ఈ చోటైన

మట్టి ఆకాశంలో
రెప్పల్లేని నక్షత్ర కెరటం
తొంగి చూసింది

ఎవర్నో కాదు
నన్నూనూ కాదు
నిన్నేనూ కాదు
దారుండని దేహశృతి
మేఘశాంతి తీరిన నాభి

ఇక్కడి బలహీన సూర్యుడే
నిన్నటి కాంతి మాంత్రికుడు

ప్రేమ ఎందుకు లేదో
ప్రేమకు చెప్పు
ఈ చోటైన

అందుకోవాలి

ఎక్కడికి చేరాయో
గాలి ముత్యాలు

ఇంతలో-
నదిలోకి తొంగిచూసే మేఘపుష్పాల్ని
అందుకోవాలి

ఆకాశంలోకి తొంగిచూసే హరివిల్లు పెదవిని
అందుకోవాలి

కొండల్లోకి తొంగిచూసే చందమామ సిగ్గుని
అందుకోవాలి

తోటలోకి తొంగిచూసే సీతాకోకల పరిమళాల్ని
అందుకోవాలి

ఆమెకి చెప్పలేదు
ఇవాళ అందుకోవాల్సినివి ఎన్నో ఉన్నాయని

ఆమెకి చెప్పేవి
ఇవాళ ఎన్నున్నా చెప్పకపోతేనే నయం

గాలి ముత్యాలు
ఎక్కడో చేరాయి

కన్నొక hauntology

అతనికీ తెలుసు
రాత్రి లేదని
దేహాలు నీటి పూల నవ్వని

ఆకాశం, అక్షరాలు తిరగబడ్డాయి అనర్ధంలో
అవో పిశాచాలు యోని నేత్రంతో

అతనికీ తెలుసు
ఊరేగే కలలు
చనిపోయే మంచు బిందువుల శిలలని

ఇది చూసే సమయం కాదు

ప్రతి చూపు

ఒక దేహమే

మరణం

ఒక చూపంత

ప్రేమ

ఒక మరణమంత

పిలవాలి

ఒకానొక చూపుని

వినాలి

ఒకానొక శూన్య నేత్ర ధ్వనిని

రుచిలేదు
ప్రతి చూపుకీ

ఎవరికీ ఉండనిది

పిల్లలు
ప్రేమ
లేకుండా
ఉండాలి

స్త్రీ ఓ నలుపు సూర్యుడు
తెల్లటి మరుపు

లేదు
నాశనం
మృత్యువులో


స్నేహఊహే
ఓ మనసు

దేహం
ఎప్పటిదో
ఎవరికీ ఉండనిది

నీ నా పిల్లలు ఎక్కడ

ఎపుడు చూసానులే

అలా వొంగి వొంగి

అలల రొమ్ములు
పీత చంద్రుడు
ఆగి వెళ్తుంటాయి చూస్తుంటే కదులుతుంటే
నిస్సిగ్గు సూర్యుడు అస్తమించేలోపే నీలో నక్షత్ర జిహ్వ
తాకకుండానే తాగకుండానే తరలిపోకుండానే

వినని
అనని
అవని
ఆవని

రంగులే
పొంగులే
తరలిన రుచి

మౌనాలు
శరీరాలు
ఈప్సితాలు
నక్షత్రాలు
అలా వొంగి వొంగి బయల్దేరాయి
చూస్తుంటే కదలకుంటే

సిగ్గులేని ఆకాశం కనిపించేలోపు
ఓ నీటి సూర్యుడు
మింగకుండానే మరచిపోకుండానే చనిపోకుండానే

వణుకు

మహాప్రభో!

చూపు మందగించి
సూదిలోకి దారపు మాటల్ని
ఇటునుంచి అటు ఎక్కించలేక
పదాల్ని గుచ్చలేక

ఈ పూట కూడా నీకు విడి విడి
అక్షరాలతోనే నిన్ను అలంకరిస్తాను

బుద్ధి మందగించేలోపు
ఓ చిన్న దండైనా
నీకు అర్పించే శక్తినివ్వు

నీతో ఉండలేను

అలసటతో
అల ఒడ్డుకి చేరలేక
అలలమధ్యలో తేలుతోంది

ప్రతిసారీ
ఈ మురికి తీరాన్ని తాకి మళ్లీ
మళ్లీ వెనెక్కే ఎందుకెళ్లాలి

ఏ చేపా నాతో స్నేహం చేయదే
ఏ పాపం చేసాను స్సముద్రమా!

సెలవు
కావాలి

నేత్ర గుహలోకి

సముద్రం

ఒక ముదర ముద్ర

ఒక కుదరని ఊపిరి

నీరే

నీటి నోటిలోకి

నేత్ర గుహలోకి

ఏ దారిలోనో ఎడారి

ఎదురుపడితేనే జీవించే క్షణం

ఎడమయ్యే జీవితంలో మరణమే

బతికించే క్షణం

మృగాలు

మాటలు

గాలే లేని మాటలు గోడమీదకి

బతుకుమీదకి మట్టిలోకి

పాకుడు పాకుడు పదాలమీదే

నాలుకైనా నడకైనా

దారంలో దారం కన్ను

తెగ్గోసుకునే క్షణం

నీకు తెలిస్తే

సముద్రానికీ చేప్పే