మాటలు లేవు చంద్రుడుకి భూమికి
ఇక ఆకాశ మధ్యవర్తిత్వమే ఫలించాలి
నదిని తోడుతున్నాడు జాలరి
పడవందుకే అతన్నే చేరదీసింది
ద్రవ పుష్పాలు హృదయంలో
పైకి వస్తే తెంపరూ
వెదుర పూల వయసొచ్చినా
ఇంకా అప్రయోజకుడ్నే
నదిలో మునకలేస్తూ
వేసవి చంద్రుడు
దూరమొచ్చానా దూరమయ్యానా
అని అశ్రు సంశయం
దిక్కుతోచని మేఘాలు
కొండెక్కి కలవరపడుతున్నాయి
సన్యసించే దుఃఖం లేదు
పరివ్రాజకుడా జీవించు
Wednesday, March 31, 2010
Thursday, March 11, 2010
ఒక చైత్ర సాయంత్రం
ఒకప్పటి జ్ఞాపకమేదీ లేని ఆకాశం
నవ్వుల మబ్బులతో పిచ్చిగా వెళ్ళలేక
ఒకప్పటి మబ్బుల ఈకలు లేని ఆకాశం
జ్ఞాపకాల నవ్వులతో పిచ్చిగా పోలేక
నేలపై అవి చూసిన రోజుల్ని
రోజుల్ని మరిచిన నేలని
ఇప్పుడు నేనూ మరిచిపోయాను
ఒకానొక ఊరి ఊడల తాడులోంచి
వేలాడే జారిపోయాను
అయినా బతికున్నానని
బతకలేదు ఊరిని దాటేంత వరకు
ఇదిగో బయలు దేరాను
ఒకప్పుడు ఎగిరిన ఆకాశంలోకి
నవ్వుల మబ్బులతో పిచ్చిగా వెళ్ళలేక
ఒకప్పటి మబ్బుల ఈకలు లేని ఆకాశం
జ్ఞాపకాల నవ్వులతో పిచ్చిగా పోలేక
నేలపై అవి చూసిన రోజుల్ని
రోజుల్ని మరిచిన నేలని
ఇప్పుడు నేనూ మరిచిపోయాను
ఒకానొక ఊరి ఊడల తాడులోంచి
వేలాడే జారిపోయాను
అయినా బతికున్నానని
బతకలేదు ఊరిని దాటేంత వరకు
ఇదిగో బయలు దేరాను
ఒకప్పుడు ఎగిరిన ఆకాశంలోకి
Tuesday, March 09, 2010
ఒక అబద్ధం
ఒప్పందాలు లేవు
కలలకి, కళ్లకి.
దృశ్యాలన్నీ
నీవీ, నావే
మురిసిపోయి
చూశాం, పలకరించాం
వేర్వేరు దారుల్ని కలిపే స్నేహం
విరబూసే నిద్రదే.
రాత్రే
ఆకాశంలో ఉండదు
ఎదురు పడవు
కలలు, కళ్లు
అదృశ్యాలయ్యే
చిత్ర ఛాయల్నే నమ్మాలి.
ప్రవహించే హైరానా జాగృత జగత్తులో
అన్నింటికీ జరామరణాల శాపాలే.
అవి ఎవరి కలలు
ఎవరి కానుకలు
కలల కబుర్లు చెప్పే
ఆ మాయావిని పారిపోకుండా పట్టుకోవాలని
ఎన్నో స్వప్న ముద్రలు
అడ్డుపడే జీవితమొక్కటే
అనువదించినా, అన్వయించినా
అంతరార్థాల చిక్కుముడుల్ని విప్పేదెవరు
ఒదిలొచ్చిన కళ్లలో
కలల కన్నీళ్లే
కలలకి, కళ్లకి.
దృశ్యాలన్నీ
నీవీ, నావే
మురిసిపోయి
చూశాం, పలకరించాం
వేర్వేరు దారుల్ని కలిపే స్నేహం
విరబూసే నిద్రదే.
రాత్రే
ఆకాశంలో ఉండదు
ఎదురు పడవు
కలలు, కళ్లు
అదృశ్యాలయ్యే
చిత్ర ఛాయల్నే నమ్మాలి.
