అట్లాస్లో లేని రోజుల్ని
మెడలోకి మెదడ్లోకి తొంగిచూస్తా అట్లా
వానపామునాలుకతో రుచిచూస్తా
వింత నిశ్శబ్ద స్పర్సకై
మాటలు మాటల్ని వెతుకుతుంటే
మనసును వంచిన వంచన రుచిచూస్తా
చీకటి రుచిలో
ఏ నీడ నవ్వదో తెలుసుకున్నాను
అందాల అబద్ధంతో
నీవెవరో ఎవ్వరికీ చెప్పొద్దు
అట్లాస్లో లేని రోజుల్ని
అందుకని, అందాలన్నీ అందుకోనివని కంటికి కన్నీరు చెప్పదు.
అని, అనలేక
గది వరదలో కలలులేని కలలు
ఏ ఎక్కడ చనిపోయానో
ఏ చీకటో
కన్నీరే నిలవని కంటితో
ఇంకా, ఇక చుాసేదంతా
కనులు లేనోడినే