కన్నొక డప్పు
అదో
భయశబ్దనివాళి
దేహమే.. కనిపించిందా.. వినిపించిందా..
ఎటూ గెంతలేవులే.. శూన్య శబ్దప్రసవం నీలో
తయారయ్యే వాక్యం చూడలేవులే
వేలాడే వస్తువులేవో వొంటిపై
నిశ్శబ్ద అందాలని నరకడానికి ఎదురౌతాయి
మేఘతరంగాలై ఎండమావై
నాలుకపై
మెలికలుపడే
అక్షరాల వెంట్రుకలు అందరిలో గుచ్చుతూ
చేరిందని చేరిన ప్రతి స్థలం
ఓ వికృత మరణం
కలల కులం పారిపోవాలి
యీ దేహం నుంచి
అంతుచిక్కకుండా
పూర్తి కాలేదంతే. చూస్తున్న అద్దం ఎందుకో ఎదురులేని వాటికోసం ఎదురుచూపులు. పవిత్ర నగ్న నిశ్శబ్దం. విడిపోని స్పర్శ. ఏ కళేబరందో.
No comments:
Post a Comment