ

Wednesday, December 07, 2011

భవిష్యత్తులేని వ్యాకరణం

ఏదో నీడ
వెన్నంటే, ఎవరు పంపారో

నీడలోకి లాక్కెళ్ళే నన్ను
నీడలోంచి బయటికి వస్తే అది ఏమౌతుంది

నీడలు ఏ భాషలో
ఏమి చెపుతాయో తెలిసేదెప్పుడు

భవిష్యత్తులేని వ్యాకరణం
ఈ జీవితం

జీవించి ఉంటేనే ఏ నీడైనా

Saturday, December 03, 2011

సొంత చీకటి

ఏదో సొంత వింత చీకటి

చెట్లు పెరుగుతుండే సముద్రపు చీకటిలో
నీ వంక నువ్వు చూసుకుంటావు

ఎన్నో వస్తువుల మధ్య మరో వస్తువు
నీలోకి చూసుకుంటావు

మాటలన్నీ మాగిపోయాక
ఆగిపోయాక నీతో మాట్లాడాలని అనుకుంటావు

ఏదో చీకటి వింత
నిన్ను నువ్వు వినాలనుకుంటావు

ఏదో
చీకటై చితికి

ఎక్కడో ఏ యాత్రికుడో
నీలానే రాత్రి సముద్రం వైపు నడుస్తూ ఉండొచ్చు

Thursday, December 01, 2011

చూడకు

ఆకుల్ని తననుంచి వొదులు కొంటుంటే
వృధా అని అనుకోలేదు చెట్టు

సంతోషపడే నిర్ణయాలు సంతోషపెట్టే అనిర్ణయాలు
రవ్వంత తేడాతో సృతిమించుతాయి

దాగున్న కన్నీటికి కన్నెప్పటికీ దూరమే
దాచిన పదాల్లో మౌనాన్ని వెతకాలి

అదృశ్యమయ్యే లోతుల్లోంచి ఏది విన్నా
మరికొన్ని సూర్యోదయాలు మిగిలే ఉంటాయి

చూడకు
ఓ అపరచితుడి శవం దేహమై నీ పక్కనే ఉండొచ్చు

Monday, November 21, 2011

((( మీది కాదులే )))

చెరిపేయాలి చెలియకీ తెలియని సూర్యుడిని. చేరవేయాలి మాటలనే మాటల్లోకి. ఆమెతో మాటల ఆట ఆడకూడదు. మాట్లాడకూడదు. సిద్ధాంతాల్ని విషపు పురుగులు తింటాయి. చల్లటి పిట్టలు పురుగుల్నే తింటాయి. చీకటి మూతుల ముద్దుల్లో శవాలు నవ్వుతాయి. గుర్తుపట్టలేని చెట్లు, కలలు, బావుల్లోకి దూకుతాయి. అలవాటో, అనుభవమో తెగుతున్న ప్రార్ధనలో ప్రభావాలే పురుడోసుకుంటున్నా, ముదిరిన ప్రవచనాలలో శూన్య రంధ్రం. నీటి గాలి తేలదు కళ్లపై. తెలియని మనసు అడుగుల్లో అడుగులేసుకుని ఎక్కడికని, ఎందుకని. అంధకౌగిలేదో సంభాషిస్తూ శరీరాన్ని దాటుతూ. నేలపెదవిపై ఎవరో మూర్ఛద్వేషాన్ని నాటారు. అంతమవ్వదు ఇపుడే వస్తున్న జ్ఞాపకం. చీకటి వాసన. మరణాన్ని చీల్చే మాటల్లోకి మాటల్నే మార్చాలి. ఏమార్చాలి. ఇసుకలో సూర్యుడ్ని దాచాను. ఏ రాత్రీ మీది కాదిక.

