[ దేహంలోకి రాలేని దేశవాళి దురద ]

 వెతికే చూపులేవో అందులో ఉండునేమో

దొరికే మాటలేవో అందులో ఉండవేమో

ఆలోచనలు కనిపించే ఆకాశంపై ఎగరగలవేమో

విరిగిపోయే వొరిగిపోయే వీడిపోయే

పారిపోయే ఆనందం ఎగరనీ

కనిపించనీయకు ఎప్పటికీ

నోరు తెరిచే అద్దాన్ని ఎవరికీ

ఆకలేస్తే ఎవరిని దేబరించాలో

ఈ చిందరవందర ఆత్మైనా దారి చూపుతుందా

విడదీసేది ఏదైనా

ఎక్కడుంటుందో చూసావా

చప్పుడు చేసే మాటలతో

ఓ వాక్యాన్ని

చప్పుడులేని నిశ్శబ్దంలో ఎలా బంధించాలి

ఓ అబందీ

బట్టలిప్పేసే పువ్వులు నిను చూస్తాయి

నీకెప్పటికీ తెలియదు నీ నగ్న హాసం

గోడలులేని గోడలు కావాలేమో

ఓ చనిపోయే సువాసనలో

ఎప్పటికో అక్కడెక్కడో

నీ కన్నీటి బొట్టు విగ్రహం ఉండనీ