కాలం || కాయం

ముడుచుకుపోతున్న పదాల శరీరం || వివరించని ఆంతరంగిక జిహ్వ || అనాధ వాక్యాల్లో విరక్తి విషం ||కాటికాపరి ఎదురుచూపు || ఆశల నిషా || శాప శాంతి || నిరాకార దహనారంభం || నవ్వే చీకటి || కన్నీటిపై ఎగిరే సీతాకోకచిలుక || సముద్రపు నీడ || మూత్రపిండాల గాలి || వల || స్పర్శ సర్ప సూర్యుడు || వెన్నెముక విత్తనాలు || ఉత్తుత్తి ఊపిరి ఉయ్యాల || బంధించే బాధలు || కలల రాకపోకలు || తెగవు || ఆఖరి ఆలస్యం || ఊహించని అహింస || నీడల్ని వింటున్న నీడలు || అక్షరాలు ఏ వైపు అడుగులేసాయో || వాక్య శ్వాస చెప్పదు || ప్రేమించే అంధకార స్పర్శ || స్మశాన గర్భం || రహస్య స్వర్గం || అపూర్ణ వలయం || అసంపూర్ణ మరణం || మనసు మూత్రం || కల నాలుక || వడలిపోయిన కుబుసం || కరుగుతున్న అద్దం || రక్తంలేని శ్వాస || మాట్లాడని మనుషుల మాటలు || నాచు పట్టిన గాలి || ఒక్కసారే || ఎముకల కలలో భగవంతుడు || చోటులేదు || వర్షంపై వర్షం || రాత్రి వొదిలిన చీకటి || అర్థరాత్రని తెలియని చావు || మూట || నవ్వని కనుపాప || ఓదార్పు || హస్త ప్రయోగం || యోగ యోని || యోచన || నిశ్శబ్ద నిరాలోచన || ఎండుతున్న కన్ను || గాయం || కాలం || కాయం || మాయం || అపవిత్ర మిత్ర చిత్ర మౌన పదం || మృత్యువు || కాలంలోనే ఉంటూ కాలం చేయాలి || కలకాలం || తల్లిదండ్రుల భాష పోతోంది || ఈ-చర్మం కుట్టుకోవాలి || కట్టూబొట్టూ తిరగేసి కట్టాలి || వైరాగ్య అవిశ్రాంతి || సమాధి || మెదడులో ఉమ్మనీరు || తర్ఫీదు పొందని నిద్ర || జవాబులు || నగ్నాస్థికలు || కూరుకుపోతున్ననల్లటి జ్ఞాపకాలు || తేలని తెలుపు తప్పులు || బతికిలేని వాక్యాల్లో శరీరం || గోడలు లేని శవం || మళ్లీ ఎదురుపడలేము నాన్నా...

ఆఖరి అడుగులు

పిట్టల మాటలతో
చినుకుల చిందులతో
ఇంద్రధనువు ఎగురుతోంది

కంటిలోని నిద్రతో
కలలోని కన్నీళ్ళతో
చేపొకటి తప్పిపోతోంది

కలల కప్ప గెంతుతూ
బాతు మెడని తొలుస్తూ
రాత్రేదో సూర్యుని ముందు

కెరటాలు లేని సమయం
పడవలు మునిగిన ఆకాశం
చల్లటి నిశ్శబ్దం

పాదముద్రలు లేని
శ్వాస అధరాలు
ఆఖరి అడుగులు వేస్తున్నాయి

గాలి అద్దం

ఒకానొక అతడి సాయంత్రంలో
అతడ్ని సూర్యుడు వెంబడించాడు

ఒకానొక అతడ్ని వెంబడించే
సూర్యుడు సాయంత్రమయ్యాడు

ఎవరికో చెందిన అతడు
సాయంత్రాన్ని సూర్యుడ్ని
కలిపి కుట్టలేక ఒకానొక అద్దంలో నిష్క్రమించాడు

ఎవరికీ చెందని అతడు
సూర్యుడి సాయంత్రాన్నివెంబడిస్తుంటే
ఎప్పటికీ లేని రాత్రేదో భూమిలో తిరుగుతోంది

అతడు తిరిగిన భూమి ఎవరిదో
ఎవరి రాత్రిలో అతడు ఉన్నాడో
ఒకానొక అద్దమైనా చెప్పదు

ఎవరికీ ఏదీ చెప్పని ఒకానొక రాత్రి
అతడ్ని వెంబడించేలోగా
గాలి అద్దం వచ్చి గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుంటోంది

