మిగిలిన అక్కడి అలలని వొదిలి
కలలోకి ఎగిరే కడలిని నాలో మోసుకుంటూ.
నేత్ర దేవాలయాల్లో మోహం
కనిపించినా తీరదు, దొరకదు.
మౌనశిల్ప హృదయం
ఎగరాలనే.
బట్టలిప్పేసే పదాలు ఎక్కడో ఉంటాయి శిలలై.
రోగులు ఎవరూ మరణించరు.
కీర్తి
గడ్డకట్టిన అంధత్వం కాకపోతే చాలు.
ఓ కొత్త తోక
నా నాలుకపై.
సాలిగూడులో ఉన్నా
ఎవరో తెంపాలని ఎదురుచూస్తున్న.
కనికరించకే.
No comments:
Post a Comment