Wednesday, November 09, 2011

~~~ఇంకా పూర్తికాలేదు~~~

కళ్లకి సాక్ష్యాలు దొరకవు. తెరిచిన తలుపుల్నే భుజాలపై మోసుకుని లోపలికి బయటకి. సరిపోదు ఈ రాత్రీ, కన్నీళ్ళని లెక్కించాలంటే. కలలు కలల్ని ఊసేస్తాయి. కంటిలో చిరిగిన ఆలోచలని కుడుతున్న మౌనానికీ చెప్పవు నీ అబద్ధం. నిశ్శబ్దం తర్వాత ఏ రహదారిలోనో వీడ్కోలు. ఇల్లు ఎందరికి ఉంటుంది సముద్రమై. ఎడారి చీకటే అందులో. గద్ద గూటిలోని గోడు ఎవరికి చెప్పాలిలే. మిణుగురుల సంతకాల్ని అనుకరించాలి. తేడా తేడా. నీడ నీడకీ. కన్నీటికీ, కన్నీటికీ. యంత్రాలే అత్యాచారం చేస్తున్నాయి. ఆగిపోయే సముద్రనదుల్నీ, మనిషి ఎముకల్నీ, తిరిగి తిరిగి దర్శించుకోవాలి. నవ్వే పేదలు, నవ్వే పెదాలు ఎవరు చూసారులే. అసహ్యహించుకునే మాటలేవో ప్రతి వొంటిలో. ఆ అసహ్యరహస్యం అందరిలో దాగుందా. రెండు సమాధులు ఈ వొళ్ళంతా. ఆనందం ఆనందంతో ఎపుడైనా ఉందా. కళ్ళని, కన్నీళ్ళని తెరిచే మనసుని చూసింది ఎవరు. దొరకని దొంగతనమే దైవత్వం. నిన్నటి వర్షం ఇంకా ఏ కనులలోనో. కొందరికే సత్యమే అసంతృప్తి. నా అంత్యక్రియలు ఇంకా పూర్తికాలేదు. నమ్మించే గాలి, నీరై, ఏ పూవుల అంచుల్లోనో. ఖాళీ పుష్పాలు. ఖాళీ సమాధులు. ఖాళీ నేత్రాలు.

Monday, November 07, 2011

నన్ను తీసుకెళ్ళు

పక్షి రెక్కలు
భూమిపై

భూమి
పక్షిపై

ఆకాశం
ఓ సమాధి

ఏ గొంతులోనో
పిట్టగూడు

చనిపోతాను
కొన్ని మాటల రెక్కలపై

గాలీ
నీ నిద్రలోకి నన్ను తీసుకెళ్ళు



Thursday, November 03, 2011

ఎలుక నాలుక

ఒక వెర్రితనాన్ని
ఇక్కడ ఉంచాను

అది పెరిగిందో
లేదో రోజూ వచ్చి చూస్తాను

ఒకోసారి ఇక్కడేదీ కనిపించదు
ఒకోసారి ఇక్కడేదో ఉన్నట్టు

నీడలపై నీడల అనుకరణ
అనుసరించే పదాల నీడలు

వెర్రితనం ఎవరికి తెలియాలిలే
రహస్యమోక్షం అందులోఉంటేగా

ఏడుపులు కలలో
వెర్రితనందేమో

తనకీ నాకూ మధ్య
ఓ మేఘమే అడ్డు

తొంగిచూడలేను
సూర్యుడిలోకి

ఎలుక నాలుక
నా కంటిలో తిరుగుతోంది

Monday, October 31, 2011

ఒక మనిషి... మరో పిట్టా... ఇంకో చెట్టూ

1
ఎవరో చెవులతో నివసిస్తున్నారు
ద్వారబంధాలు కూలిన అక్షరాల్లో

కూడలి గోడల
కుంగిన ఓడల మధ్య
విలాసాలను
కూడబలుక్కుంటున్నారింకెవ్వరో

విలాస పదాలే విశాలంగా లేవు
మనసే కదలదు
ఏ పదాల్లోనైనా
తిరిగి చూసే భవిష్యత్తే
గతమై అందరి ముందూ

2
ముందుకు రాని కాలం
తొడుక్కోలేని
నీ స్కూలు నిక్కరు చొక్కా


దరి చేరవు నిశ్శబ్దాలు
ఉదయాలే భయానక మౌనం

ఊపిరి ఊహలే
ఊగిసలాడే ఊలు ఊళలు

సరిపడదు ఏ సలుపూ
సరి తూగదు ఏ మలుపూ

3
చేజారే అద్దాల్లోపల
అద్దంకై వెతకాలి
చూపు మరో నేల కంటిపై

అపుడు తెరెస్తుంది
నిదురపోయే ఆకసానికీ
నిద్ర లేపే రెప్పలకీ
మధ్య ఒక చూపు

అద్దం డంబమనీ
అర్థం దాని బింబమనీ

కనుబొమన కడుతుంది
నేలా ఆనని చూపొకటి

మిణుగురుల మెరవణి నడుమ
కొనమొనతేలి నడక సాగని
ఏరుల తేరు

ఏమయ్యిందీ పాడు లోకానికి
తిరనాల జీవితాన్ని
పంచదెందుకు తలా ఇంత

4
పంచుకునే పతనమేదో
మహోన్నతం ప్రతి నిశ్శబ్దంలో

దరి ఎవరున్నారో
దవ్వున ఎవరు చేరారో
చూడలేని పతన మైత్రది

పవళింపు రాగమే మరో శోకం
ఎవరు నిద్రించారులే ఏ కలలోనైనా

ఎక్కడికి చేరామో