ఎవరికీ చెందని ఒకానొక గాలే
అతడ్నీ వెంబడిస్తోంది
చిట్టచివరి నీడ కోసం

శితి

సంచరించు. గబగబా మాటల దూరాన్ని అందుకో. దారి లోపల దారి. నిశ్శబ్ద సూర్య సమయమిది. స్వాగతించే నిర్మల నిశీధి. త్వరత్వరగా చేరే పదాల్లో అలుక్కుపోయే నిస్సహాయ గతం. సైగలు చేసే వాక్యాలు. పలకరెవరూ. పదిలపర్చుకునే అస్థికలు లేవు. హుటాహుటిగా అశ్రువుల్ని తరలించే శరీరం. తొందర తొందరగా తారీఖుల్ని మూటకట్టాలి. చీకటి కిరణాలు. పదే పదే వెంబడించే ఒంటరి గాలి. లేరెవరూ వారి వారి సమాధి దగ్గర. స్పర్శరహిత ప్రదేశంలో పరిభ్రమించు. నిర్గమ్య మార్గాలుండవు. పగిలిన సూర్య దర్పణం. ఆశ లేని అశాంతి. స్నానం చేసే చంద్రుడు. కదలకు. ఆకుల్లోంచి సముద్రాలు రాలొచ్చు. నక్షత్రాలు మట్టిలో పెరగొచ్చు. నవ్వుతున్న అంతిమ యాత్ర. గుండ్రటి చెట్లకీ తెలుసు మరణించే వాయువు తమతో ఉందని. అలల పాదాలపై నడవాలి. అచ్చుతప్పులున్న మృత్యువు. సరిదిద్దే బతుకు బలపం విరిగింది. మెత్తటి నీడలో సీతాకోకచిలుక. ఉప్పటి వియోగం. రాయని అక్షరాలపై పాకే మూగ వెలుతురుని తుడవాలి . పచ్చటి ఏకాంతంలోకి ఎగిరిపో, ఎవరిలోనో జ్ఞాపకపు ద్వారాలు మూతపడేలోపు. పొడవాటి కళ్ళల్లో గడ్డి పెరుగుతోంది. గాలి నిద్రపోతోంది.

ఒక తూరి...

తెల్లటి నవ్వు కింద చెద పురుగులు చేరి, పాము పెదాల్ని తింటుంటే, అవి, మావని, చలి చీమలు పోట్లాడుతున్నాయ్. ఇంతకీ, ఆ నవ్వెవరిదో.

పాము చనిపోక ముందు, కొన్ని జంతువులు ఎల్లవేళలా ఘర్షణలతో కాలసంధ్యల్ని మరిచి యుద్ధరంగంలో వంతుల వారీగా పోరాడుతుండేవి. ఈ జంతు సంగ్రామాన్ని నిలువరించాలని దేవతలందరూ కల్సి మహిమాన్వితుడ్ని ప్రార్ధించగా, కలియుగారణ్యంలో తపోదీక్షలోనున్న వృద్ధ మూషిక ముని వద్దకు వెళ్ళమనగా, వారంతా ఆవేదనా నైవేద్యాలతో వేడుకోగా, సరేనంది.

కొన్నాళ్లు జంతువుల హింసాహింస రణరంగం ఎందులకో మూషిక ఋషి అధ్యయనం చేసిన పిమ్మట, యోధుల్ని, వారి బానిసల్ని తన చావిడికి విందుకు పిలిచింది.

సాంస్కృతిక కార్యక్రమాలనంతరం, ఒక మంత్ర ఒప్పందాన్ని ప్రతిపాదించింది. దైహిక రూపురేఖల మార్పుకు సిద్ధమవ్వాలని విన్నవించింది.

అమితానందడోలికల్లోంచి తేరుకోకముందే, రాతిరి ముదరక మునుపే, మూషికా ఋషితుల్యుడు మృగ సమాజ సభను ఆరంభించేడు.

'మహా జంతువులారా! మీరంతా వీర పరాక్రమశీలురు, వినయశీలురు, మిత్ర సఖ్యతోపాసకులు, నీతి దురంధరులు. ఇప్పటి అత్యవసర సమావేశానికి హాజరైన మీకు ఆ అపార కరుణా కృప కల్పకేతువుని ఆశీస్సులు మనపై ఉండుగాక.

నేటితో మీరు కొనసాగిస్తున్న, సాగదీస్తున్న, పోషిస్తున్న విగత కక్షలు కార్పణ్యాల్ని వదిలి, మీకో నూతన రూపాన్ని ఇయ్యమని పై వారి ఆజ్ఞ. ఈ రూపంలో మరలా మీ విషాల్ని జిమ్ముకోవచ్చు. మీరంతా ఆరాధ్య దైవాలవుతారు. అంచేత, మీరంతా నోళ్లు మూసుకుని, తెరుస్తూ, పాకుతూ, రెండు నాల్కలతో సదా ఉండేటట్టు దివ్యవాక్కు మీకు చెప్పమంది. ఇకపై, కొమ్ములు, కాళ్లు, చేతులు, తోకలు లేనివారై ఉద్భవిస్తారు. మాహాజన్మ ఎత్తబోతున్న మీకివే నా శుభాకాంక్షలు', అన్జెప్పి మంత్ర జలాన్ని జల్లగా జంతువులన్నీ వేర్వేరు సర్పావతారాలెత్తాయి. (కొన్నిటిపై ఆ మంత్ర జలం పడకపోగా, అవి అట్లే అవతరించాయి)

ఆ కాలం నుంచి ఇప్పటి వరకు పరాక్రమవంతులైన జంతువులన్నీ మార్పు చెందటం చూస్తున్నప్పుడు అనుకోకుండా అనకొండ తోకలాంటి నవ్వు తెల్లగా వచ్చింది కురువృద్ధ మూషికం మీదికి.

అది ఎవ్వరిదో, ఎక్కడిదో, బొద్దింకలకీ అర్థం కాలా.

అలా ఒక తూరి జరిగిందో, పునరావృతమవుతుందో చెప్పట్లేదెవరూ.

పాత రూపాల పగల్ని వీడి, కొత్త రూపంలో జనించిన అన్ని చెత్తాచెదారాల హింసాత్మక ప్రణాళికల్తో అభివృద్ధి చెందుతూ, సమస్త దేశకాలాల్లో సర్పాలు విజ్రుంభిస్తూనే ఉన్నాయి, తెల్లటి నవ్వు కింద.

---9-03-2009, వివిధ, ఆంధ్రజ్యోతి---