గాలీ ఖాళీ. గదులూ ఖాళీ. వాటిలోని అక్షరాలు అంతకన్నా. వాటికి చీకటి లేదు. చీలే గోడలమధ్య వెలుతురూ చీకటే. ఎన్నడూ ఆలోచించకు. క్రీనీడలే సమాచారం అందించకపోయినా ఆలోచించకు. అనాలోచనల గదుల్లో ఏదీ దొరకదు ఎప్పటికీ. కుప్పకూలి కుళ్ళిన అక్షరాల శకలాల్ని ఎన్నటికీ కలపలేవు. అస్తిపంజరమేలేని మౌనంతో నీకేం పోయేకాలం. కంట్లోని కాగడాలు గడప దాటలేవా. ఊదు. ఊదు. ఈ మాటలు ఆరేవరకు. నేరమేదో ఏ కలకి ఎపుడు చెపుతావ్. ఏ అడుగుజాడల్లో ఏ కన్నీళ్ళో. వాక్యాల్లోకి వెళ్లలేని వాక్యాల్ని తిరస్కరించు. వెఱ్ఱి ఊహా ప్రార్థనల్ని ఇంకెంత కాలం వింటావ్. పెరట్లోని గడ్డి పరక నీ వంక చూడటం మానేయదే. నా ముఖంపైనే తోకలున్నాయి. వాటికీ మచ్చలున్నాయి. కడిగిపో ఏ చరిత్రతోనో. పిల్లి నల్లగా అసలే లేదు. బుసబుస మాటల్లో రక్తహీనత. చీమల్లో రక్తహీనత. కప్పల్లో రక్తహీనత. ఇపుడు పాములే రక్తదానం చేయబోతున్నాయి. ఇక రక్తాన్ని రక్తకమలంలో దాచుకోండి. అరవని పెదాలపై ఆముష్మిక హెచ్చరికలు. ఖాళీ ధవళిమ.
No comments:
Post a Comment