Followers

Saturday, January 09, 2021

-- చెప్పొద్దు --

 అట్లాస్లో లేని రోజుల్ని

మెడలోకి మెదడ్లోకి తొంగిచూస్తా అట్లా
వానపామునాలుకతో రుచిచూస్తా
వింత నిశ్శబ్ద స్పర్సకై
మాటలు మాటల్ని వెతుకుతుంటే
మనసును వంచిన వంచన రుచిచూస్తా
చీకటి రుచిలో
ఏ నీడ నవ్వదో తెలుసుకున్నాను
అందాల అబద్ధంతో
నీవెవరో ఎవ్వరికీ చెప్పొద్దు

----- కాస్త ఆగు ----

 అందుకని, అందాలన్నీ అందుకోనివని కంటికి కన్నీరు చెప్పదు.

కాలం కదా, ఇక్కడే ఉంటుంది, శరీర సంశయాలే అదేదో భాషలో.
పచ్చిపచ్చి నీడలు చేజారుతుంటే
పేరుకుపోతున్న నిజాలు, భయాలు.
ఎంత దుారం
ఈ దగ్గరి నిద్ర
అనగా అనగా అనే పాత ప్రేమ
గోడపై కన్నీరై
వినే పదాలపై రేపటి
చీకటి తిరుగుతోంది
ఓ నియంత నిరీక్షణ నీలో
తెరిచిన నిశ్శబ్దం మరోచోట అనాలుకతో
ఏ పలక పలకరింపులో అతెల్లగా.
ఎంత దండగ
ఆసక్తినివ్వని నీ మరణం

:: రెండు సంచులు ::

 అని, అనలేక

అనేక చుాపులేని మాటల గదులు
ఇందాక, ఇంకేదో
సంరంభం ముగించుకుంది గుడ్డులో
పరలోక కథలతో
చేరే వలకింద
ఆ అజీవులు జీవించే శోకం
షో... రసం సోలో... లో...
డప్పు కోటు వేసుకో... నీ కీర్తనా కీర్తితో
నువ్వే పాడగలవ్
నీ సొగసు దురద దుఃఖంలో
తడిమే తొడలేని
మౌనక్రిమి
నీరులేని ఆకాశంపై
నేలలేని మరణంపై నిదురించాలి
నేత్రం
ఓ చుాసే చావు
ఏ చుాపుాలేని నీడ

¿¿ ఎవరి నవ్వు ¿¿

 గది వరదలో కలలులేని కలలు

ఎగిరిపోతాయి ఈ పుాట
పదాలు నీటిలో మునుగుతుంటుంటే
ఎవరు కదిపారో
ఏ నీడాలేని నీడని
నీటమునిగిన చీకటిలో
వడలిపొతున్న గాలి
ఖాళీ గోడలు
ఎవరి నవ్వు అక్కడ
అత్యంత ప్రేమతో
ఓ విపత్కర ఆనందాశ్రయం
రేపటికి ఉండకుాడదు
చుాడు
ఎప్పటి ఆఖరి ఒంటరితనమో

:: విను అనే చెవి ::

 ఏ ఎక్కడ చనిపోయానో

ఇవ్వని
అవలేనివి ఎన్నో
పెదాలు పిట్టలు కాలేవని
ఎగరలేనివని నీటికీ తెలుసు
ప్రేమలో ఉండే నిశ్శబ్దం
పదాలకే ఎప్పటికీ చెప్పకు
క్షమించే మరణం
ఓ కన్నీటి నీడపైనే

° చలి చినుకు °

 ఏ చీకటో

చీకటే ఎదురైతే మనస్ఫూర్తిగా చుాడలేను
ఆట
కలలో
రేపటి నిద్ర లేదు
తెంచుకున్న
అక్షరమే గురకపెడుతుంది
పగలు ఎవరికో
పవిత్ర నిశ్శబ్దం ఏ అంధకారంలోనో
దారిలేని
నవ్వు చితిపై నవ్వుతోంది కిరాతకంగా
చలి చినుకు మనసులో

