చెప్పటమే జరుగుతుంది తాకలేని
ఆకారాల స్పర్శ గురించే
అద్దంలోంచి మాటలే, ఎగరవు. చూసే నాలుక, నీ లోపలి రెక్కల్ని తింటోంది. పక్కటెముకు బాధ ఎదురుచూపు, అంతా క్షేమం, అనటానికే, తన నవ్వని నవ్వుతో ఏడుస్తుంది. బెదరలేదు. మరో ఖాళీ మోక్షం పిలుపు. వినపడే అంగంగాలు, విరిగి. ముఖాలు ఎవరికైనా బరువే. వాక్యంలోంచి ఒక్కో పదాన్ని చెరిపేస్తూంటాను ఉంకో పదాన్ని చేర్చటానికి. పలకరింపు పదాల స్నేహం, ఎంత కౄరం.
దేహాలు, పుష్పాలు వెలుగుతాయి ప్రతి చీకటిలో ఎన్ని క్షమాపణలు ఎవరికి దక్కాలో
ఇక్కడేం జరగలేదు
ఎవరికీ
ఏ గదికో
ఓ గాలి చివర శబ్దం వస్తుంది
No comments:
Post a Comment