ఎవరికోసమో చేరేది
ఎక్కడెక్కడికో

ఎవరు చెబుతారో
వారి నాలుకపై ఉమ్మివేయండి
వారి ఉమ్మితో కన్నీళ్ళని కడగండి
మరో పిట్ట నాలుక కింద
(కొంచెం నీడ చూపించండి
కొంత నిద్ర పోయే సూర్యుడి కోసమే
జీవించే ఆశని దరి చేర్చండి)

5
తెలవారే
ఓ చెట్టుతో
చెప్పాపెట్టకుండా వెళిపోయింది ఆ పిట్ట
అపరిచితలే చెట్టూ పిట్టా

నడి ఎండలో
బడాయిపోతూ
చెట్టును బులిపించింది పిట్ట

"అతిథీ నీ పేరేంటి?"
పిట్టను అడిగింది చెట్టు

ఎగురుతూ విడిపోతూ
రెట్టిస్తూ వెళిపోతూ
చెట్టుపై రెట్ట వేసి చెప్పింది పిట్ట తన పేరు
"పాట"

సాయం సంజెలో
వాలింది మళ్ళీ పిట్ట
రెమ్మల నీడల చీకటిలో
రెక్కలు ముడుచుకుంది చలిలో
దాచుకుంది బిక్కచచ్చి

హోరుగాలిలో
కొమ్మలు అల్లాడుతుంటే
రెమ్మలు చెల్లాచెదురవుతుంటే
బెంగగా పిలిచింది పిట్టని చెట్టు
"పాటా"


పిట్ట పలకలేదు
చెట్టు నిదుర పోలేదు ఇంకా.

6
మరలిన మౌనపు మాటలకేం తెలుసులే
మాసిన మోసపు మూస మూతల మోహాలు
ఖండిత జ్ఞాపకాలే
రేపటి జ్ఞాపికలు

ఎటో చేరిన చెట్టులో
ఏ కొమ్మ ఏ పిట్టదో
ఎవరకి మాత్రం తెలుసు
పదాల పెదాల్లోని కీటకాలుల
ఏ పిట్ట నోటికో
ఎప్పటికీ చెప్పొద్దు
కలలోని కీటకాల్నీ తినే పిట్టని చూడాలి
పిట్టల్ని తినే స్వప్నాన్ని చూడాలి
స్వప్నాల్ని ఆరగించే మనుషులే
ఇప్పుడు లేరు
ఇక పుట్టరు

7
మనిషి వెతుకుతున్నాడు
ఎడారిలో పిట్టను

పిట్ట నిరీక్షిస్తోంది
నింగిలో మనిషి పాదముద్రల కోసం

చెట్టు కనుల కాయలుకాసింది
వాలే పిట్ట ఆనవాలుకు

*
- అనంతు
ఎం ఎంస్ నాయుడు

Friday, October 28, 2011

జాలరి

ఏదీ నమ్మవు
దేన్నీ నమ్మాలనుకోవు
నమ్మకమూ అమ్మకమేనంటావా

వ్యాకరణం వాయువై కదలదు
వార్ధక్యం ఆయువై నిలవదు
స్నేహం ప్రేమై తిరిగి రాదు

ఎక్కడో నమ్మకం పువ్వులై పగిలిపోతుంది
ఎక్కడో పగిలిన పువ్వుల్లో నమ్మకం గుచ్చుకుంటుంది
అదేదీ కాదులే
నమ్మకం నీ పదాలపై తిరుగాడే అసహ్యం

చూసే ప్రతీదీ
కొంత నీలో మరికొంత బయట తగలబడుతూ మసైపోతూ

తలూపుతూ అద్దాలు నీలోకి

తలాడిస్తూ నీవు అద్దాలలోకి

నమ్మకమే దాగి ఉండదు ఎక్కడా

దాచుకో దాచుకో దాపరికం లేకుండా

Thursday, October 27, 2011

కలల్ని కడగాలి

అతను అతనితో మాట్లాడుతూనే మాట్లాడలేదు
యేవో కొన్ని అంటే కొన్నే స్వల్పమైన అల్పమైన మాటలు

అతను అతనితో వింటూనే వినటం లేదు

యేవో కొన్ని సులువైన సలుపుపెట్టే మాటలనే మాటల్ని చేసి వింటంలేదు

నల్లటి జెండాలు ఎర్రటి జెండాలు తెల్లటి జెండాలు

కింద
చెట్టు
చెట్టుకింద
పావురాలు వాటి రంగుల్లో

అతను పావురాల కళ్ళల్లోని మాటల్ని చూస్తున్నాడు

అతని అతను పావురాల మాటల్లోని కళ్ళని వింటున్నాడు

అతని సోదరి ముద్దుపెట్టుకున్న జ్ఞాపకం

జ్ఞాపకం ముద్దుపెట్టుకున్న అతను సోదరి

తండ్రి

తల్లి లేని నేరాల చీకటి

తల్లి

తండ్రి లేని చీకటి
ఏవేవో ఎవరెవరో ఉంటూ ఉండని చీకటి

ఇక్కడేదీ ఉండదు

చివరి చివరి చివరి వీడ్కోలూనూ

అతను అతను

అతని అతను
తను అవ్వలేని అతను
అతనే అవ్వలేని తను

మాటలు మొహాలు

ఒకేలా అనామకం

ఈతలో ఈతకి వెళ్లి ఈదుతూ కల

కలలో ఈదుతూ ఈతకి వెళ్ళాలి
మునగా లేదు తేలా లేదు
ఈత రాలేదు
అసలు ఈతే లేదేమో

కడగాలి

మాట్లాడే చెవుల్ని
కలల మాటల్ని