៛ వరమివ్వు ៛

 కన్నీరే నిలవని కంటితో

నిన్ను చూస్తే నన్ను క్షమించు
నీరే నిలవని అలనై
నీతో మాట్ల్లాడితే నన్ను మన్నించు
అడుగుజాడలులేని నా ప్రేమ
నీతో ద్వేషిస్తే నన్ను మందలించు
నిన్ను తాకే స్వర్గప్రేమ
నాకు ప్రసాదించు

| గాలినీడ ప్రేమలోనే |

 ఇంకా, ఇక చుాసేదంతా

అసంఖ్యాక నిష్క్రమణ అశాంతి శాంతే.
ప్రవక్తల సంచుల్లో చీకటి
యెవరికైనా కనిపించినా,
వారికి అయిపోయిన చీకటే మిగులుతుంది.
చెరుపుకున్న దేహంతో
సత్యాల్ని , అసత్యాల్ని గ్రహించలేను.
ఓ పదాన్ని సాగదీయాలి
ఇక్కడ ఏమీ లేనట్టు
సుదుార ఆకారమేదో
అసాక్షిగా
తలుపులులేని నీడలో
ఇంటికే ఎపుడు చేరుతానో

- పువ్వు -

కనులు లేనోడినే

బొమ్మలు కనిపిస్తాయి భాషలో
ఓ అభాషలోకి రంగులంత
చిత్రించే సువాసన హత్తుకోదు
తడుతుండే చీకటి తలుపు
చూసే గాజు గాలై
కన్నీరు ఎగబాకుతోంది నాపై
నాలో రేపటిని విందామనే
నాలో
తప్పిపోయే నీడనే కదా
చూసే చూపులే లేనోన్ని
చేతులెత్తేయ్ నీరులేని నీటిలో
తారీఖులు రాని ప్రేమలో
ఖాళీ గోడలే
ఖాళీ రంగులే నాలో నాతో

బుడగ - గాలి

ఆతృత. అర్థం దొరకదు. 
ఎగిరేవే. పగలవు. మిగులు 
స్పర్శ. తిరుగు. 
కరుగు చూపులో పరీక్ష. 
అక్షరాల తరుగు. కల కంకులు.
తల వంవులు. ఎవరికో. 
అదృశ్య ఆతృత. చవిచుాడం. 
చదివే ఙ్ఞాపకాలు వొద్దు. 
బహుకరించే పదాల్లోని 
ఆకృతి పదాలేదే కాదు.
ఎవరి పదాలో. కొట్టుకుపోతున్నాయి.

