Followers

Saturday, September 24, 2011

మనసు

నీ ప్రార్థనకై
పూరేకులన్నీ చేతులు జోడించాయి
అప్రయత్నంగానే

నీ స్నేహానికై

చినుకులన్నీ రెక్కలు విప్పాయి
అప్రయత్నంగానే

ప్రతిచోట నీ శ్వాస

అడుగుజాడలే

ఈదులాడే కాలం

సూర్యచంద్రులని చేరటం లేదు

ప్రేమించే కొమ్మలకే

నీడలు తెలుసు

6 comments:

'Padmarpita' said...

బాగుందండి!

ఎం. ఎస్. నాయుడు said...

namaste. thank you madam.

అక్షర మోహనం said...

NICE manasu

Anonymous said...

నాయుడు గారూ,
మీ కవిత మొదటి మూడుపాదాల నడకా ఒక లాగ ఉంది. నాల్గవది కొంచెం క్లిష్టంగా ఉంది. (నాకు అర్థమయిన భావం: ప్రేమలో / లెదా ఆరాధనలో, రాత్రింబవళ్ళు తెలియడం లేదని ). కాని చివరి పాదం కొంచెం Didacticగా అయింది. సుకుమారమైన భావనలకి, అంత లలితమైన ముగింపు ఉంటేనే బాగుంటుందని నా భావన. అది గాక, ఈ ఆఖరి పాదం, మిగతావాటిని అర్థాంతరన్యాసంగా కూడా సమర్థించడం లేదు. కవిత మాత్రం బాగుంది. అభినందనలు.
మూర్తి

ఎం. ఎస్. నాయుడు said...

namaste mohan garu, murty garu. thank you for your critical comment. let me try to write an all inclusive coherent poem. it has to make on its own.

Anonymous said...

good n sensitive