ప్రవహించే హైరానా జాగృత జగత్తులో
అన్నింటికీ జరామరణాల శాపాలే.
అవి ఎవరి కలలు
ఎవరి కానుకలు
కలల కబుర్లు చెప్పే
ఆ మాయావిని పారిపోకుండా పట్టుకోవాలని
ఎన్నో స్వప్న ముద్రలు
అడ్డుపడే జీవితమొక్కటే
అనువదించినా, అన్వయించినా
అంతరార్థాల చిక్కుముడుల్ని విప్పేదెవరు
ఒదిలొచ్చిన కళ్లలో
కలల కన్నీళ్లే
జీవితం
కొనలేనివి ఎన్నున్నా
ఆమె అడిగింది కొన్ని పూలనే
అవి ఎక్కడుంటాయో
అసలు దొరుకుతాయో లేదో
ఈ క్షణంలో
పూల వాసన గుర్తుకు రావట్లేదు
కాలశిల్పం దగ్గర
లభించేది ఏదీ లేదు
ఇక చివరి చీకటి
అంచులపై ప్రయాణించాలి
ఆతృత లేదు
ఆదుర్దా అంతకన్నా లేదు
పూల అవసరం దేనికి?
ఆనంద భంధనాలకా
దుఃఖ నిర్భంధనాలకా
ఆవేదనల విముక్తికా
కడసారి కన్నీల్లకా
ఎందుకైతేనేం
కొన్ని పూలున్న చోటికి వెళ్ళాలి
ఓడిపోతావా...
ఓడిపో అని జీవితం ఎప్పుడూ చెప్పదు
దినదిన గండమే ప్రతి కృషీ విఫలమైతే
మార్పు కోరే ఎండమావులే అంతటా
అన్నింటా
ఇది విజయం అని మనసు ఎప్పటికీ చెప్పదే
రెక్కల చీకటి లేదు
గాలి కన్నులూ లేవు
తారీఖులు లేని రోజు ఒకటైనా ఉంటే
కనీసం విజయం ఇచ్చే సువాసనైనా అనుభవిస్తా
ఎప్పటి ఓటమైనా
ఆక్టోపస్ కౌగిలిలోనే
ఓడినవారికి
సమాధి లేదు
దినదిన గండమే ప్రతి కృషీ విఫలమైతే
మార్పు కోరే ఎండమావులే అంతటా
అన్నింటా
ఇది విజయం అని మనసు ఎప్పటికీ చెప్పదే
రెక్కల చీకటి లేదు
గాలి కన్నులూ లేవు
తారీఖులు లేని రోజు ఒకటైనా ఉంటే
కనీసం విజయం ఇచ్చే సువాసనైనా అనుభవిస్తా
ఎప్పటి ఓటమైనా
ఆక్టోపస్ కౌగిలిలోనే
ఓడినవారికి
సమాధి లేదు
Thursday, March 04, 2010
విధి వీధి
ద్రోహ స్వప్నాల్లో స్నేహితులు
శత్రువులు బతికే ఉంటారు
దిగులు హస్తాలతో
అక్షరాల హింసే కురూపి
మనసులో చర్మ వ్యాధులు
కీటకాల పాదాల కింద
వృత్త వివక్షలు
నివృత్త విషాదాలు
విశాల విలయాలు
వాయుగర్భ దహనంలో
ప్రారబ్ధ పునరుక్తి సంతోషాలు
ప్రాప్త దుఃఖాలు
వీడ్కోలు చెప్పే విధి వీధి
ఎక్కడుందో కొంచెం చెప్పరూ !
శత్రువులు బతికే ఉంటారు
దిగులు హస్తాలతో
అక్షరాల హింసే కురూపి
మనసులో చర్మ వ్యాధులు
కీటకాల పాదాల కింద
వృత్త వివక్షలు
నివృత్త విషాదాలు
విశాల విలయాలు
వాయుగర్భ దహనంలో
ప్రారబ్ధ పునరుక్తి సంతోషాలు
ప్రాప్త దుఃఖాలు
వీడ్కోలు చెప్పే విధి వీధి
ఎక్కడుందో కొంచెం చెప్పరూ !
Subscribe to:
Posts (Atom)