Saturday, July 11, 2020

abstract pronoun

చెవిటి కళ్ళకి చెవిటి రంగులు

రంగురంగుల చెవులు
ప్రతి రోజుా విచ్చుకుంటాయ్

వికృత మనిషికి యేదో ప్రేమ కావాలి
నాలుక ఒక కప్ప

అవినయశీలీ!
ఊరించే ఊపిరిలిపి ఉలిక్కిపడుతోంది

యెందుకుందో సర్వనామం
యెందుకుందో అద్వైతం

జారిపోయే ఖాళీ నీడలు
జారిపోయే ఖాళీ దేహాలు

వాక్యమొక చర్మం   గళమొక పత్రం మరణమొక వర్షం  వయసొక తీరం

ప్రేమించటం కొందరికి నిరసన
ఙ్ఞాపకాలు కొందరికి కొత్త ఊహలే

మామూలు రాత్రే
గోడలు పెరుగుతున్నాయి

కలలో రాత్రులు లేవు
తప్పిపోయిన జీవితం యెగుర్తూ

చల్లటి కలవరింతలు
మనసులో గాలి లేదు

వో ముఖం అవతల విసిరిన దేహం
వో సుఖం ఇవతల మురిసిన అహం

అదుపు తప్పిన పదాలతో వీగిపోతాం

పంజరంలో చేపలు

10072020

Wednesday, April 22, 2020

|| ప్రతీక్ష ||

దహన ప్రయాణంలో
ఆకారాలకి అక్షరాలు దక్కవు

ఎంత చిన్న పదం, ప్రేమ
ఎదురయ్యే దుారం, ఎంత పెద్ద పదం
సజీవం, వృధా జ్ఞాపకాలే

అపరిష్కృత అహం
బహు కురచ

Friday, April 17, 2020

శ్వాస శాసనం

పోయిందో
ఏకాకి వల

దాగే దగా దగ్గరితనం
జారిపోయే ఎముకలు

ఎప్పటి అపురూప శాపమొ
ఆపలేని వరం

కాస్త కాలంలోనే తిరిగే
అముద్రల నిదుర కలత

కలుషిత రక్తపు అంతరిక్షమోక్షం
యే వలకీ దొరకని

ఖాళీకటాక్షం
వెంపర్లాడే రాత్రి అల

సుథలొలికే అరణ్యం
కొంచెం పిలిపించుకుంటావ్

వగలమారి ఋణమరణ దృశ్యాల్ని
దారి మరచిన ఆఖరి నేల

చీకటి వుాపిరి ముగిసే సమయం
ఎగిరే గదులు సంచరించే హింస



Saturday, January 04, 2020

పదాల భ్రమ


అడుగుతాం కదా
శరీరానికి ఎపుడు దుారవవుతామని
కొన్ని ఆకారాలు నిరక్షరాలై
పదాలు ఎవరికీ తెలియని అంగడై
వలేయ్
రమించే వ్యంగ్య జ్ఞానంకై
ఖాళీ అరాత్రిలో
ధర్మశీలీ?!
సుకవీ
తొంగిచూసే వరదపదాలు లేవు
అధికమైన వాక్యహింస
తీపిఅందం సూర్యరతి
కట్టిన అక్షరంతో
కారుణ్య హింస
ముాడు గొళీలసోడ
క్షణిక మోక్షం
వేనవేలు కంటిపాదాలు

వేయని పాదాలలో
నిశ్శబ్ద శశేషాలు

విగ్రహద్రవం
అక్షరం కింద

కరుకు గదుల గురుతులేనా అక్షరంపై
మరిచిపోయే పదాలతోనే కథలు

పదం అసంపూర్ణం
వాక్యం ఓ అశ్లీల అశృవు
చెవిటి కలలో

నిక్షిప్త దురాలోచన
దారొదులు

దొంగ సంస్కారాలకీ
జడ పదార్థం తొడ పదార్థం

అసమగ్ర జానజ్ఞానబంధం

దివ్య భయాందోళనల ముక్తికై
పరితపించే పరమాత్మ

కాస్త నవ్వవుా నీ చెవులతో














Tuesday, November 20, 2018

::: బలహీన ఐహిక అహంకై :::

నంగనాచి అనేత్రమేదో
ఆకర్షణాక్రందనల తనువులో
ఆక్రమించే ఎర్రటి నీడ 
నల్లటి మౌనంకై
అల్ప ఏకాంతమైనా ఉండట్లేదే
కృత్రిమ భ్రమల భంగిమలెన్నో
మోక్షిణీ
ప్రశ్నపరిమళాల అతృప్తి
విఫల నిశ్శబ్దం ఆహ్వానిస్తోంది

అనిద్ర దురాకర్షణ

పేద్ద చిక్కు. చిక్కుకో. చెక్కుకో. ఎప్పటి తుఫాను యాతనో. 
ఆత్మే ఆటంకం. దేహమో వెర్రి అద్దం. 
సందిగ్ధ దుఃఖ దరహాసం. శృంగార రాగం. 

ప్రశ్న వంకరే, సర్పం కాదు. వొలికిన కలే, నిద్ర కాదు. 
ఆలోచన, మరో అనాలోచన. 

అసంగత సంగతే, మది కాదు. 
దీపం ఓ సంబరం, నీడ కాదు. 
వొదులైన గది, గది కాదు. 

నిశ్శబ్దంకై, అన్నీ అరుపులే. నాలుకొక శిలువ, ఎవరికి దొరికిందో.  
ఏది వెలుగులో మెరిసిందో, ఏది తాకిందో చీకటిలో. 

సొంత అగాధాలు, అవతలి వలలు 
నాణ్యమైన రిక్తాశ్రువులు

నిరాశ శ్వాస నవ్వింది, అపహరించే స్వప్నమై. 
వంచన వనంలో క్రిమినై, అసహన నివాసంలో. 

వెళ్తున్నా ఖాళీ పాదాల్తో 
ఏ మలుపూలేని మార్గంలోకి  

Saturday, August 04, 2018

))(( విప్పు ))((

వణుకు కునుకు చినుకై
శిధిల నేత్రాల్లో
రోగం రాదు
రోగం చనిపోదు రాగమై
మరణం చనిపోదు
ఆత్మనీ అతిక్రమించే భాషనే వెతుక్కోవాలి
ఏ పొలిమేరలు లేకుండా రాకుండా
ఆ అదృశ్యఛాయకీ
ఏ రంగూ రాదు
రూపమసలే మసలదు
పోని పోలిక
పోని పొలికేక
పోని పూర్వ అపూర్వం
అకాలిక అరుచి ఆకర్షణ
ఎవరికో ఎవరిదో ఎప్పటికో
సొంత చూపు చిరిగింది
విప్పని వింజ

{{ మరల తల }}

ముఖమొహ్హటే
చలామణి గారడి
చలనం చలచలన
మరో మర
మరల తల
తాటకత్తై
మోహ మొహాల దడబడ
నయన ఖార్ఖానాలో మకమక
దాటని కన్నీటి పొలిమేర
ఆలోచనల పశువు
చిద్విలాస సంఘర్షణలో
దిగంబరై

Saturday, June 30, 2018

``` ముడిపడక ```

ఎవరూ లేని సాయంత్రం
మరో హృదయమే
అపుడే నిద్ర లేచే అలై
ఎవరూ లేని రాత్రి
మరో మధ్యాహ్నం
తడవని చినుకై వాలి
ఎవరూ లేని నడిజాము
మరో స్నేహ ఉదయం
ఇపుడే రెక్కలిప్పే కన్నీరై
ఎవరూ లేని సమయం
మరో జన్మే
ఎక్కడో మసక నీడ తోడై
ఎవరూ లేని వర్ణకాలం
మరో వైఫల్య నిశ్శబ్దం
తెలియని నయనంలోకి

Monday, June 11, 2018

|| స్వప్న శబ్దం ||

వొమ్పు 
ఒంపు తిరగని మాటల ముళ్ళనే 
నీరులేని కంటిలో ప్రేమలేని ప్రేమలో 
బంధించిన శబ్దాల్లో 

దరిచేరిన దాగుడుమూతల్లో 
దాపరికంలేని దూరాల్లో దగ్గర్లో 
నిశ్శబ్దంలేని నిశ్శబ్దాల్లో 
వొమ్పు ఒరగని ఎరగని ఒంటరితనాన్ని నీలో 

ఏ కట్టుకథలోనో 
బతికే బతుకుకై బతికేస్తావ్ బులబులాగ్గా 

పొరలు పొరలుగా పొర్లాడు 
నీడల నసలో 

వొకానొక నగ్నవృక్షంపై 
కాస్త ఆలస్యంగా నిద్రిస్తాను 
ఒడలిన వదిలిన ఆత్మీయ శూన్యంలో 

చల్లారని రాళ్లు తేలాడుతూ 
విరిగిపోతూ అగమ్య బాల్యంలో 

ఎప్పటికైనా 
కల మాట్లాడితే 
కన్నీళ్ల వాసన పీలిస్తే 
మరో మరణాన్ని జీవిస్తానేమో